Aan Raisa Blommestijn

Beste Raisa,

In juli 2020 zat je opeens in mijn mailbox.

Een oproep om een ‘Manifest voor het Vrije Woord’ te tekenen.

“Na de dood van George Floyd in de Verenigde Staten laaide de discussie omtrent (institutioneel) racisme op. Hoewel iedere vorm van racisme moet worden afgewezen en de bestrijding hiervan belangrijk is, zitten er zorgelijke kanten aan de richting waarin deze discussie zich ontwikkelt.

Als gevolg van het optreden van radicale groepen die (institutioneel) racisme zeggen te willen bestrijden, komt de vrijheid van meningsuiting onder druk te staan. Deze groepen willen anderen die niet ‘de juiste mening’ voorstaan, het recht op het geven van hun mening ontnemen.

De vrijheid van meningsuiting is een van de belangrijkste waarden van onze democratische en open samenleving. Het is een grondrecht waar we pal voor moeten staan en dat we ons niet moeten laten afnemen door een kleine groep intoleranten.

In een open en democratische samenleving heeft iedereen immers recht op vrijheid van meningsuiting en dient het debat over ieder onderwerp te kunnen worden gevoerd. Daar hoort ook – en misschien wel juist – bij dat er meningen geuit moeten kunnen worden waar u het ten diepste niet mee eens bent of die ingaan tegen het huidige maatschappelijk discours.”

Ik heb niet getekend.

En ik heb ook uitgelegd waarom niet.

Daar had ik maar 99 woorden voor nodig.

Veel anderen, die ik hoog had en heb zitten, tekenden wel.

Prima.

Vrijheid van meningsuiting, ik sta er pal voor.

En jij?

Jij bereikte je doel.

Je werd ‘iemand’.

Je oogde goed op beeld.

Je kwam meer dan goed uit je woorden.

Je vond het wel lekker om woedende reacties uit te lokken en je vervolgens na voorspelbare reacties van je ‘tegenstanders’ te wentelen in de ‘slachtofferrol’.

Je Raisa Blommestijn-campagne leidde onlangs zelfs tot je aanstelling als presentator van het ON-programma ‘Ongehoord Nieuws’.

Ten koste van Ahmed Aarad.

Marokkaan in een rolstoel eruit, vrouwtje met arisch uiterlijk erin.

Geintje.

En tevens feit.

Je staat sinds de uitzending van ‘Ongehoord Nieuws’ van donderdag weer eens vol in de schijnwerpers.

De manier waarop jullie het onderwerp ‘racisme’ behandelden, leidde tot heel veel verontwaardiging.

Ik ga niet al die huilebalken noemen.

Veel te veel eer.

Ik wed dat 90 procent niet eens het hele item over racisme heeft gezien.

Dat die 90 procent niet eens weet dat de aanleiding voor het item was dat kopstukken van de zelfbenoemde anti-racismepartij BIJ1 elkáár beschuldigden van racisme.

En ik neem het oordeel van ongeïnformeerde jankmuilen niet serieus.

Zij zijn als de sukkels die ooit het voorgedrukte aangifteformulier tegen Geert Wilders ondertekenden bij het kruisje na een gecoördineerde actie (met hoofdrol voor de Nijmeegse volksmenner Hubert Bruls) om hem een strafblad aan te naaien.

Het dieptepunt vond ik deze keer het ‘Statement tegen racisme’ van de VPRO namens alle andere omroepen.

Ook de oproep van NPO-baas Frederieke Leeflang aan het Commissariaat van de Media om te ‘onderzoeken’ of jullie kunnen worden aangepakt, maakte me een beetje misselijk.

Dat soort acties is er overduidelijk op gericht om jullie van Ongehoord Nederland te cancellen of sensibiliseren.

Over sensibiliseren gesproken: de verklaring van de VPRO was ook ondertekend door Dominique Weesie van PowNed.

Die van ‘de neger omdat het moet’ 🙂

Eén van de redenen waarom die lui van de NPO en de omroepen hun kans roken, was jij.

Jij gebruikte doelbewust enkele keren het woord ‘neger’ in de uitzending.

Echt giftig was het zinnetje: “Je ziet dat blanken in elkaar worden geslagen door negers.”

Je staat je er nogal op voor dat je gepromoveerd bent, dus eigenlijk zou ik je niet hoeven uitleggen waarom dat giftig is.

Maar je bent ook blond, vermoedelijk van jezelf, dus ik doe het toch.

Ten eerste is het gebruik van het woord ‘neger’ in de context van drie willekeurige fragmenten waarin blanken door pigmentverwenden worden mishandeld in strijd met het redactiestatuur van Ongehoord Nederland.

In artikel 5.3 staat namelijk: “De redactie hecht aan (…) eerbiediging van de menselijke waardigheid, ongeacht afkomst, ras, geslacht of seksuele geaardheid”.

Je eerbiedigt niet direct de menselijke waardigheid van pigmentverwenden als je de daders van dat ogenschijnlijk zinloze geweld ‘negers’ noemt en de slachtoffers ‘blanken’.

(Dat je dat met een verbeten trekje deed, daar kun jij dan weer niks aan doen; je omgekeerde glimlach is een foutje van Moeder Natuur)

Maar misschien is dat te ingewikkeld om te begrijpen voor iemand die een hekel aan nuance heeft.

Dus ik probeer het met een spreekwoord.

Ken je de uitdrukking: Wat gij niet wil dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet?

Ik heb de afgelopen jaren duizenden keren blanken horen zeggen of zien schrijven: “Ik ben niet wit, ik ben blank” (vaak in CAPS LOCK, vaak met drie uitroeptekens).

Ik wed dat jij het met die mensen eens bent.

Sterker: ik weet het wel zeker, anders had je bij ‘Ongehoord Nieuws’ wel gezegd: “Je ziet dat wítten in elkaar worden geslagen door negers.”

Nou, net zo gevoelig als ‘wit’ ligt bij blanken, ligt ‘negers’ bij pigmentverwenden.

(En gezien een zekere geschiedenis met ongelijke gezagsverhoudingen misschien nog wel gevoeliger)

Zo simpel is het.

Dus als je de ene groep doelbewust ‘blanken’ noemt en de andere groep doelbewust ‘negers’, dan ben je gewoon een viespeukje.

Mág het van mij dan niet?

Tuurlijk wel!

Je gaat je goddelijke gang maar.

Ik ben voor de ultieme vrijheid van meningsuiting.

Maar dat betekent níet dat het van mijn belastingcenten moet gebeuren.

Als je aan de subsidietiet hangt, heb je je aan de subsidievoorwaarden te houden.

Zijn andere omroepen dan ook maar een haar beter?

Nee, natuurlijk niet.

Daarom ben ik ook van mening dat de stekker uit die hele Publieke Omroep moet.

Maar da’s weer een heel ander verhaal.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Voor op de schoorsteenmantel.

UPDATE Meest gênante ‘How can I make this about me’ van 2022 staat trouwens op naam van het CIDI:

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Nieuw, tijdelijk € 19,45!)

Aan het koekwauscollectief

Beste BIJ1’ers,

Het is weer bal bij jullie, las ik.

Jullie enige Tweede Kamerlid is ziek, zwak of misselijk.

Dus die horen we niet.

En jullie Amsterdamse ‘gezichten’ gaan rollend over straat.

Het is weer helemaal zoals jullie eigen Nelson Mandela, antropologe Gloria Wekker, het in mei op de algemene ledenvergadering omschreef.

“BIJ1 heeft een cultuur van elkaar aanklagen, kapot maken, royeren, afzetten, coups plegen, cancellen, straffeloosheid, treiteren en competitie.”

Als ik het allemaal goed begreep, zijn de stofwolken tijdelijk gaan liggen en wordt ene Dinah Bons vandaag geïnstalleerd als raadslid om de psychisch zieke fractievoorzitter Jazie Veldhuyzen voor zestien weken te vervangen.

En ze wordt maar meteen fractievoorzitter ook.

Wie Dinah Bons is?

Volgens de website van jullie mafklappersclub een nogal bedrijvig persoon.

“Dinah Bons, Molukse trans vrouw, is werkzaam bij Female Economy en de theaterroedel van Adelheid Roosen en Ola Maafalani. Daarnaast bekleedt ze verschillende bestuursfuncties bij NGO’ als Trans United Europe, Global Sex Workers Project, European Sex Workers Alliance, Equinox -Initiative for Racial Justice, H-Team Amsterdam en Pride Amsterdam.”

Maar Dinah is van veel meer markten thuis, want op andere momenten identificeert ze zich even gemakkelijk als jurist.

Of als Joodse.

Of als oud-PvdA-politicus (al moet je heel diep in de krochten van die partij duiken om iemand tegen te komen die daar een actieve herinnering aan heeft; dieper dan mij gelukt is).

Of als viervoudig weduwe.

Of als hiv-patiënt.

Of als in Parijs residerende wereldburger (maar dan heet ze Dinah De Riquet).

Als je wilt weten hoe ‘voor elk wat wils’ eruit ziet: Dinah De Riquet.

Pardon: Dinah Bons.

Maar ook zonder die meervoudige persoonlijkheden past Dinah al helemaal in jullie pulletje.

Ik denk dat ze jullie voor zich won, met één zinnetje over haar successen bij – ik citeer –“de zwarte en van kleur translobby en outreach organisatie Trans United Europe/BPOC Trans European network”.

Daar is (of was) ze duo-voorzitter (want in jullie kring kan iemand nooit eens in zijn/haar/hun eentje een vergadering leiden).

Welk zinnetje?

Dit zinnetje:

“Ook is de witheid van de LHBTIQ gemeenschap duidelijker gemaakt door onze actieve participatie in de dekolonisatie beweging en onze dialoog met nationale en internationale LHBTIQ organisaties en donors.”

Toen ik het las, dacht ik eigenlijk alleen maar: onbegrijpelijk dat Dinah slechts vierde stond op jullie Amsterdamse kandidatenlijst!

Maar dat ligt vast aan mij.

Ik heb weliswaar veel molens gezien in mijn jeugd (Kinderdijk was aan te fietsen), maar ik ben nog nooit bij harde wind recht onder de wieken gaan staan.

Ik niet.

Over een klap van de molen gesproken: hoe gaat het eigenlijk met Cailin Kuit?

Mag die onder begeleiding alweer naar buiten van de blanke witte jassen?

Groetjes!

JanD

PS. Cadeautje. Misschien helpt het tegen jullie ziekte.

UPDATE De Nare Jongens Podcast (afl. 81) staat online. Eindelijk kon het: een Toktoktok Special!

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Nieuw, tijdelijk € 19,45!)

Aan Mark Rutte

Meneer Rutte,

Ik volg met verbazing uw bezoek aan Suriname.

Eerst was er die oud-collega van u.

Desi Bouterse.

Die was zaterdag bij een demonstratie op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo tegen het beleid van zijn opvolger Chan Santokhi.

U heeft veel overeenkomsten met Bouterse.

Allebei zijn jullie in 2010 aan het bewind gekomen.

Allebei hebben jullie de bevolking van jullie land meer slechts dan goeds gebracht.

Allebei zijn jullie door een rechtbank schuldig bevonden aan een ernstig misdrijf.

Je zou denken dat dat een band schept.

Ouwe maffiosi onder elkaar.

Toch zei Bouterse bij die demonstratie weinig diplomatiek: “Laat Rutte oprotten!”

Daarna was er die collega van uw vicepremier Kaag.

Ronnie Brunswijk.

Met deze vicepremier moet u toch ook een geestverwantschap voelen.

Sterker: u kunt misschien nog iets van hem leren.

Qua baantjescaroussel, bedoel ik.

Hij is nog schaamtelozer dan u.

Brunswijk zorgde als vicepremier van het kabinet Santokhi/Brunswijk dat zijn vrouw lid van de Raad van Bestuur werd en zijn broer president-commissaris van de Staatsolie Maatschappij Suriname. Verder zorgde hij dat zijn zoon Fulgence Javinde districtscommissaris van Paramaribo-Zuidwest werd en zijn dochter Fariyal Renfurm president-commissaris bij het Nationaal Vervoerbedrijf.

Toen hij daarop werd aangesproken, verzon hij geen leugens om zijn nepotisme goed te praten.

“Mijn familie mag wel meeëten”, zei hij.

En toen dit jaar herrie uitbrak omdat er bij de verdeling van grond in Sabaku Village opvallend veel percelen naar politici van de regeringspartijen gingen, zei hij: “Politici hebben ook huizen nodig”.

De les voor u: als je niet liegt, hoef je ook geen geheugenverlies te veinzen.

Enfin, de neef van onze ‘braboneger’ Steven Brunswijk moet ook al niets van u hebben.

“Wie is Rutte”, vroeg Ronnie Brunswijk provocerend.

Terwijl u nota bene midden in wat de grootste naoorlogse economische crisis in Nederland aan het worden is naar Suriname bent gegaan voor die lui!

Beetje babbelen.

Beetje de schuld op u ons nemen voor iets waar wij part noch deel aan hadden omdat we nog niet bestonden.

Beetje kijken hoeveel door Nederlandse werkenden opgebracht belastinggeld u tijdens een van uw volgende kabinetten die kant op kunt sluizen in de vorm van herstelbetalingen.

En dan laat u zich beledigen door zo’n plurk?

Een beetje kerel had zijn trip geannuleerd na de schoffering door zijn oud-collega of was met de eerste vlucht teruggevlogen na de provocatie van de zittende vicepremier.

Een vent met ballen had ‘m opgepakt, in een van Frits Huffnagel geleend setje boeien geslagen, in een kist gestopt en meegenomen naar Amsterdam om ‘m over te dragen aan onze minister van Justitie en Veiligheid Dilan Yesilgöz.

“Keihard aanpakken dat tuig!”

Interpol zoekt ‘m namelijk.

Hij moet hier nog acht jaar de cel in wegens cocaïnesmokkel.

Ligt dat diplomatiek een beetje lastig?

Ach, dat soort gedoe is ook te voorkomen.

En nog makkelijk ook.

Je kunt als leider van een beschaafd land als Nederland namelijk ook níet naar zo’n bananenrepubliek gaan om zoete broodjes te bakken als je eigen huis in brand staat.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Dan snapt u het misschien een beetje.

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door losse donaties via Bunq en maandelijkse donaties via Backme. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Nieuw, tijdelijk € 19,45!)

Aan Jerry Afriyie

Beste Jerry,

Ik moest gisteren aan je denken.

Ik kreeg de vraag of ik ook eens een keer iets pósitiefs kon schrijven.

Het gaat in die Briefjes van mij altijd maar over ellende.

Zeker nu de regering en Tweede Kamer in een gezamenlijke ‘inspanning’ miljoenen mensen de armoede aan het injagen zijn.

Eerlijk is eerlijk: het kostte me best moeite voor ik mezelf uit de groef van verdriet en boosheid over de onwil en onmacht van de boven ons gestelden wist te trekken.

Maar ‘omdenken’ is ook weer geen rocket science.

Je scrollt langs de nieuwssites en je vindt wat.

Zo belandde ik op de website van de Los Angeles Times.

Daar stond een heel verhaal over de aanklacht die was ingediend tegen Shalomyah Bowers.

Bowers is, dat hoef ik jou niet te vertellen, de leider van de ‘Black Lives Matter Global Network Foundation’. De club die geld inzamelt voor de ‘Black Lives Matter Grassroots’. Dat is weer de club die de acties voert.

En nu wordt hij er door de Grassroots-club van beschuldigd meer dan tien miljoen dollar aan donatiegelden te hebben gejat om zijn eigen spaarvarken mee te vullen.

“Terwijl BLM’ers op straat waren en hun leven riskeerden, bleef de heer Bowers in zijn knusse kantoren om zijn zakken te vullen en zijn macht over de organisatie te vergroten”, las ik.

Het verweer van Bowers was om van te smullen.

“Ze proberen geschillen in onze beweging niet onderling op te lossen, maar gebruiken net als onze blanke onderdrukkers het criminele rechtssysteem dat wordt gestut door blanke overheersing.”

En hij had ook nog een speciaal woordje voor de initiatiefneemster van de aanklacht, Melina Abdullah, die we kennen als mede-oprichter van Black Lives Matter-Los Angeles.

Zij zou zich zelf schuldig hebben gemaakt aan financiële malversaties en “een leiderschapsstijl vertonen die geworteld is in vergelding en intimidatie”.

Zoals de Duitsers dan zeggen: what a mess!

En wij hier in Eesterga: smullen!

De revolutie eet altijd haar eigen kinderen op.

Wat dit met jou en de armoedecrisis in Nederland te maken heeft?

Nou, ik realiseerde me opeens dat we de komende maanden, in de aanloop naar Sinterklaas, van jullie gezeik over ‘institutioneel racisme’ verlost zullen blijven.

Er zijn nu echte problemen.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Zodat jij met al jouw clubjes hier niet dezelfde ellende krijgt als die Shalomyah Bowers.

UPDATE Is de schrijver van die ‘dreigbrief’ aan jou eigenlijk ooit aangepakt? Of weet de politie je adres niet?

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Nieuw, tijdelijk € 19,45!)

Aan Jesse Klaver

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

Beste Jesse,

Beetje naar je zin?

Je bent op snoepreis naar Suriname, Curaçao en Bonaire met acht andere linkse Kamerleden.

Twee van D66 (Salima Belhaj en Kiki Hagen), eentje van het CDA (Ingrid van Dijk), eentje van de Christenunie (Don Ceder), eentje van de PvdA (Kati Piri), eentje van de SP (Renske Leijten), eentje van Volt (Marieke Koekkoek) en eentje van BIJ1 (Sylvana Simons).

Beetje ontspannen met de voetjes in de Marowijne en een djogo Parbo Bier binnen handbereik.

Beetje prullaria voor het thuisfront kopen op de Wakapasi bij de Palmentuin in Paramaribo.

Beetje rondwandelen met kettingen om jullie polsen tijdens de Boni Trail om het slavengevoel te ervaren.

Is jullie van harte gegund natuurlijk.

Maar ik begreep dat jullie ook op bezoek zijn geweest bij Armand Zunder.

En dat baart me wel zorgen.

Armand Zunder is namelijk niet van onbesproken gedrag.

Ik heb even opgezocht wat de Surinaamse website Starnieuws.com twee jaar geleden over hem schreef.

“Nadat bekend werd dat president Desi Bouterse vakbondsman Armand Zunder had gepolst voor de functie van governor van de Centrale Bank kwamen zaken uit het verleden van Zunder naar boven drijven. Handelingen gepleegd als directeur van Self Reliance en op Curaçao bij de vakbondsverzekeringsmaatschappij Promes Segura, lijken Zunder nu de das om te doen.”

Aldus geschiedde.

Welke ‘handelingen’ Armand Zunder precies op zijn kerfstok had, moet je zelf maar even opzoeken, maar Bouterse liet hem vallen als een baksteen.

Dezelfde Desi Bouterse die Armand Zunder na de staatsgreep van 25 februari 1980 Minister van Planning en Ontwikkeling maakte.

Díe Armand Zunder geniet in Nederland overigens om een andere reden enige bekendheid: hij is voorzitter van de Nationale Reparaties Commissie Suriname (NRCS).

En daar komen dus mijn zorgen vandaan.

Want Armand Zunder wil geld hebben.

Ons geld.

En jullie gaan over ons geld.

Gaan er (zie: Klimaatfonds, zie: Stikstoffonds, zie: Hugo de Jonge) ook nogal lichtzinnig mee om.

Dus toen ik gisteren las wat Armand Zunder over jullie bezoek zei, dacht ik: ja hoor, daar gáán we weer.

De bruidsschat van 3,5 miljard die Nederland in 1975 aan Suriname schonk toen het onafhankelijk werd (en al die guldens en euro’s die daarna nog zouden volgen) zijn blijkbaar niet genoeg voor Armand Zunder.

Wat hij jullie vertelde?

Lange versie: “Vanuit Suriname zal aangegeven moeten worden wat de materiële en immateriële schade is geweest van het koloniale verleden. Daaraan zal je een prijskaartje moeten hangen en dienen partijen overeen te komen hoe ze dat gaan aanpakken. Voorafgaand daaraan moeten de excuses komen. Excuses voor de misdaden die gepleegd zijn tegen de mensheid hier. Die verontschuldigingen moeten hier in Suriname geboden worden en door het hoogste gezag; de koning en premier van Nederland. Vervolgens zal er overeenstemming bereikt moeten worden over een programma van herstel, over hoe de aangerichte schade te herstellen.”

Korte versie: Willem-Alexander en Mark Rutte moeten naar Suriname om “sorry” te zeggen en een zak met geld af te leveren.

Hoe groot die zak geld moet worden?

Mega.

Het worden eerder meerdere containers dan een zak.

Dezelfde Armand Zulver heeft het namelijk al precies berekend, in zijn boek ‘Herstelbetalingen’.

Hij wilde 50 miljard euro van Nederland.

Maar dat boek is uit 2010.

Dus met inflatie erbij zal dat inmiddels wel meer dan 60 miljard euro zijn.

Ofwel: of de circa 13 miljoen Nederlandse belastingbetalers (die geen slaven hebben gehouden) even een dikke 4600 euro de neus willen overmaken naar Surinamers (die geen slaven zijn geweest).

En rap wat.

Waar mijn zorgen zitten?

Dat die leden van de Kamerdelegatie waarvan jij deel uitmaakt die Armand Zunder niet midden in zijn hondsbrutale smoel hebben uitgelachen, maar begripvol hebben geknikt.

Al was het maar omdat Sylvana Simons anders de rest van jullie snoepreis zou gaan zitten mokken (of viswijven).

En dus zitten wij straks met de gebakken peren.

Als we tenminste nog peren kunnen betalen nadat jullie voor Sinterklaas hebben gespeeld.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Want kanker is kut.

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Advertentie, tijdelijk €19,45)