Aan Sharon Dijksma

Mevrouw Dijksma,

Ik ben nogal teleurgesteld in u.

U beloofde mannen dat ze zich gisteren tussen 15.00 en 17.00 uur in de buurt van de Stadhuisbrug gratis konden laten naroepen door vrouwen.

Dat was een of ander project van de gemeente.

Dus ik in de dieselauto naar Utrecht.

Want ik wilde weleens met eigen oren horen welk leed de vrouwen in de grote stad allemaal wordt aangedaan.

Wat ik als fervent krantenlezer had verwacht?

Dat daar bij die Stadhuisbrug een groep opgeschoten Marokkaanse meiden met scootertjes zou staan.

Dat er eentje uit de groep een stap naar voren zou zetten als ik langsliep.

“Hé, hoerrtje.”

En dat ik dan de andere kant op zou kijken.

“Hoerr! Jij! Luisterr!”

En dat er dan een paar anderen naar voren stapten en ik een duw kreeg.

“Kankurrrslet. Wil je dood ofzo? Abu tagna.”

En dat ze met z’n allen om me heen kwamen staan en geld eisten en ik mijn pinpas zou pakken.

“Alleen cash, zakof!”

En dat dan net op het moment dat ik echt voor schade aan lijf en leden begon te vrezen omdat het wel heel veel van die hyperagressieve scootermeiden waren en er inmiddels messen onder mijn neus werden gehouden, de politie van alle kanten aan kwam rijden, dat gajes overmeesterde, tie-wraps omdeed, en meenam naar de provisorische rechtbank twee huisnummers verderop.

En dat daar het Openbaar Ministerie en de rechter in een supersnelrechtzitting dermate streng zouden zijn dat die grietjes het voortaan wel zouden laten om een kleine kale oude man zo de stuipen op het lijf te jagen.

Dat de gemeente Utrecht dus zo, in een soort pop-up buitentheater met mannen als figurant, zou laten zien wat ze doet tegen straatintimidatie, waarvan naar ik heb begrepen vooral vrouwen en homo’s het slachtoffer zijn en de werkelijke daders jonge mannen.

En dan maar hopen dat de filmpjes van die vertoning ook in de moskeeën en de buurthuizen zouden worden uitgezonden, en op YouTube, zodat er richting die jonge mannen wellicht nog enige afschrikwekkende werking van zou uitgaan.

Dat had ik verwacht.

In werkelijkheid stond er één lullig scherm, waarop een deel van een blank gezicht met een typische D66-meidenstem “Hé kale meneer, ben je ook kaal van onder?” tegen me zei.

En tegen een andere man, niet zijnde Kees ‘ijscoman’ Verhoeven: “Ik zie u lekker likken aan een ijsje. Kunt u bij vrouwen ook zo likken?”

Zowel die andere man als ik werd even verderop opgevangen door een vrouwelijke ambtenaar van de gemeente.

Nazorg!

Dacht ik.

Toen die andere man zei dat hij het wel een geinige opmerking vond over dat likken, stuurden ze ‘m weg.

En toen ik zei dat ik de vraag over mijn kaalheid na de rel bij de Oscar-uitreiking echt veel minder hoog opnam dan Will Smith destijds, keek ik opeens in een volkomen leeg gezicht.

“Huh, Oscar? Ik ken geen Oscar. Maar voelde u zich wel geïntimideerd? Of bent u in ieder geval bereid om te doen alsof u zich geïntimideerd voelt? Want het is bijna vijf uur en er staan hier nogal wat televisieploegen die op zoek zijn naar quotes van mannen die zeggen dat ze nú opééns snappen wat al die vrouwen op straat overkomt en dat ze dit zullen doorgeven aan hun kinderen en op de voetbalclub enzo. Wilt u dat? Alstublieft!”

Toen gooide ik er uit ergernis over de verloren rit van Eesterga naar Utrecht per ongeluk een nogal Rotterdams antwoord uit.

“Je kunt me de kloten kussen.”

En nu is het wachten op de hulpofficier van justitie die komt vertellen of hij me al naar huis mag laten gaan van u of dat ik nóg een nachtje in de cel moet doorbrengen als afschrikwekkend voorbeeld voor al die andere mannen die vrouwen seksueel intimideren op straat.

Wat eerlijk gezegd voelt als klassenjustitie.

Want ik hoor veel geluid uit de cellen naast me, maar overduidelijk niet de stem van Alexander Pechtold.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. U begon erover hè, u begon!

PS2. Nog maar 23 te gaan 😉

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door donaties via Backme. Waarvoor dank!

Aan het kabinet

Dames, heren,

Er zijn weleens van die dagen waarop ik me afvraag wat ik zou doen als ik persoonlijk slachtoffer zou zijn van jullie beleid.

Gisteren was zo’n dag.

Je zou maar jaren op de wachtlijst staan voor je eerste huisje en geen steek verder komen omdat alleen de aanvoer van Bente Beckers Bootdiensten (en echte vluchtelingen) groter is dan het aanbod aan beschikbare woningen.

En dan zie je in Trouw dat de CDA-minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en IJdeltuiterij zijn tijd verdoet met het poseren als visionair voor de camera van topfotograaf Werry Crone, die echt geen genoegen neemt met een snel kiekje.

En dat hij uitgebreid de tijd neemt voor een interview over zijn grote, maar nu al onhaalbare ambities voor alle 86.000 Trouw lezende bejaarden, waarvan het merendeel nog maar één keer verhuist; naar een kist.

Terwijl die lul-de-behanger alleen maar moet zorgen dat ze gaan bouwen, bouwen en bouwen.

Ik woon mooi, mijn kinderen hebben een (huur)huis, dus wij zijn persoonlijk niet het slachtoffer van die omhooggevallen schoolmeester.

Maar anders zou ik, terwijl ik van nature een vredelievend mens ben, hem toch liefst op zijn zelfingenomen bek timmeren.

En je zou maar een Toeslagenschandaal-slachtoffer zijn, met je bruine huid, en je kind is van je afgepakt.

En dan zie je in de Tweede Kamer dat de partij die daarvoor hoofdverantwoordelijk is een smerig trucje met een maidenspeech uithaalt, zodat andere partijen de VVD-Kamerfractie niet ter verantwoording kunnen roepen voor het wegkijken in verleden, heden en ongetwijfeld toekomst.

Een dikkere middelvinger richting de Toeslagenschandaal-slachtoffers op de publieke tribune was niet denkbaar.

Zij hielden het netjes, want ze verlieten in stilte de publieke tribune.

Wat ik gedaan had als een van míjn kinderen door die misdadige kongsi van Belastingdienst, Jeugdzorg en rechterlijke macht van me gestolen was?

Ik zou, terwijl ik dus van nature echt een vredelievend mens ben, niet voor mezelf instaan.

Geweld helpt niet, maar het lucht wel op.

En toen moest D66-minister Frank Weerwind nog komen…

Als die zak hooi míjn door de Staat gejatte kind in een betoog dat louter gebakken lucht bevatte ‘casuïstiek’ zou noemen?

Die zou pas echt mazzel hebben dat ik van nature een vredelievend mens ben.

Voor ik gekke dingen zou doen, zou ik het weer zielig vinden voor alle kinderen die hij (Pechtold-style) de afgelopen jaren bij al die vrouwen heeft verwekt dat hun vader iets werd aangedaan.

Maar ik denk wel: godskolere, wat hebben we in dit land toch dómme kiezers (en thuisblijvers), dat ze dit gewetenloze gajes keer op keer aan de macht helpen.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Voor het toestel van jullie geheime appjes.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door donaties via Backme. Waarvoor dank!

Aan Joost Eerdmans

Beste Joost,

Ik wil je even waarschuwen.

Op 7 april stak jij je linkerarm in de reet van Hugo de Jonge.

CDA-minister Hugo de Jonge kreeg een motie van wantrouwen aan zijn broek omdat hij zich schuldig had gemaakt aan dé grootste politieke doodzonde: het bedonderen van de Tweede Kamer.

Hij had tegen de Tweede Kamer gelogen over zijn betrokkenheid bij de mondkapjesdeal met Sywert van L. en had de Kamer hierover niet tijdig en volledig geïnformeerd.

Jij stemde tot verrassing van alles en iedereen tégen die motie.

Gisteren stak jij je rechterarm in de reet van premier Rutte.

Donderdag debatteert de Tweede Kamer over de uithuisplaatsing van kinderen tijdens het Toeslagenschandaal onder Ruttes bewind, waarbij de Staat (minimaal) 1115 kinderen ontvoerde.

En er inmiddels nul terug zijn bij hun eigen ouders.

Een groot deel van de Tweede Kamer vond dat Rutte als capo di tutti capi aanwezig moet zijn bij het debat.

‘Onze’ minister-president was dat niet van plan.

Hij vond het belangrijker om een PR-praatje te houden in het Oekraïense parlement, dan zich persoonlijk te verantwoorden tegenover het hoogste orgaan in onze democratie.

En wie vond het, met Rutte, helemaal prima dat die man zijn verantwoordelijkheid weer eens ontvluchtte?

Jij.

We weten het nu wel, Joost.

We weten dat je je moeder nog zou verkopen om die nogal wispelturige politieke carrière van Joost Eerdmans te bekronen met een plekje in Mark Ruttes vijfde kabinet.

Een stem op JA21 is bij de volgende verkiezingen een stem op Mark Rutte.

En dat is doodzonde.

Waar ik je trouwens voor waarschuwde?

Nou, je ene arm zit in de reet van Hugo de Jonge.

Je andere arm zit in de reet van Mark Rutte.

Als Sigrid Kaag straks gered moet worden, heb je geen arm meer vrij.

Dus dan ga je (vrij naar Edgar Davids) je hóófd in de reet van Hare Hooghartigheid stoppen.

En ik kan je vertellen, Joost, dat zij dat niet ziet als een bedreiging, maar als een kans.

Ze zal niet persen, maar knijpen.

Net zolang tot er geen Joost Eerdmans meer is.

Groet,

JanD

PS. Cadeau! Want iemand met jouw karakter heeft hier nooit genoeg van op voorraad.

PS2. De Nare Jongens Podcast staat online. Een Zeikwijven Special, dus mét Pieter Omtzigt.

UPDATE Eerdmans wordt bedankt door één van de moeders die haar kind kwijt raakte.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door donaties via Backme. Waarvoor dank!

Aan Kauthar Bouhallikht

Beste Kauthar,

Wat kan het veel uitmaken in wat voor nest je opgroeit, hè?

Vera Bergkamp (Kamervoorzitter, D66) werd in Amsterdam geboren als dochter van een Marokkaanse vader.

Jij (Kamerlid, GroenLinks) werd ook in Amsterdam geboren als dochter van een Marokkaanse vader.

Daarna liepen jullie levens nogal uiteen.

Gisteren was dat goed te zien.

Vera Bergkamp twitterde: “Vandaag 20 jaar geleden werd Pim Fortuyn vermoord. Hij wist de harten van velen te stelen. Nog steeds klinken zijn ideeën door. De aanval op hem was een aanval op de democratie. De gedachte aan hem moeten we levend houden, omdat die ons herinnert aan de waarde ervan.”

Jij twitterde: “Ik moest stoppen met het kijken van die serie over hem omdat het trauma’s terughaalde. De werkelijkheid nu reflecteert. Fortuyn wist inderdaad harten te stelen. De vraag is van wie. Over de doden niets dan goeds? Ehm, nope, tnx. Bye.”

Of Vera Bergkamp oprecht was in haar statement, weet ik niet.

Tenslotte blijft zij er eentje van D66.

De partij die vlak voor de moord op Fortuyn door de extreemlinkse activist Volkert van der Graaf bij monde van Thom de Graaf over de rug van Anne Frank het stempel ‘fascist’ en ‘nazi’ op Pim Fortuyns hoofd plakte – en daarvoor nimmer spijt betuigde.

Of jij oprecht was in je statement, weet ik wel.

Tenslotte ben jij van GroenLinks én De Moslimbroederschap.

Een partij en een organisatie die geweld op andersdenkenden niet schuwen (to put it mildly).

Jij meent uit de grond van je hart dat Pim Fortuyn (die professioneel werd afgeknald toen jij 7 was) de Satan was.

En wat schreef je zelf (toen je 21 was) op een website van fundamentalistische moslimbroeders?

“De Satan is voor de mens een duidelijke vijand. In de Koran herinnert Allah (swt) ons een aantal keer aan deze vijand. Misschien weten we het eigenlijk allemaal al, maar hoe vaak staan we eigenlijk écht stil bij deze vijand? Het woord ‘vijand’ wekt bij mij al heel gauw associaties met oorlogen op. Wapengekletter, bombardementen, rook, vuur, geschreeuw… Dreigend en direct gevaar. Vijandschap. De dreiging van vijanden is echter niet altijd direct aanwezig, en soms kunnen wij überhaupt even vergeten dat we vijanden hebben, of niet doorhebben dat we in strijd verkeren. Ik denk dat we de duivel vaak genoeg vergeten, en daarin misschien ook wel een deel van onszelf verliezen. Als we een vijand hebben, dan is het bijna onvermijdelijk dat er ook sprake is van strijd. Vergeten is vervolgens verslappen, verslappen is verliezen.”

We mogen vaststellen dat ‘jullie’ bij Pim Fortuyn wonnen.

Begrijp me goed: ik ben blij met jouw tweet over Pim Fortuyn.

Want?

Want de dreiging van vijanden is niet altijd direct aanwezig, en soms kunnen wij überhaupt even vergeten dat we vijanden hebben, of niet doorhebben dat we in strijd verkeren. Vergeten is verslappen, verslappen is verliezen.

Jij zorgt er zelf voor dat wij mensen zoals jij weer even scherp ‘voor de bril’ hebben.

Persoonlijk kijk ik op zo’n moment altijd nog even wie nou zo’n tweet van mensen zoals jij liket.

In mijn ouwelullensimplisme: wie zijn de NSB’ers?

Dat waren er nogal wat.

En er zaten bekende(re) namen bij.

Greenpeace-directeur Andy Palmen. Predikant Katinka Broos. BNNVARA-programmamaker André Beerda. Advocaat Wil Eikelboom. NRC-webdeveloper Milo Vermeulen. Natuur en Milieu-medewerker Alex de Meijer. Volkskrant-medewerker Meredith Greer. BIJ1-warhoofd Vreer. NRC-columnist Hasna El Maroudi. CBS-woordvoerder Peter Hein van Mulligen. Correspondent-correspondent Johannes Visser. Journalist Bette Dam. BIJ1-gemeenteraadslid (Rotterdam) Mieke Megawati. FNV’er Pim Paulusma. Voormalig AD-webredacteur Chris Klomp. GroenLinks-Kamerlid Suzanne Kröger. OneWorld-eindredacteur Marte Hoogeboom. Politiek adviseur van D66-europarlementariër Sophie in ’t Veld Stijn ter Heerdt. Partij voor de Dieren-bestuurslid (en hen/hun) Remke Niemeijer. VPRO-podcastmaker Maartje Duin. NRC-columniste Clarice Gargard. PvdA-gemeenteraadslid (Lelystad) Jonne Kortman. Rechten-docent HvA Achral El Johari. NVJ-bestuurslid Ana Karadarevic. Directeur opleiding Omnicom Media Group (vanaf 1 september) Arno Peperkoorn. Landelijk coördinator Internationale Socialisten Ewout van den Berg. D66-medewerker (Breda) Sjoerd Looijen. En natuurlijk de onvermijdelijke Nijmeegse GroenLinks-folderboy Huub Bellemakers.

Die zeggen met die like op jouw tweet allemaal natuurlijk níet dat het helemaal prima is dat Pim Fortuyn als een beest is afgeschoten door een linkse activist.

Maar een klein dansje op zijn graf léék het twintig jaar na dato wel.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Je snapt zelf wel waarom ik dit koos.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door incidentele donaties via Bunq en vaste donaties via Backme. Waarvoor dank!

Aan Ronald Plasterk

Meneer Plasterk,

Zat ik net een beetje na te genieten van Feyenoords plaatsing voor de finale van een Europees toernooi, las ik uw column in De Telegraaf over het Groot-Europeesche Rijk.

De aanleiding was het plan van die volksmenner Guy Verhofstadt (die altijd ook namens ‘onze’ VVD en D66 spreekt schreeuwt, dat vergeet ik niet) om de ever closer union verder te closen.

Europese belastingen.

Europees leger.

Macht van de regeringsleiders in de Europese Raad overhevelen naar de Europese Commissie en het Europees Parlement.

En, om het laatste stukje soevereiniteit van de lidstaten definitief de nek om te draaien: afschaffing van het vetorecht van de individuele landen.

U trekt uit die plannenmakerij de conclusie dat “Guy Verhofstadt bezig is de Europese Unie kapot te maken”.

Ik ben minder optimistisch.

In de huidige situatie gedráágt de Europese Commissie zich al als de baas van het Groot Europeesch Rijk.

In die door Verhofstadt (en door Rutte, Kaag, Hoekstra en de rest van de heulersbende in Den Haag) gewenste situatie ís de Europese Commissie de baas van het Groot Europeesch Rijk.

Waarbij, door afschaffing van het vetorecht, géén rekening meer hoeft te worden gehouden met individuele lidstaten.

Er zit slechts één verdrag tussen de huidige en de nieuwe situatie.

Dat er -goddank- pas kan komen als alle 27 lidstaten er hun krabbel onder zetten, omdat dat vetorecht er nog voor geldt.

Zo doet zich de merkwaardige situatie voor dat Nederlanders die zich verzetten tegen dat oude plannetje van Adolf Hitler hun hoop moeten vestigen op een ‘ik verbied’ van de Hongaarse premier Viktor Orbán of één van de andere voormalige Oostblokkers.

Anders wordt Frans Timmermans misschien wel de eerste president van de Verenigde Staten van Europa.

Over volksmenners gesproken.

Ik weet nog goed hoe hij zieltjes probeerde te winnen om die dronkenlap uit Luxemburg op te volgen.

Met teksten als: “In tijden van politieke en maatschappelijke aardschokken zoals nu, staat de mens voor de keuze: hemel of hel. Ik wil later niet met mijn mond vol tanden staan, als mijn zoon of dochter vraagt: hé pa, wat heb jij gedaan om te voorkomen dat het misging?”

En: “Ik wil voor mezelf, mijn gezin én voor mijn land niet achteraf het gevoel hebben: ik heb er niet alles aan gedaan.”

En: “Een oorlog verliezen zonder gevochten te hebben, wil ik nooit meer meemaken.”

En zo ging die morbide obees maar door.

Ik vraag me altijd af waar die hang naar de macht en dat volstrekte gebrek aan respect voor bezorgde burgers die wél van hun land houden, maar niet van een opgelegde superstaat als de EU, toch vandaan komt.

Timmermans is een verwend diplomatenkind dat nog geen dag in zijn leven heeft gewerkt in een bedrijf dat afhankelijk is van de gunst van de klant.

Dat verklaart veel.

Als je je leven lang werkt voor organisaties die het geld van de ‘klant’ in de vorm van belasting gewoon op straffe van gevangenisstraf kunnen opeisen, heb je niet geleerd dat jij er voor de klant (lees: burger) bent in plaats van de klant voor jou.

En altijd dat gekoketteer met zijn zogenaamde arbeidersachtergrond…

Hij gooit ons dood met opa van moederskant, Cor Heijnis, die als kompel in de kolenmijnen werkte zou hebben gewerkt.

“Opa Cor spoorde mij aan mijn talenten te ontwikkelen, leerde me vastberadenheid te combineren met mildheid jegens anderen, sociale rechtvaardigheid te beschermen met strengheid tegen klaplopers.”

Nergens was te vinden of de in 1961 geboren en grotendeels in het buitenland opgegroeide diplomatenzoon Frans Timmermans ‘Opa Cor’ eigenlijk wel levend heeft méégemaakt.

Of hij die ‘levenslessen van Opa Cor’ niet gewoon achteraf verzonnen heeft.

Omdat die opa zijn enige linkje naar de (voormalige) aanhang van de Partij van de Arbeid is.

Ik heb de stamboom van de familie Timmermans nergens kunnen vinden.

Maar ik kwam wel iets anders over hem tegen dat die Hitleriaanse kolder in zijn kop met betrekking tot dat Groot Europeesche Rijk kan verklaren.

Vóór Frans Timmermans in 1990 lid van de PvdA werd, was hij lid van een andere partij.

D66.

Ik hoop dat u gelijk heeft, meneer Plasterk.

Dat de hel van een Groot Europeesch Rijk onder leiding van Frans Timmermans ons dankzij de megalomanie van Guy Verhofdstadt bespaard blijft.

Maar ik vrees het ergste.

Ik ben bang dat Duitsland (en Frankrijk) definitief de macht grijpen.

Juist op Bevrijdingsdag was dat een pijnlijke conclusie.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Vond ik wel bij u, als voormalig medeplichtige, passen.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door incidentele donaties via Bunq en vaste donaties via Backme. Waarvoor dank!