Aan Johan Derksen

Beste Johan,

Het regende gisteren bij de terugkeer van ‘Vandaag Inside’ dankzij jouw primeurtjes.

Zo leerden we dat het tekort aan politiepersoneel om al die zedenzaken die op de plank lagen te behandelen, is opgelost.

Want de zedenpolitie in Noord-Nederland slaagde er binnen een week in om twee zedenrechercheurs vrij te maken om jou te verhoren over wat je 49 jaar geleden in een bezopen bui al dan niet met een duizenddagenkaars bij een Veendamse mevrouw hebt gedaan.

En wat, ook volgens rechercheur Diana van Dalen en haar collega, allang verjaard is.

Verder leerden we dat jullie een aanbod hadden van de Publieke Omroep om jullie programma daar voort te zetten.

Ofwel: de grootste wokeclub van Nederland, de Staatsomroep, die vol zit met mannetjes en vrouwtjes die meer bezig zijn met deugpropaganda en kartelpromotie dan met het maken van onafhankelijke programma’s, wilde dat vréselijke kijkcijferkanon wel even binnenhalen toen de kans zich voordeed.

Waarbij jullie overigens één vraag helaas onbeantwoord lieten: was het Bert ‘Sensilube’ Huisjes van WNL weer of bemiddelde Frans Klein zelf voor zijn oude liefde BNNVARA, dat op het tijdslot van DWDD immers met een immens probleem zit.

Nou ja, eigenlijk twee.

Khalid én Sophie.

En toen moest het belangrijkste primeurtje nog komen.

En met ‘primeurtje’ maak ik het eigenlijk te klein.

Het was een primeur van jewelste!

Jij bent teruggekeerd om je besluit om te stoppen dankzij… Sigrid Kaag.

De vice-premier van Nederland die twee weken geleden tijdens de persconferentie van de minister-president namens het kabinet mededeelde dat het goed was dat jij van de tv verdween.

Terwijl ze nog nooit een seconde van het programma had gezien.

En ze zelf tot op de dag van vandaag hoog op de wachtlijst staat voor dat speciale plekje in de hel voor vrouwen die het niet voor vrouwen opnemen.

Met die doofpotten en dat zwijggeld.

Jij vond de neerbuigendheid van de D66-voorvrouw over jullie programma (en daarmee over de honderdduizenden kijkers) zo irritant, dat dat voor jou de doorslag gaf om toch maar terug te keren op de buis.

Ofwel: Sigrid Kaag heeft voor het eerst van haar leven een keer iets gedaan waar de gewone man (en vrouw) wél blij van wordt!

Drie primeurs in één show.

Ik ken (zogenaamd) journalistieke programma’s die dat in een heel jaar nog niet lukt.

Enfin, goed dat je terug bent.

Ook voor het hondenpension in Almere en voor de stichting van Casper van Eijk die zich bezighoudt met onderzoek naar alvleesklierkanker, die de helft van jouw salaris kregen.

Want dat het geld daar anders wegviel, daar hoorde je al die woke-figuren die jou wilden cancellen niet over.

Laat staan dat ze zelf de poeplap trokken ter compensatie.

Groet,

JanD

PS. Cadeau. Omdat je er toch weer even aan refereerde, ouwe zuignap.

UPDATE BNNVARA dus. Logisch wel, collega worden van Francisco van Jole.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door donaties via Backme. Waarvoor dank!

Aan Sigrid Kaag

Mevrouw Kaag,

Ik merk dat ik vandaag bevangen ben door mildheid.

Heel goed dat u het leiderschap binnen D66 op het gebied van grensoverschrijdend gedrag door machtige mannen jegens vrouwen ferm heeft opgepakt.

In afwachting van (her)opening van het onderzoek naar de mogelijke verkrachting van een (oud-)partijlid en het bijhouden van bangalijsten door uw voorganger Alexander P. heeft u er in de kwestie van uw campagneleider Frans van Drimmelen uiteindelijk dus toch geen gras over laten groeien.

Het leugenachtige rapport dat drie weken voor de Tweede Kamerverkiezingen werd gepresenteerd over seksueel en ander grensoverschrijdend gedrag heeft u nu ook officieel gerectificeerd.

Helaas kon de Kiesraad dat niet doen met de verkiezingsuitslag, die mede dankzij dat doofpotvodje zo gunstig voor u uitpakte, maar ik ga er in die milde bui dus vanuit dat dat allemaal buiten uw schuld en medeweten is gebeurd.

U was de majesteit, het handwerk liet u over aan het partijplebs.

Verder heeft u de kwestie rond die mevrouw van het partijbureau die door uw campagneleider Frans van Drimmelen werd gestalkt, bedreigd en gechanteerd ook eindelijk met haar geregeld.

Ze krijgt een zak geld van de partij.

Wat mij betreft is dat een lakmoesproef voor het ‘nieuwe leiderschap’ waarmee de media en u ‘het merk Kaag’ in de markt hebben gezet.

Ik heb daar dus wel een vraag over.

In de oude bestuurscultuur moest iemand die een zak geld kreeg als genoegdoening voor het leed dat hem of haar was aangedaan altijd ook een geheimhoudingsclausule te ondertekenen.

Zo werd die vergoeding die eigenlijk bedoeld was als compensatie voor geleden schade en smartengeld vooral ingezet als… zwijggeld.

Mag ik aannemen dat u het slachtoffer van uw campagneleider Frans van Drimmelen in het kader van uw ‘nieuwe bestuurscultuur’ juist die geheimhoudingsclausule níet heeft laten tekenen?

Dat u haar vrijheid heeft gerespecteerd om zich uit te blijven spreken?

Zodat ze juist als inspirerend voorbeeld kan dienen voor andere vrouwen die het slachtoffer zijn geworden van machtige D66-mannen die hun pik niet in hun broek konden houden of die bangalijsten bijhielden met de bedprestaties van de naïeve D66-vrouwtjes waarmee ze seks gehad hadden in ruil voor allerlei in bronstigheid uitgesproken baantjesbeloftes.

Ja toch, mevrouw Kaag?

Groetjes!

JanD

PS. Cadeautje. Gewoon omdat ik toch een pestkop blijf als ik iemand nog niet echt vertrouw.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door donaties via Backme. Waarvoor dank!

Aan de Songfestival-fans

Beste fans,

Jullie schuld.

Jullie met jullie geelblauwevlaggetjesvotes.

Jullie hebben ervoor gezorgd dat niet de beste act en/of het beste liedje (ik begreep van kenners dat we daarbij aan Engeland of Spanje moeten denken) het Eurovisie Songfestival won, maar Oekraïne.

Stemmen om de mensen in Oekraïne een hart onder de riem te steken.

Jullie kunnen dat.

Al had het land de 40 stemgerechtigde landen een lokale versie van het zeemansliederengezelschap 4Tuoza Matroze een lokale versie van ‘Wordt er nog gezopen of hoe zit dat?’ voorgeschoteld, dan nog hadden jullie er op gestemd.

Want dat “helpt de mensen in Oekraïne”.

Die weten zich dan gesteund door ‘heel Europa’ en dat is heel fijn als je huis aan puin ligt, je neef anoniem in een inderhaast gedolven massagraf is gesmeten en jij moest vluchten naar een land waar de persoon die jou tijdelijk zijn zolderkamertje aanbood zichzelf in het openbaar complimenteert met zijn goedertierenheid.

Als oud-sportverslaggever hou ik er persoonlijk niet van als er bij wedstrijden hoofdprijzen cadeau worden gedaan.

Dan denk ik: hou dan geen wedstrijd en laat ons niet anderhalf uur kijken naar verbindingen met deelnemende landen waar dan iemand met zoveel mogelijk vertraging vertelt welk land de douze points krijgt, maar zeg gewoon meteen na het laatste liedje wie om politieke redenen de ‘winnaar’ is.

Dan kunnen wij nog een beetje op tijd naar ons nest.

Maar goed, allemaal volstrekt onbelangrijk natuurlijk in een wereld waarin Rusland en Oekraïne oorlog voeren, Frans Timmermans álle bossen in Europa wil laten kappen om maar geen Russisch gas meer nodig te hebben en wij ons in Nederland afvragen of de staande ovatie voor de directrice van de D66-doofpot, Hare Hooghartigheid Sigrid Kaag, vandaag wegens –ik citeer J. Paternotte– “haar krachtige aanpak” van al dat vrouwenmisbruik door partijhotemetoten twee minúten gaat duren of twee úúr.

Gekkenhuis.

En net toen ik dacht dat we na dit toneelstuk met het Songfestival eindelijk even een beetje rust kregen, las ik de Instagram-reactie van de Oekraïense president Volodomir Zelenski op jullie cadeautje.

Hij meldde dat het Eurovisie Songfestival volgend jaar in Marioepol wordt gehouden.

De stad die het zwaarst beschadigd is door de Russen.

Als Poetin zoiets zou zeggen, werd het op gezag van de EU wegens “oorlogspropaganda” meteen van alle social media verwijderd.

Aan de ene kant natuurlijk complete waanzin van die Zelenski.

Marioepol is vergelijkbaar met het Rotterdam van 1945.

Dat bouw je niet even in een jaar weer op.

Terwijl het in Marioepel nog 1944 moet worden.

Aan de andere kant moest ik ook wel een beetje lachen.

Want ik kan niet wachten op de beelden van de nuffige grachtengordelkwast Cornald Maas vanuit de Songfestival-compound die de Verenigde Naties inderhaast op de puinhopen van die stad heeft neergepleurd.

En dan die schrik in zijn ogen bij elke langsrijdende Lada.

Nu al zin in!

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Want aan morele steun van thuisblijvers hebben de mensen daar niks.

PS2. Nog maar 16 en we gaan los!

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door donaties via Backme. Waarvoor dank!

Aan Sharon Dijksma

Mevrouw Dijksma,

Ik ben nogal teleurgesteld in u.

U beloofde mannen dat ze zich gisteren tussen 15.00 en 17.00 uur in de buurt van de Stadhuisbrug gratis konden laten naroepen door vrouwen.

Dat was een of ander project van de gemeente.

Dus ik in de dieselauto naar Utrecht.

Want ik wilde weleens met eigen oren horen welk leed de vrouwen in de grote stad allemaal wordt aangedaan.

Wat ik als fervent krantenlezer had verwacht?

Dat daar bij die Stadhuisbrug een groep opgeschoten Marokkaanse meiden met scootertjes zou staan.

Dat er eentje uit de groep een stap naar voren zou zetten als ik langsliep.

“Hé, hoerrtje.”

En dat ik dan de andere kant op zou kijken.

“Hoerr! Jij! Luisterr!”

En dat er dan een paar anderen naar voren stapten en ik een duw kreeg.

“Kankurrrslet. Wil je dood ofzo? Abu tagna.”

En dat ze met z’n allen om me heen kwamen staan en geld eisten en ik mijn pinpas zou pakken.

“Alleen cash, zakof!”

En dat dan net op het moment dat ik echt voor schade aan lijf en leden begon te vrezen omdat het wel heel veel van die hyperagressieve scootermeiden waren en er inmiddels messen onder mijn neus werden gehouden, de politie van alle kanten aan kwam rijden, dat gajes overmeesterde, tie-wraps omdeed, en meenam naar de provisorische rechtbank twee huisnummers verderop.

En dat daar het Openbaar Ministerie en de rechter in een supersnelrechtzitting dermate streng zouden zijn dat die grietjes het voortaan wel zouden laten om een kleine kale oude man zo de stuipen op het lijf te jagen.

Dat de gemeente Utrecht dus zo, in een soort pop-up buitentheater met mannen als figurant, zou laten zien wat ze doet tegen straatintimidatie, waarvan naar ik heb begrepen vooral vrouwen en homo’s het slachtoffer zijn en de werkelijke daders jonge mannen.

En dan maar hopen dat de filmpjes van die vertoning ook in de moskeeën en de buurthuizen zouden worden uitgezonden, en op YouTube, zodat er richting die jonge mannen wellicht nog enige afschrikwekkende werking van zou uitgaan.

Dat had ik verwacht.

In werkelijkheid stond er één lullig scherm, waarop een deel van een blank gezicht met een typische D66-meidenstem “Hé kale meneer, ben je ook kaal van onder?” tegen me zei.

En tegen een andere man, niet zijnde Kees ‘ijscoman’ Verhoeven: “Ik zie u lekker likken aan een ijsje. Kunt u bij vrouwen ook zo likken?”

Zowel die andere man als ik werd even verderop opgevangen door een vrouwelijke ambtenaar van de gemeente.

Nazorg!

Dacht ik.

Toen die andere man zei dat hij het wel een geinige opmerking vond over dat likken, stuurden ze ‘m weg.

En toen ik zei dat ik de vraag over mijn kaalheid na de rel bij de Oscar-uitreiking echt veel minder hoog opnam dan Will Smith destijds, keek ik opeens in een volkomen leeg gezicht.

“Huh, Oscar? Ik ken geen Oscar. Maar voelde u zich wel geïntimideerd? Of bent u in ieder geval bereid om te doen alsof u zich geïntimideerd voelt? Want het is bijna vijf uur en er staan hier nogal wat televisieploegen die op zoek zijn naar quotes van mannen die zeggen dat ze nú opééns snappen wat al die vrouwen op straat overkomt en dat ze dit zullen doorgeven aan hun kinderen en op de voetbalclub enzo. Wilt u dat? Alstublieft!”

Toen gooide ik er uit ergernis over de verloren rit van Eesterga naar Utrecht per ongeluk een nogal Rotterdams antwoord uit.

“Je kunt me de kloten kussen.”

En nu is het wachten op de hulpofficier van justitie die komt vertellen of hij me al naar huis mag laten gaan van u of dat ik nóg een nachtje in de cel moet doorbrengen als afschrikwekkend voorbeeld voor al die andere mannen die vrouwen seksueel intimideren op straat.

Wat eerlijk gezegd voelt als klassenjustitie.

Want ik hoor veel geluid uit de cellen naast me, maar overduidelijk niet de stem van Alexander Pechtold.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. U begon erover hè, u begon!

PS2. Nog maar 23 te gaan 😉

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door donaties via Backme. Waarvoor dank!

Aan het kabinet

Dames, heren,

Er zijn weleens van die dagen waarop ik me afvraag wat ik zou doen als ik persoonlijk slachtoffer zou zijn van jullie beleid.

Gisteren was zo’n dag.

Je zou maar jaren op de wachtlijst staan voor je eerste huisje en geen steek verder komen omdat alleen de aanvoer van Bente Beckers Bootdiensten (en echte vluchtelingen) groter is dan het aanbod aan beschikbare woningen.

En dan zie je in Trouw dat de CDA-minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en IJdeltuiterij zijn tijd verdoet met het poseren als visionair voor de camera van topfotograaf Werry Crone, die echt geen genoegen neemt met een snel kiekje.

En dat hij uitgebreid de tijd neemt voor een interview over zijn grote, maar nu al onhaalbare ambities voor alle 86.000 Trouw lezende bejaarden, waarvan het merendeel nog maar één keer verhuist; naar een kist.

Terwijl die lul-de-behanger alleen maar moet zorgen dat ze gaan bouwen, bouwen en bouwen.

Ik woon mooi, mijn kinderen hebben een (huur)huis, dus wij zijn persoonlijk niet het slachtoffer van die omhooggevallen schoolmeester.

Maar anders zou ik, terwijl ik van nature een vredelievend mens ben, hem toch liefst op zijn zelfingenomen bek timmeren.

En je zou maar een Toeslagenschandaal-slachtoffer zijn, met je bruine huid, en je kind is van je afgepakt.

En dan zie je in de Tweede Kamer dat de partij die daarvoor hoofdverantwoordelijk is een smerig trucje met een maidenspeech uithaalt, zodat andere partijen de VVD-Kamerfractie niet ter verantwoording kunnen roepen voor het wegkijken in verleden, heden en ongetwijfeld toekomst.

Een dikkere middelvinger richting de Toeslagenschandaal-slachtoffers op de publieke tribune was niet denkbaar.

Zij hielden het netjes, want ze verlieten in stilte de publieke tribune.

Wat ik gedaan had als een van míjn kinderen door die misdadige kongsi van Belastingdienst, Jeugdzorg en rechterlijke macht van me gestolen was?

Ik zou, terwijl ik dus van nature echt een vredelievend mens ben, niet voor mezelf instaan.

Geweld helpt niet, maar het lucht wel op.

En toen moest D66-minister Frank Weerwind nog komen…

Als die zak hooi míjn door de Staat gejatte kind in een betoog dat louter gebakken lucht bevatte ‘casuïstiek’ zou noemen?

Die zou pas echt mazzel hebben dat ik van nature een vredelievend mens ben.

Voor ik gekke dingen zou doen, zou ik het weer zielig vinden voor alle kinderen die hij (Pechtold-style) de afgelopen jaren bij al die vrouwen heeft verwekt dat hun vader iets werd aangedaan.

Maar ik denk wel: godskolere, wat hebben we in dit land toch dómme kiezers (en thuisblijvers), dat ze dit gewetenloze gajes keer op keer aan de macht helpen.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Voor het toestel van jullie geheime appjes.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door donaties via Backme. Waarvoor dank!