Aan Jesse Klaver

Klussen

Beste Jesse,

Is er een ondergrens aan geloof in de integriteit van politici?

Ik dacht het, toen CDA-Kamerlid Pieter Omtzigt als een soort Laatste der Mohikanen sneuvelde en ook maar gewoon een brave coalitieslaaf was die braaf het stemgedrag van zijn fractievoorzitter ging volgen.

Omtzigt is de hond die het hardst en zeker het langdurigst blaft, maar die op het moment dat er gebeten moet worden een vriendelijke lik in het oor van baas Mark parkeert.

Maar het kan dus nóg ongeloofwaardiger.

Dat is als Jesse Klaver tijdens de algemene politieke beschouwingen de mannetjesmakerij in de politiek gaat hekelen. Het over de politicus als ‘merk’ heeft. En daar afstand van wil doen.

Dat is echt net zo ongeloofwaardig als dat ik zeg dat ik op D66-lijsttrekker Alexander Pechtold gestemd heb bij de laatste Tweede Kamerverkiezingen. Of dat ik beweer dat ik de Amsterdamse PvdA-wethouder Sharon Dijksma geloof als ze zegt dat ze afvalondernemer Wim Beelen niet gechanteerd heeft rond de AEB-affaire. Of dat ik mijn handen in het vuur steek voor het feit dat GroenLinks-burgemeester Femke Halsema niks wist van dat illegale wapen in de la waar zij en haar partner altijd de mobieltjes van de kinderen neerleggen als die zijn afgenomen.

Doordat ik de livestream uitzette op het moment dat jij, het vleesgeworden Mona-toetje uit de marketingfabriek van jullie RaRa-terrorist Wijnand Duijvendak, je afzette tegen die mannetjesmakerij in de politiek, heb ik wel een ander dieptepunt van je gemist.

Dat was toen je ging lopen dollen over het drugsgebruik van GroenLinks-leden in het algemeen en de Tweede Kamerfractie in het bijzonder en er hilariteit uitbrak in je fractie.

En dat een paar uur nadat het Colombia aan de Amstel en de rest van het land waren opgeschrikt door een nieuw dieptepunt in de oorlog tussen rechtsstaat en drugsmaffia, de moord op de Amsterdamse advocaat Derk Wiersum.

Weer een bewijs dat termen als ‘geschokt’, ‘verbijsterd’ en ‘aangeslagen’ van politici na grote incidenten met een kilo zout moeten worden genomen.

The show must go on.

Maar nu ik je toch spreek: hoe kijk jij eigenlijk aan tegen het weer in dienst nemen door een GroenLinks-hotshot van iemand die volgens de leiding van GroenLinks een stagiaire van GroenLinks heeft aangerand?

En dit vraag ik dus niet aan het merk Jesse Klaver, want het merk Jesse Klaver zwijgt er al dik vier maanden in alle talen over, maar aan de mens Jesse Klaver.

Ik ben benieuwd!

Groet,

JanD

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (via Back me) en door incidentele giften (via Bunq me).

 

Aan Frans Timmermans

Klussen

Meneer Timmermans,

De Romeinse dichter Juvenalis is de bedenker van de uitdrukking ‘panem et circenses’, ‘brood en spelen’.

De gedachte was dat je het volk tevreden kon houden als je het maar wat te eten gaf en wat vermaak.

Die meer dan 2000 jaar oude tactiek waarmee de machthebbers in Rome de arme Romeinen koest hielden en tussendoor in stilte de meest verschrikkelijke dingen flikten, wordt vandaag de dag nog één op één toegepast.

Wat is het brood?

“Koopkracht stijgt gemiddeld 2,1 procent”

Wat zijn de spelen?

“Máxima met gewaagd decolleté”

En dan is natuurlijk de grote vraag: wat zijn dan die verschrikkelijke dingen die de machthebbers tussendoor flikken?

Kom ik bij u.

U was eergisteren voor het eerst in uw nieuwe rol als Europees Commissaris belast met de ‘Green Deal’ te gast bij de Nederlandse Staatsomroep en daar zei u de volgende dingen:

“We moeten Europa op de toekomst voorbereiden”

“De samenleving moet helemaal anders”

“Nederland moet een leidende rol spelen bij de klimaatrevolutie”

“Het is een soort industriële revolutie, gecombineerd met een demografische revolutie, want er zijn steeds minder Europeanen”

“We moeten ons ook nog eens ontdoen van fossiele brandstoffen”

“We moeten het radicaal doen”

“Er moet over vijf jaar overal in de EU klimaatwetgeving zijn”

“Er moet meer duurzame energie worden opgewekt”

“De landbouw moet drastisch worden gereorganiseerd”

“Als we tijd verliezen wordt het alleen maar pijnlijker, duurder en krijgen we milieurampen over ons heen”

Dat is even andere koek dan dat geleuter over ‘koopkrachtplaatjes’, het decolleté van Máxima en de baard van Willem-Alexander.

We moeten, we moeten, we moeten, we moeten, we moeten, we moeten…

We weten inmiddels dat die grap ons duizend miljard euro gaat kosten (dit nog even afgezien van de kosten die we voor de kiezen gaan krijgen door de komst van miljoenen ‘nieuwe Europeanen’, die u tussen neus en lippen door even aankondigt).

We weten dat u de oude Greenpeace-activist Diederik Samsom heeft ingehuurd als de autist die het er, net als bij die ‘klimaattafels’ in Nederland, samen met de klimaatactivisten en de klimaatindustrie doorheen moet gaan jassen.

En rap wat.

Wie nog hoopt dat er kritische EU-landen zijn die u, de hedendaagse Julius Caesar, en zijn maatje Samsom gaan tegenhouden of zelfs maar afremmen, is te optimistisch.

Van die duizend miljard euro die de inwoners van de rijke noordelijke EU-landen moeten gaan betalen, worden dan namelijk gewoon wat miljardjes richting de dwarsliggers geschoven, bij wijze van omkoping.

Valt dat u te verwijten?

Ach, welnee.

U bent gewoon het omhoog gevallen lulletje rozenwater van de klas, het misbruikslachtoffertje, dat tot zijn grote schrik opeens in een situatie zit dat hij ongegeneerd zijn zakken kan vullen en macht kan uitoefenen over honderden miljoenen burgers.

De mensen die u daar hebben neergezet, díe zijn fout.

En de mensen die op die lui hebben gestemd.

Dat de Nederlandse bevolking een nieuwe periode van armoede wordt ingejaagd omdat de klimaatkerk en de klimaatindustrie een maffioos verbond hebben gesloten, heeft ze helemaal aan zichzelf te danken.

Gaat het straks bij de koffieautomaat over uw absurde eisenpakket?

Nee, joh.

Dat is ze helemaal ontgaan.

Wie kijkt er op maandagavond nou naar Nieuwsuur?

Het zal gaan over de overwinning van Ajax.

En over de tetten van Máxima.

Groet,

JanD

UPDATE U bent nog een racist ook!

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (via Back me) en door incidentele giften (via Bunq me).

 

Aan Kajsa Ollongren

 DVD algemeen

Mevrouw Ollongren,

In een interview in het Algemeen Dagblad zei u dat het tijd wordt voor een vrouwelijke premier in Nederland.

“Het is toch gek dat wij in zo’n mooi, vrij land nog nooit een vrouwelijke minister-president hebben gehad? Het is belangrijk dat dat echt een keer gebeurt, daar gaat zo veel inspiratie vanuit.”

Later legde u op Twitter nog maar een keer uit waarom Mark Rutte door een vrouw moet worden opgevolgd.

“Omdat ik wil dat alle meisjes zien dat het hoogste ambt in onze democratie ook voor hen bereikbaar is. Formeel en wettelijk kan een vrouw in Nederland minister-president worden, maar dat is na meer dan 170 jaar parlementaire democratie nog nooit gebeurd.”

Kort samengevat: het kan, het mag, het is nog nooit gebeurd, dus het moet gebeuren, omdat iedereen dan ziet dat het kan, dat het mag en dat het gebeurt.

LOL.

Precies met deze zelfde redenering kunnen we dus zeggen dat het tijd wordt voor een premier in een rolstoel, een albino-premier, een blinde premier, een premier met een derde bal, een dove premier, een partijloze premier, een veganistische premier, een transseksuele premier, een zwarte premier, een islamitische premier, een…

U begrijpt, zo kan ik nog wel een uurtje doorgaan.

Míjn voorkeur zou overigens uitgaan naar een gekózen premier – maar dat komt omdat ik wél een democraat ben.

Maar laat ik nou eens één keer meegaan in uw redenering.

Er moet een vrouwelijke premier komen, omdat alle meisjes dan zien dat het hoogste ambt in onze democratie ook voor hen bereikbaar is.

Oké, gaan we doen!

Klein vraagje nog.

Moet het dan Fleur Agema van de PVV worden of Annabel Nanninga van Forum?

Of kiest u, als de keuze tussen déze twee vrouwen gaat, toch liever voor Mark Rutte?

Groet,

JanD

UPDATE Hoe vond u trouwens zelf dat deze ging?

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (via Back me) en door incidentele giften (via Bunq me).

 

Aan meneer Halsema (2)

Beste meneer Halsema,

Met uw vrouw kom ik morgen einde van de middag nog wel te spreken, maar ik wil het met u toch nog even over één zinnetje hebben in dat verhaal dat u samen met die twee jongens van NRC Handelsblad construeerde over die revolver in de ambtswoning.

U zei: “De berichtgeving in De Telegraaf is het gevolg van puur seksisme en zuivere haat – alleen omdat er een vrouw in de ambtswoning zit.”

Dat van die haat wil ik nog wel een beetje geloven, want die is geheel wederzijds. Was het niet uw vrouw die het tot dan prima verlopende contact met een journalist verbrak toen die bij De Telegraaf ging werken? Check dat, als u precies wil weten hoe het zat, eens bij de chef van de parlementaire redactie daar, Wouter de Winther.

Maar ‘seksisme’?

Ik denk eerlijk gezegd niet dat De Telegraaf er minder hard zou zijn ingegaan als de 15-jarige dochter van de Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb met een revolver betrapt was bij een inbraak in een woonboot.

Of had u dan de schuld gegeven aan ‘islamofobie’?

Ja, hè?

Nou, de 15-jarige zoon van welke willekeurige mannelijke VVD-burgemeester van welke willekeurige grote stad dan.

En als dan ook nog zou blijken dat die revolver (zonder bijbehorend certificaat of wapenvergunning) in de ambtswoning van die willekeurige mannelijke VVD-burgemeester was neergelegd door zijn echtgenote (v/m), zou De Telegraaf er nog veel harder zijn ingegaan dan De Telegraaf nu al deed toen het – in de woorden van uw vrouw – nog om een ‘beetje klieren’ met een ‘klappertjespistool’ ging.

En terecht.

Waar ik gisteren trouwens erg om moest lachen na dat interview met u in NRC waren al die analyses dat het een briljante strategische zet was van de Halsema’tjes en hun mannetjesmakers.

U zou alle schuld op zich nemen, waardoor uw vrouw juridisch en baantechnisch uit de wind kon blijven.

Mensen die dat denken, hebben blijkbaar echt geen idee hoezeer iemand die geacht wordt braafjes burgemeestersvrouw (v/m) te spelen in de knel kan komen met zijn ego en de behoefte ontwikkelt om de middelvinger op te steken naar de hele wereld.

Er is één eerder voorbeeld van: Gusta Peper. De toenmalige Rotterdamse burgemeester Bram Peper liet zich in zijn begintijd door Ischa Meijer samen met zijn echtgenote interviewen voor Vrij Nederland. Net als alles rond uw revolver en jullie arrogante houding héérlijk leesvoer.

Maar niet veel later scheidde Bram wel van Gusta (of andersom) en moest hij afscheid nemen van zijn tweede grote liefde, omdat anders zijn burgemeesterschap misschien zelfs in gevaar kwam: de alcohol.

Kortom: Albert Verlinde blijft voorlopig de enige burgemeestersvrouw (m/v) die zijn man geen schade heeft berokkend met zijn publieke optredens. Al kon Onno Hoes dat prima zelf, zonder steun van een partner beschadigen.

Net als uw Langetenenvrouwtje.

Groet,

JanD

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (via Back me) en door incidentele giften (via Bunq me).

 

Aan meneer Halsema

Wonen algemeen

Beste Robert Oey,

De term ‘iemand voor de bus gooien’ gaat nog eens heel groot worden.

Volgens u en uw vrouw heeft De Telegraaf in augustus jullie 15-jarige zoon ‘voor de bus gegooid’, toen de krant onthulde dat binnen de politie gevreesd werd voor een doofpotaffaire. Jullie zoon had met een vriendje ingebroken in een woonboot en was in het bezit van een verboden wapen en messen en toen De Telegraaf van de zorgen bij de politie hoorde, sprong de krant er bovenop.

Zelf gooide u anderhalve maand eerder ook iemand ‘voor de bus’: de gederadicaliseerde jihadist Jason Walters. Hij wilde per se onherkenbaar gemaakt worden in uw nieuwe documentaire ‘The Good Terrorist’, u had hem ook toegezegd dat u die eis zou inwilligen, maar u bracht hem in de Deense versie gewoon herkenbaar in beeld. Vrij gevaarlijk in die kringen, maar uw geldingsdrang was blijkbaar groter dan uw betrouwbaarheid.

En vandaag komen we de term ‘voor de bus gooien’ wederom tegen, namelijk in een ontluisterend interview dat u gaf aan NRC.

U gebruikt ‘m voor De Telegraaf en uw zoon, maar in dat interview gebeurt iets heel anders: u gooit uw eigen vrouw, de burgemeester van Amsterdam, voor de bus.

Blijkbaar was NRC er achter gekomen dat het ‘(verboden) nepwapen’ waarmee jullie zoon was aangetroffen niet zomaar een goed gelijkend klappertjespistool was, maar een echte revolver, die onklaar was gemaakt en die hij van u had ‘geleend’ toen hij op 15 juli de straat op ging.

U hád kunnen volstaan met een bevestiging aan NRC en kunnen beweren dat het een rekwisiet was dat u tijdelijk bewaarde omdat u het voor een film nodig had. De Imanuelle Grives-methode, zeg maar.

Maar dat deed u niet.

Uw ego won het van uw verstand.

U ging met twee NRC-verslaggevers in een bruin café zitten en liep volledig leeg.

U vertelde dat u uw vrouw toen ze u belde over de arrestatie van jullie zoon niet meteen zei dat het uw wapen was. “Het grappige is, in alle commotie heeft niemand gevraagd: ‘Waar komt dat wapen vandaan?’”

U vertelde dat uw vrouw niet wist dat u dat wapen in de ambtswoning verstopt had.

U vertelde dat uw vrouw wilde dat u terug kwam uit Bangkok, waar u voor werk was, om de rest van het gezin bij te staan, maar dat u dat weigerde. “Ik ben nog twaalf dagen in Bangkok gebleven. Ik heb het weggestopt en heb me volledig op m’n werk gestort. Ik heb gedacht: ik zie wel wat ik straks aantref thuis.”

U vertelde dat u niets weet van het verhoor van uw zoon, omdat u het er (twee maanden later…) nog niet met uw vrouw en uw zoon over heeft gehad.

U vertelde dat u, terwijl uw vrouw haar beruchte ‘brief aan alle Amsterdammers’ zat te tikken, rustig was gaan slapen.

U vertelde dat uw vrouw in die brief niet schreef over het feit dat het úw wapen was die in háár ambtswoning had gelegen, omdat er door de buitenwacht geen vragen werden gesteld over de herkomst. “Het was bij ons thuis ook geen discussie. Het tekent een beetje hoe wij in elkaar steken.”

U vertelde dat u het liefst een persconferentie had gehouden met uw vrouw en uw zoon. “Die jongen in een mooi pak.”

U vertelde dat uw vrouw, die De Telegraaf samen met u verweet en verwijt jullie zoon ‘voor de bus te hebben gegooid’, met haar woordvoerder en advocaat Peter Plasman anders besloten. “Dan ben ik geen factor van belang – en dat snap ik ook.”

U vertelde dat u en uw vrouw deze kwestie nooit hebben uitgesproken. “Ze heeft nog niet geroepen: ‘Paardenlul, hoe kún je nou…” Ze kan dat wel zeggen, maar dan zeg ik tegen haar: ‘Dit is gewoon mijn werk. Flikker op met je ambtswoning!’ Dat is de ruzie die we nu beiden uit de weg gaan.”

U vertelde, lachend, dat u over het meenemen van een Kalashnikov naar de ambtswoning door deze hele affaire “wat beter zou nadenken”.

Tenslotte: u vertelde dat als uw vrouw had geweten van dat wapen in de ambtswoning, ze zou zijn gaan gíllen. En ze zou gezegd hebben: “Dit is reden voor ontslag.”

Dit NRC-verhaal stond gisteravond al online.

Ik ben nu benieuwd naar twee dingen.

Ten eerste: hoe sliep het bed in de logeerkamer?

Ten tweede: heeft uw vrouw haar nieuwe ‘brief aan alle Amsterdammers’ al af?

Groet,

JanD

PS. Het wachten is natuurlijk op uw boek. En niet te bescheiden doen, zelfs Jandino schreef een boek. En die kan, zo heb ik uit betrouwbare bron vernomen, niet eens lézen 😉

UPDATE Oh ja, uw vrouw is een liegbeest.

UPDATE 2: Forum voor Democratie en VVD beslissen: nú is het geen privékwestie meer.

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (via Back me) en door incidentele giften (via Bunq me).