Aan alle boze ouders

Beste boze ouders,

Code Rood.

IJsregen en extreme gladheid in het hele land.

Scholen dicht.

En ja hoor, daar komen jullie weer.

Hoe hálen die scholen het in hun harses om jullie vandaag voor jullie eigen kinderen te laten zorgen?

Gewoon hup, wéér de verantwoordelijkheid voor jullie kinderen op jullie afschuiven! Alsof jullie niet moeten (thuis)werken vandaag! Alsof jullie betaald worden om jullie kinderen de tafel van vijf bij te brengen! Alsof jullie het leuk vinden om de hele dag jullie kinderen om je heen te hebben!

Val jullie daar niet mee lastig!

En kom bij jullie niet aan met “veiligheid van onderwijzend personeel, veiligheid van kinderen, veiligheid van ouders”.

Waarom niet?

Nou, “vroeger”.

Baby

Vroeger ging je zelf onder de meest barre omstandigheden naar school.

Jullie weten allemaal nog precies hoe dat jullie verging in de winter van 1963. Jullie waren er bij op 18 januari van dat jaar, toen Reinier Paping de Elfstedentocht won. Wie herinnert zich niet hoe jullie, de jongens nog gewoon in korte broek en de meiden in geruite rokjes tot net boven de knie, hem juichend op de Groote Wielen verwelkomden?

Bikkels waren jullie.

En de iets ouderen onder jullie weten nog hoe ze na de kerstvakantie van 1829/1830 bij een temperatuur van min 17 graden gewoon naar school werden gedirigeerd voor lessen in rekenen, taal en handenarbeid, respectievelijk nuttige handwerken. Jullie vaders moesten ook gewoon het land op om te werken! Zeurden jullie over een beetje kou, dan konden jullie een pak op je donder krijgen met de mattenklopper.

Was liever blij dat jullie Lieve Heer jullie nog niet tot zich had genomen!

Ja, vroeger.

Toen ouders hun Diederikjes en Rosannetjes nog lopend naar school brachten.

Toen motorgeluid de wandelende kinderen nog waarschuwde voor naderende auto’s en hoefgetrappel voor paard en wagen.

Toen inwoners hun stoepje nog schoon veegden en met zout bestrooiden, zodat de Lottes en Ferdinandjes niet onder de SRV-wagen gleden.

Toen schooldirecties nog geen advocaat op hun dak kregen als de Lottes en Ferdinandjes onderweg naar school waren uitgegleden en werden doodgereden door de SRV-wagen of doodgetrapt door het paard van boer Jansen – of hele families, als de Lottes Aisha en de Ferdinandjes Abdelkader heetten.

Vroeger.

Speelgoed

Toen ouders zichzelf niet zagen als onderwijs- en kinderopvangconsumenten met louter rechten.

Toen ouders niet zo zeikten.

En bij iedere “Ja, maar…” keihard in hun smoel werden uitgelachen.

Net als ik nu bij jullie doe.

Maak er een leuke dag van met je kind en zéik niet zo.

Je had ook géén kinderen kunnen nemen namelijk.

Nog goedkoper ook.

Groet,

JanD

PS. Een cadeautje waarmee ik nóg meer op die lange tenen van jullie ga staan.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren, dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.

Aan de Lezers van Jan

Het is altijd een beetje een loner geweest.

Beste Lezers van Jan,

Jan is vandaag jarig.

Ik heb zijn laptop en iPhone vannacht, toen-ie sliep, verstopt. Hij mag vandaag geen computer aanraken, anders staat zijn tasje bij de deur. Klaar mee!

Ben je boos op mij omdat je het een grof schandaal vindt dat je het nu voor één keer met Saskia Noort, Aaf Dinges of Sylvia Witteman moet doen, klik dan hier om je beklag te doen. Ik zal er met volle aandacht naar kijken. Echt. Heus waar!

Wil je hem ter gelegenheid van zijn verjaardag eindelijk gaan sponsoren? Of ben je bang dat-ie anders doet wat Dominique Weesie een paar jaar geleden voorspelde (“Op een dag stapt Jan op een boot en dan horen we nooit meer iets van ‘m”)? Klik dan hier.

Wil je mij bedanken omdat ik zorg dat-ie vandaag geen advocaten voor de bus gooit of eindelijk een keertje onze aller-, allergrootste actrice met rust laat? Of me gewoon een steuntje in de rug geven omdat ik al die jaren geen hakken kon dragen als ik naast hem liep, klik dan hier.

Hoihoi!

Thea

PS. En als je onze fantastische schrijfhut boekt, leer je ook de leuke helft van ‘Jan en Thea’ een keer kennen. Heerlijk buitenaf op het Friese platteland en met allemaal geweldige beesten! Omdat hij jarig is, geef ik gewoon 20 procent korting weg als je ‘Ouwe lul’ bij de opmerkingen op het boekingsformulier zet. Ík doe hier de administratie (en de tuin, en de keuken en de verbouwingen), dus daar komt die knierp toch niet achter 😉

Aan de politie

Vaderdag 2019

Beste politie,

Ik denk nog weleens terug aan meneer Boerboom.

Meneer Boerboom was ‘de politie’ in Bergambacht, het dorp waar ik opgroeide.

Als hij door het dorp reed, op zijn fiets, gewoon in zijn eentje, straalde hij gezag uit.

Hij ving boeven.

Hij hielp oude vrouwtjes bij het oversteken.

En als je als kind iets geflikt had, moest je strafregels schrijven op het bureau.

Meneer Boerboom is jullie en ons al lang geleden ontvallen.

Nu hebben jullie ‘Khallil’.

En schrijven jullie: “Agent Khallil gaat vlak voor zonsondergang kickboksen. Hij eet gezond. De rust die de ramadan brengt, neemt hij mee in zijn werk. ‘Zo blijf ik energiek en scherp’.”

Van meneer Boerboom wisten we niet welke sport hij bedreef en wanneer (buiten dat fietsen). En hoe gezond hij at. En of hij rust vond in een of andere religie. Of hij überhaupt een religie had.

We wisten dat hij ‘de politie’ op het dorp was.

Hij was het gezag.

Dat was alles wat we moesten weten.

Hij hoefde door jullie niet ‘verkocht’ te worden, zoals Coca-Cola zijn blikjes suikerwater verkoopt.

Ik zal wel een hopeloze romanticus zijn, maar ik zou het zo fijn vinden als jullie stoppen met dat heulen met een religie, dat ‘verbinden’ bij iftars en dat liegen over de effecten van wekenlang veertien uur niks eten en drinken op lichaam en geest tijdens werkdagen.

Ga boeven vangen.

Help oude vrouwtjes bij het oversteken.

En laat die islampropaganda lekker over aan de moskeeën.

Groet,

JanD

Aan Tarik Zahzah #oudendoosch

Eesterga, 29 januari 2015

Beste Tarik,

 

We moeten jou dankbaar zijn. Amper drie weken na de aanslag door moslimterroristen op het Franse blad Charlie Hebdo en een joodse supermarkt heb jij in je eentje aangetoond dat Nederland nog altijd een naïef land is.

 

Gelukkig ben je maar een knul van 19 uit Pijnacker die in de war is. Gelukkig had je een neppistool bij je. Gelukkig was je helemaal niet van plan iemand bij de NOS om te leggen. Gelukkig hebben de eenzame hunkervrouwtjes Herman de Schermman nog. 

 

Maar jij legde, met je klappertjespistool, in een paar minuten uit dat álle maatregelen die na de moord op Theo van Gogh en na Charlie Hebdo zijn genomen geen ene reet voorstellen. Zolang er geen politiemensen of militairen met wapens, maar keurige mannen met een V op hun borst potentiële doelwitten van echt foute gasten bewaken, is slechts sprake van schijnveiligheid. Dat weten we nu dankzij jou. Waardoor we nog kunnen ingrijpen voor de terroristen toeslaan.

 

Een kabinet en een Tweede Kamer en burgemeesters die nu nóg niet echt de veiligheid van hun burgers serieus gaan bewaken, hebben bij een echte aanslag bloed aan hun handen. En dat jouw leven naar de knoppen moest om dat aan te tonen, vind ik heel lullig voor je. 

 

Sterkte,

JanD

Naschrift: Tarik Zahzah werd in hoger beroep veroordeeld tot 40 maanden cel.

Cool to school 2016

Aan Mark Zuckerberg #oudendoosch

Eesterga, 25 mei 2015

Beste Mark,

Kun je ook te veel vrienden op Facebook hebben?

Ik vroeg me dat vanochtend af toen ik bij een van mijn vrienden de volgende tekst las.

“Lieve kleine Sebbe, dan word ik ineens gebeld. Je bent er niet meer. Ik zal je gebedel om wat lekkers en je hulp met het vegen van je huis onwijs missen. Rust zacht, lekker ventje. Je was een leuke en lieve wiebel.

Als een konijntje sterft, sterft alleen het lichaampje. De ziel van je konijntje wordt een sterretje en deze wordt door de wind meegenomen naar de hemel. Als het een heldere nacht is, kun je al die reizende konijnensterretjes aan de hemel zien staan. Deze sterretjes zijn dan bijna bij de Regenboog Brug aangekomen.

Hun laatste reis zit er bijna op. Eindelijk kunnen ze gaan genieten van de vele grasvelden en heuvels. Ze kunnen samen spelen, ze voelen geen pijn meer en ze zullen nooit meer eenzaam zijn. Wat een fijne gedachte, om te weten dat je konijntje een heerlijke tijd tegemoet zal gaan, daar ver bij de Regenboog Brug.”

Iemand schrijft een Facebook-post aan een focking dood koníjn! Was dat wat je voor ogen had toen je je social network opzette, Mark? Dat we allemaal zo lichtzinnig vrienden gingen accepteren, dat we dit soort geleuter te zien kregen?

Groet,

JanD

PS. Ik zal de naam van de ‘vriend’ in kwestie niet noemen. Misschien moet ze morgen weer gewoon werken. Als ze althans geen vrij heeft gekregen omdat ze in de rouw is.