Aan Louis van Gaal

Meneer Van Gaal,

Ik wíst het.

Woensdag 13 april zei ik in de Nare Jongens Podcast (afl. 59) al tegen Bas Paternotte na het afhaken van Henk Fräser als assistent-trainer bij het Nederlands Elftal: “Ik voorspel: Edgar Davids of Frank de Boer gaat mee naar Qatar als tweede assistent-trainer.”

Nou, het is dus Edgar Davids geworden.

Ik zei dat niet alleen omdat Davids twee dagen eerder één van de weinige oud-pupillen van u was die de moeite nam om de première bij te wonen van de film ‘Louis’, terwijl hij normaal dat soort gelegenheden mijdt als de pest.

Ik zei dat ook omdat ik snap hoe u denkt.

Bij het WK voetbal van 2014 had BNNVARA mij niet voor niets ingehuurd voor een dagelijks gastoptreden in het radioprogramma ‘De Heer Ontwaakt!’.

Ik deed dat uiteraard onder pseudoniem, want in die tijd was werken voor BNNVARA al iets waar je je op ieder feestje voor moest verdedigen vanwege eh… uweetwel.

Maar omdat dat pseudoniem ‘Dokter Dijkgraaf’ was en ik een nogal herkenbaar stemgeluid schijn te hebben, onthul ik hier ook weer geen groot geheim als ik beken dat ik toen voor 150 euro per keer brambakkerde bij de Publieke Omroep.

Waarom ik wist dat Edgar Davids 50 procent kans had op de positie van tweede assistent?

Omdat u geniaal bent.

U ziet de totale mens.

Als u naar Edgar Davids kijkt, ziet u niet alleen die voetballer die betrapt werd op doping.

U ziet niet alleen die voetballer die het EK van 1996 voor zichzelf en ons land verziekte door in de media te melden dat de toenmalige bondscoach moest stoppen zijn hoofd in de reet van blanke spelers te stoppen.

U ziet niet alleen die voetballer die door zijn ex Sarah H. (tevens de moeder van zijn kind) beschuldigd werd van zware mishandeling en bedreiging.

U ziet niet alleen die voetballer die in een bioscoop een vrouw die op de door hem gereserveerde plek zit een beuk zou hebben verkocht.

U ziet niet alleen die oud-voetballer die samen met Patrick Kluivert de Zimbabwaanse dictator Robert Mugage witwaste door vrolijk met hem op de foto te gaan.

U ziet niet alleen die trainer/speler die met zijn club Barnet FC vanuit het Engelse profvoetbal naar de amateurs degradeerde.

U ziet niet alleen die trainer die bij de Portugese vierdeklasser SC Olhanense al na zeven maanden werd ontslagen omdat hij niet wist te promoveren met de club.

U ziet iets heel anders.

U bent altijd op zoek naar assistenten die u kunnen aanvullen.

Danny Blind, uw eerste assistent, heet niet voor niets ‘scholletje’. Waar u altijd rechtlijnig bent, is Blind een gladde glibber.

Typische voorvoetloper.

En Edgar Davids stal uw hart omdat hij soms nóg genialer is dan u.

Toen u zelf bij Sparta voetbalde, was u (ondanks de aanwezigheid van trainer/coach Barry Hughes) eigenlijk al speler/coach.

U bepaalde alles.

Maar u vond nooit een goede manier om dat in één klap duidelijk te maken aan uw medespelers en de buitenwereld.

Edgar Davids was u daarin de baas.

Die maakte in juli 2013 bekend dat hij het daaropvolgende seizoen bij Barnet FC met rugnummer 1 ging spelen.

Niet omdat hij op doel ging staan, maar omdat hij een trend wilde zetten.

Duidelijk wilde maken dat hij de absolute nummer één was.

De spelers moesten hem zelfs ín het veld “Mister Davids” noemen.

Toen u dat las, wist u: die haal ik er ooit bij als assistent!

Die is nóg meer overtuigd van zichzelf dan ik!

Precies wat dit matige Nederlands elftal nodig heeft op het WK!

En hij is nog bruin ook.

Dat krijgt u er gratis bij.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Omdat ik oprecht hoop dat u ‘ons’ die wereldtitel gaat bezorgen.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door incidentele donaties via Bunq en vaste donaties via Backme. Waarvoor dank!

Aan Carry Knoops

Mevrouw Knoops,

Met excuses moet je zuinig zijn.

De laatste keer dat ik ze publiekelijk en welgemeend deed, was in 2014.

Aan Trijntje Oosterhuis.

Ik had in mijn dagelijkse columnpje in de treinkrant Metro in weinig vleiende bewoordingen geschreven over de speklappen op haar heupen (“dikke reet”) en de stand van haar ogen (“schele kop”).

Volledig onnodig, want het ging over haar deelname als ‘Traincha’ aan het Eurovisie Songfestival.

Dus daar heb ik een dag later op dezelfde plek mijn excuses voor aangeboden.

Als je echt in de fout gaat, moet je daar ruiterlijk in zijn, vind ik.

Ruim zeven jaar na Trijntje, bent u aan de beurt.

Ik wil u mijn welgemeende excuses aanbieden voor het feit dat ik u op deze plaats weleens ‘wormvormig aanhangsel’ (van uw man Geert-Jan Knoops) heb genoemd.

Dat deed ik de laatste keer naar aanleiding van jullie televisieoptreden bij ‘Jinek’ met Nilüfur Gündogan over de zaak tussen dat Tweede Kamerlid en haar (toenmalige) partij Volt.

Het was niet alleen beledigend van me, maar ook dehumaniserend en seksistisch.

Sorry!

Vanwaar deze excuses?

Nou, ik las dit weekend (achter de betaalmuur) een fantastisch interview van Nathalie Huigsloot met u en uw man in het Volkskrant Magazine.

Uit dat interview kwam het beeld naar voren van twee advocaten die buiten de rechtszaal bijzondere dingen hebben gepresteerd.

Toen uw ouders na de oorlog terugkwamen uit het concentratiekamp, waren zij alles kwijt. Van hun familie (vermoord) tot hun huis (ingepikt).

U zegt daarover: “‘Veel mensen kennen het posttraumatisch stresssyndroom, maar er bestaat ook zoiets als post traumatic growth potential. Dit laatste heb ik bij mijn ouders gezien. Dat je na een traumatische ervaring juist boven jezelf en je moeilijkheden kunt uitstijgen en opnieuw iets moois van je leven kunt maken.”

U wilde het voorbeeld van uw ouders volgen.

Dus ging u bijvoorbeeld op uw 22ste na een opleiding tot verloskundige zonder geld, werk en huis naar Londen om te onderzoeken of u ook met ‘niets’ kon overleven.

“Het begin was moeilijk, maar toen ik eenmaal een baan had en een plekje om te wonen, dacht ik: ok, now I’ve proved it. En toen dat was gelukt, ben ik steeds vaker dingen gaan doen waarvan anderen zeiden dat het me nooit zou lukken. Dat is mijn tweede natuur geworden.”

Vanwege uw liefde voor muziek besloot u daarna dat u naar het conservatorium wilde. U leerde viool spelen en werd negen maanden later aangenomen op het conservatorium.

Na een huwelijk met verblijf in de Verenigde Staten keerde u met drie kinderen terug in Nederland en wierp zich in de avonduren op een studie rechten, die u op uw 38ste afrondde.

Voor iemand met zo’n levensinstelling en discipline kan ik alleen maar diep respect hebben.

En dat wordt nog dieper als ik u niet beoordeel op een mal optreden met uw man en een ronduit irritante cliënte bij Jinek, maar op jullie succesvolle inspanningen voor voormalig Transavia-gezagvoerder Julio Poch.

De wijze waarop die door met name de toenmalig CDA-minister Ernst Hirsch Ballin geofferd werd om te zorgen dat de vader van koningin Máxima buiten schot zou blijven, was ronduit stuitend.

Zonder u en uw man was hij levenslang de gevangenis in gegaan.

Dankzij u en uw man heeft de Nederlandse Staat ‘slechts’ acht jaar van zijn leven vergald.

Dan maak je het verschil.

En verdien je een diepe buiging.

Ik hoop dat u mijn excuses aanvaardt.

Of er nu nog een dodelijke punchline komt omdat ik anders reputatieschade lijd?

Nee.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Omdat het netter kan dan ‘wormvormig aanhangsel’.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste donaties via Backme en incidentele donaties via Bunq. Waarvoor dank!

Aan Clarence Seedorf

Mode 2022Mode 2022

Beste Clarence,

Onwijs bedankt!

Jij hebt de wereld gisteren een beetje hoop gebracht met je mededeling dat je je hebt bekeerd tot de islam.

Veel Nederlanders die overstappen op de ‘religie van de vrede’ zorgen daarna vooral voor een bak ellende.

Neem al die blanke muurbloempjes die verliefd werden op een moslimjongen en hoopten op een huisje, boompje, beestje-leven.

En die zichzelf daarna terugvonden in Syrië, waar ze als ze niet hoefden te koken of te baren meewerkten aan de gruwelijke misdaden tegen de menselijkheid die hun eerste, tweede of derde echtgenoot er pleegde.

Of neem die Haagse politicus Arnoud van Doorn, die zijn carrière begon bij D66.

Ging na zijn bekering helemaal het verkeerde pad op.

Veroordeeld voor het lekken van geheime stukken.

Veroordeeld voor drugsverkoop aan minderjarigen.

Veroordeeld voor verboden wapenbezit.

Veroordeeld voor opruiende tweets richting “zionisten in Israël”.

En zelfs een tijdje verdacht geweest van het voorbereiden van een aanslag op premier Mark Rutte.

Dat soort types zorgt er toch voor dat je bij mensen die zich bekeren tot de islam altijd denkt: oei, als dat maar goed gaat.

Als die maar niet per ongeluk met een Kalashnikov de deur uitgaan.

Bij jou hoeven we die angst niet te hebben.

Zélfs niet als je, wat ik niet verwacht, zou radicaliseren.

Ik zeg: Liverpool, 30 juni 1996, Nederland-Frankrijk, kwartfinale EK.

Ik zeg: Bursa, 2 april 1997, Turkije-Nederland, kwalificatiewedstrijd WK.

Ik zeg: Manchester, 28 mei 2003, Juventus-AC Milan, finale Champions League.

Ik zeg: Yokohama, 14 december 2003, Boca Juniors-AC Milan, finale Wereldbeker voor clubteams.

Jij schiet toch altijd mis.

Nee, alle gekheid op een stokje: altijd goed als een man bereid is iets voor zijn echtgenote te doen.

Jouw nieuwe, de op ergens tussen 1979 en 1986 in Canada geboren Sophia Makramati, is een moslima.

En nadat ze jou heeft ingewijd in de geheimen van haar religie, ben jij ook moslim geworden.

Prima toch?

Wel heel fijn dat je (in tegenstelling tot Cassius Clay) je eigen naam hebt gehouden.

Want ‘Haidar Qaryat el Albahr’, dat zou ik niet automatisch foutloos tikken.

Rest mij na bestudering van de Instagram-foto’s van je vrouw (mirror) nog één vraag.

Koop je dat als bouwpakket of is het al afgemonteerd?

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Voor de volgende onderhoudsbeurt.

Disclaimer: Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door donaties en aankopen via Bol.com. Waarvoor dank!

Aan Willem-Alexander

Mode 2022Mode 2022

Beste Willem,

Gisteren kwam ik in Lemmer de moeder tegen van een oud-klasgenoot van mijn net 30 geworden schrikkelzoon.

Ze zei dat ze bang was dat Nederland gaat deelnemen aan de oorlog.

En dat ze zich afvroeg wat dat voor onze kinderen zou betekenen.

Of die dan alsnog de wapens moesten opnemen.

Ik probeerde haar gerust te stellen.

“We hebben helemaal geen wapens, joh!”

Dat werkte niet.

“Onze minister van Defensie zit plaatjes van spierballen te twitteren. Dus die is niet echt in opperste staat van paraatheid.”

Werkte ook niet.

“Het kabinet stuurt niet de premier, niet de minister van Defensie én niet de minister van Buitenlandse zaken naar een ingelaste talkshow op zondagavond op de Staatsomroep, maar de penningmeester. Dus ook daar zien ze het vooral als een kwestie van geld. Hoeveel miljoen ze lappen voor hulpgoederen.”

Werkte evenmin.

“Die lui in Brussel nemen Putin ook totaal niet serieus als tegenstander in een oorlog. Juist nu willen ze Oekraïne zo snel mogelijk bij de EU halen. Dat doe je niet als je hem als gevaar inschat en de toekomst van je eigen kinderen en kleinkinderen je aan het hart gaat.”

Werkte het minste.

Ze keek me bijna wanhopig aan.

Dus toen gooide ik mijn laatste troefkaart op tafel, want ik weet dat ze koningsgezind is.

“Oké, dan heb ik nog één reden waarom ik zeker weet dat Nederland niet gaat deelnemen aan die oorlog.”

Ik zag een hoopvolle blik.

“Onze koning gaat heus niet gezellig met Máxima en de kinderen op skivakantie als er echt een oorlogsdreiging is.”

Hoe denk jij dat ze vannacht geslapen heeft, Willem?

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Ik weet bijna zeker dat je het nog niet hebt.

PS2. De nieuwe Nare Jongens Podcast staat online: de Bajes Special.

Disclaimer: Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door donaties en aankopen via Bol.com. Waarvoor dank!

Aan Willem-Alexander

Kerst 2021Kerst 2021

Beste Willem,

Wat een held ben je toch!

Je geeft iedereen die geen zin heeft om zich aan het onzinnige deel van de maatregelen en adviezen van Mark Rutte en Hugo de Jonge te houden wéér een alibi.

Zelf houd ik me doorgaans aan maatregelen die ons worden opgelegd.

Als ik naar een buitenland ga waarvoor een negatieve test noodzakelijk is, doe ik zo’n test.

Waar ik een mondkapje moet dragen, draag ik een mondkapje.

Als ik anderhalve meter afstand moet houden, houd ik anderhalve meter afstand.

Enzovoort, enzovoort, enzovoort.

Maar soms neem ik een educated risk.

Ik meldde bijvoorbeeld vorige week dat ik het advies (!) om maximaal vier gasten thuis te ontvangen met Kerstmis naast me neer ga leggen. Althans: ik ga één van de kerstdagen naar een plek waar bijna 25 mensen een ongetwijfeld beregezellige middag en avond gaan hebben.

Bijna iedereen gevaccineerd.

Iedereen getest.

Als je daar open over bent, weet je dat je op social media de hele dag kanker-, stik- en andere doodsverwensingen in ontvangst te nemen.

Maar dat zal me jeuken.

Wie een ander doodwenst, heeft ze niet allemaal op een rijtje.

Gladde Rug BV.

De tyfus voor ze.

Er is wel een andere reden waarom ik wel tien keer nadenk voor ik zo’n zeldzame ‘overtreding’ van de regels of adviezen deel.

Als je je niet aan “de maatregelen die we met z’n allen hebben afgesproken” houdt, krijg je in Nederland namelijk al snel een stempel.

Mensen gaan dan bijvoorbeeld denken dat je een wappie bent.

Of dat je zo’n sukkel bent die achter mensen aanloopt die van corona-ontkenning een business-model hebben gemaakt, zoals Robert Jensen of Willem Engel.

Of dat je naar Baudetland wilt emigreren, waar de zelfbenoemde Redder des Vaderlands je uiteindelijk als een hedendaagse Jim Jones richting collectieve zelfmoord drijft.

Of dat je gewoon een egoïstische schoft bent die vindt dat regels wel voor anderen gelden, maar niet voor jou (googel: Grapperhaus, schoonmoeder, tongen).

Ik wil al die stempels allemaal niet.

Maar ik wil ook die continu niet werkende “maatregelen die we met z’n allen hebben afgesproken” niet.

Zeker niet als ze voor de miljoenmiljardste keer te laat komen.

En ik voel vandaag: ik heb in dat standpunt de steun van jou.

Van de koning!

Jij bent ook hélemaal klaar met Rutte en Clowntje Clusterfuck.

Jij geeft ook, als ze het weer eens compleet in de soep hebben laten lopen, af en toe een signaal af.

Een steuntje in de rug voor brave, maar nog altijd zelfstandig denkende burgers.

Jij mag van de wet natuurlijk geen gloedvolle speech houden waarin je gehakt maakt van die levensgevaarlijke prutsers in de politiek. Dus moet je het subtieler doen. Bijvoorbeeld door, zoals afgelopen zaterdag, thuis een mannetje/vrouwtje of honderd te ontvangen om de verjaardag van je oudste dochter te vieren.

Dat was een hele dikke middelvinger naar kabinet Faalhaas 1.

Mooi man!

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Geef je er eentje door aan Amalia?