Aan Sigrid Kaag

Frau Kaag,

Ik zat op de BBC even te kijken naar beelden van de negen kilometer lange rij van mensen die de Britse koningin Elizabeth de laatste eer wilden bewijzen toen ik een news alert binnenkreeg op mijn telefoon.

De cijfers!

Ze waren ontluisterend.

Het hele Nederlandse kabinet scoorde op een schaal van 0 tot 10 een rapportcijfer 3,3.

Het vertrouwen in u, de vicepremier, bedroeg op een schaal van 0 tot 100 16 procent.

Dit was niet de uitslag van een Twitter-poll onder mensen die u in een entre noustje met uw goede vriendinnen Jeanine en Kajsa een basket of deplorables zou noemen.

Nee, hij kwam van het EenVandaag Opiniepanel.

Van de Staatsomroep.

Over de representativiteit hoeft u dus niet te twijfelen.

“Het onderzoek is gehouden van 12 tot 16 september 2022. Aan het onderzoek deden 31.554 leden van het EenVandaag Opiniepanel mee. Het onderzoek is na weging representatief voor zes variabelen, namelijk: leeftijd, geslacht, opleiding, burgerlijke staat, spreiding over het land en politieke voorkeur gemeten naar de Tweede Kamerverkiezingen van 2021.”

Rapportcijfer 3,3.

Vertrouwen kwijt bij 84 procent van de stemgerechtigden.

Gijs Rademaker, het immer opgewekte gezicht van dit representatieve onderzoek, kon het dit keer niet mooier maken dan het was.

De Staatsomroepen deden die avond wél hun uiterste best om het nieuws onder te laten sneeuwen.

Die gingen vól op het orgel over het dwergomroepje Ongehoord Nederland.

In een gecoördineerde actie.

Allemaal!

De ouwe hap.

De D66-vrienden van WNL, die ooit door De Telegraaf het omroepbestel zijn ingeschreven.

Maar ook de overkoepelende NPO.

En zelfs PowNed, dat ooit is opgericht om het bestel van binnenuit op te blazen.

Onder het mom van “strepen trekken” en “grenzen stellen” kwam het hele stel subsidietietslurpers (uiteraard direct gevolgd door twitterende politici en de volgende dag door hun vrinden van de Vlaams-Nederlandse systeemcouranten) in cancel-stand vanwege een Jiskefet-achtig lunchprogramma waarnaar volgens de Stichting KijkOnderzoek welgeteld 137.000 Nederlanders keken.

Sneu volk, die media en die politici.

Maar goed, terug naar uw 3,3 en uw 16 procent vertrouwen.

Ik was benieuwd naar uw reactie.

Of het besef al een beetje doorgedrongen is.

Dat u er geen klote van kunt.

En dat de Nederlandse bevolking u gewoon niet moet.

Zelfs de sukkels niet meer die zich in de verkiezingscampagne van vorig jaar in de maling hadden laten nemen door de misselijkmakende Kaag-propaganda van de Staatsomroepen en de systeemkranten.

Ik wilde uit uw eigen mond horen hoe u omging met enerzijds het brevet van onvermogen en anderzijds de motie van wantrouwen.

Gevonden!

Over het dramatische rapportcijfer voor het kabinet van VVD, D66, CDA en Chrsitenunie: “Ik denk dat we ons dat allemaal aan moeten trekken. Het is niet van gisteren of vandaag. Het vertrouwen in de politiek, in den breedte, is natuurlijk al een tijd gedaald. En dat is zowel oppositie als coalitie en natuurlijk ook het kabinet en we moeten keihard blijven werken door de resultáten die we kunnen laten zien vanuit de politiek.”

Korte versie: schuld van de oppositie.

Over het bizar lage vertrouwen in u persoonlijk: “Nou, ik heb het niet gelezen. Ik werk naar eer en geweten en ik heb natuurlijk een hele moeilijke taak. Minister van Financiën in een de facto oorlogstijd. Wij doen het beste. En ik werk niet voor populariteit, ik werk om het juiste te doen. Voor het land. En daar heb ik vrede mee.”

Korte versie: schuld van Poetin.

Laten we zeggen: u trekt zich niet zo héél veel van aan van die 3,3 op uw rapport en dat totale gebrek aan vertrouwen in uw persoon.

Zeg maar: niets.

De mensen snappen gewoon nog niet dat u “het juiste voor het land” aan het doen bent, maar dat zal u aan uw reet roesten.

Ik ging weer naar de BBC.

Maar ik kreeg uw stuitend arrogante reactie niet meer uit mijn hoofd.

En ik vroeg me af wat er zou gebeuren als niet de Britse koningin Elizabeth in die kist zou liggen, maar de ongekroonde koningin van Nederland, Sigrid Kaag.

Zou er dan ook zo’n stoet van mensen zijn?

En zouden die dan ook een traantje wegpinken als ze voor de kist stonden?

Het laatste denk ik niet.

Maar het eerste wel.

Allemaal mensen die zeker wilden weten dat ze niet gedroomd hadden van u verlost te zijn.

Ging ik in mijn gedachten te ver?

Het zal.

Misschien scoor ik wel een 6,6 op de schaal van slechtheid.

Maar die haalt het niet bij uw summa cum laude.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Het zal u goed staan!

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Nieuw, tijdelijk € 19,45!)

Aan de haatheks

Mevrouw Kaag,

Terwijl onze minister van Financiën in Brussel stond te lobbyen voor de klimaatmaffia en de klimaatkerk, hield ik me gisteren een tijdje bezig met een taalkwestie.

Kwam doordat ik op social media berichten met de hashtag #ikredhetnietmeer had zitten lezen.

Dit soort berichten:

Ik weet dat u “al vijf jaar geen social media meer leest” (behalve als het u te pas komt om over ‘de toon’ te klagen met uw Wuhan-dinnetje).

Als je niet wilt weten wat er echt aan de hand is in het land, is dat een goede strategie.

Wat niet weet, wat niet deert.

Het is alleen nogal in strijd met de propagandakreet waarmee D66 vorig jaar zo groot werd bij de Tweede Kamerverkiezingen.

‘Laat iedereen vrij, maar niemand vallen’.

Kiezers trapten er, mede doordat de staatsomroepen en de systeemkranten u op Noordkoreaanse wijze steunden en een IT-ondernemer u een gigantisch reclamebudget toeschoof, massaal in.

Eerlijk gezegd verwacht ik van u dat u, op het moment dat u dan na die verkiezingen hoogstpersoonlijk de Nederlandse schatkist beheert, dat “laat niemand vallen” in de praktijk brengt.

U doet het tegendeel.

En u geeft het nog toe ook.

In Brussel zei u bijvoorbeeld dat u tegen compensatiemaatregelen bent om de misdadig hoge energieprijzen te dempen.

“Die komen neer op subsidie voor energieverbruik, terwijl de mensen hun verbruik juist omlaag moeten schroeven.”

Wat u daarmee feitelijk zegt?

Stomme burgers, zak in de stront.

Wij, de boven u gestelden, zullen deze crisis wel even misbruiken om jullie onze klimaatideologie door de strot te duwen.

Wij laten u niet vrij, wij laten u vallen.

(En vliegen zelf vrolijk de wereld rond…)

Nu de taalkwestie waar ik mee zat.

Die gaat niet over de vraag hoe ik u moet noemen om mijn gevoel over u als mens nauwkeurig uit te drukken.

Een verachtelijk mens? Een laaghartig mens? Een boosaardig mens? Een ploerterig mens? Een schunnig mens? Een intens slecht mens? Of, om met Marcel van Dam te spreken: een minderwaardig mens?

Nou, da’s simpel.

All of the above.

Dus dat was niet de taalkwestie.

De taalkwestie was: kan ik de door Rutte 4 veroorzaakte clusterfuckcrisis nog wel duiden met de uitdrukking ‘Stoken of koken?’ die ik al een paar keer gebruikt had.

Is dat wel duidelijk genoeg?

‘Stoken’ en ‘koken’ zijn activiteiten.

Maar het gaat om de gevolgen.

Gisteravond las ik alvast de Telegraaf-column van Leon de Winter.

Die gebruikt een betere uitdrukking.

‘Kou of honger?’

Dát is de keuze waarvoor miljoenen Nederlanders de komende maanden staan.

Ga ik kou lijden?

Ga ik honger lijden?

Of, nog erger: ga ik kou én honger lijden?

(En kan ik überhaupt nog wel in mijn huis blijven wonen?)

En dat allemaal omdat ene Sigrid Kaag haar klimaatevangelie belangrijker vindt dan het leven van de Nederlandse bevolking.

U bent het niet alleen, hè?

Ook die andere partijleiders zijn de daders.

Rutte.

Hoekstra.

Segers.

Ook de Tweede Kamerleden die u uw gang laten gaan.

Ook de media die elke kritiek op u van een -isme- of -fobie-stempeltje voorzien.

Ook de domme kiezers, die VVD, D66, CDA en Christenunie in staat stelden dit land én haar bevolking verder naar de verdommenis te helpen.

Kou of honger?

Kou en honger?

‘Niemand laten vallen’ my ass.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Een van uw voorgangers houdt u daarin een spiegel voor.

UPDATE Afl. 80 van de Nare Jongens Special staat online. Met heel veel verkeerde mannen op verkeerde plekken.

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Nieuw – Fuck You All – € 20,95!)

Aan Danny Ghosen

Films en seriesFilms en series

Beste Danny,

Jij hebt gisteren in het programma ‘Buitenhof’ in een paar zinnen duidelijk gemaakt waarom het draagvlak voor asielzoekers in Nederland bijna nog sneller verdwijnt dan het vertrouwen in het kabinet Rutte/Kaag is verdwenen.

Je vertelde over het moment, een kleine dertig jaar geleden, waarop jij, je ouders en je zusjes na jullie vlucht uit Libanon een huis toegewezen kregen in Nederland.

“Het huis was leeg. (…) Je krijgt een leeg huis, je krijgt een beperkt budget en daarmee moet je het doen. We kwamen rond vijf, zes uur aan en het huis was gewoon helemaal leeg. De buren kwamen om te kijken: wie zijn deze mensen? We hebben het een beetje uitgelegd. (…) De mensen zagen dat we echt niks hadden, dat we daar stonden als gezin, met alleen onze koffers en onze kleding en die zeiden: ‘Nou, we zijn straks weer terug’. En de hele straat ging wat dingen inzamelen. Kussens, matrassen, bestek, noem maar op. En die kwamen naar ons toe en zeiden: ‘Nou, alsjeblieft, dit hebben we allemaal over, dit hebben we niet nodig’.”

Een kleine dertig jaar geleden.

Om precies te zijn: 1993.

Toen Nederland nog geen 17,7 miljoen inwoners had.

Maar 15,2 miljoen.

Toen er geen stoere mannen uit Noord-Afrika en het Midden-Oosten bij mensensmokkelaars voor een paar duizend dollar een plek op een rubberen watertaxi naar de veerdiensten van de ‘vluchtelingenorganisaties’ die voor de kust liggen te wachten kochten.

Maar gezinnen vluchtten uit oorlogsgebieden.

Toen gelukszoekers niet via filmpjes op YouTube werd verteld in welk Europees land ze het makkelijkst aan een gratis huis, gratis zorg en gratis geld zouden komen en ze desnoods door zes anderen landen reisden om zo’n Walhalla te bereiken.

Maar het Verdrag van Dublin net in werking was getreden, dat regelde dat asielzoekers de procedure moesten doorlopen in het eerste EU-land waar ze voet aan wal zetten.

Toen geluk nog heel gewoon was.

Toen er nog geen woningcrisis was (gecreëerd).

Toen er nog geen energie(prijzen)crisis was (gecreëerd).

Toen er nog geen zorgcrisis was (gecreëerd).

Toen er nog geen stikstofcrisis was (gecreëerd).

Toen er nog geen klimaatcrisis was (gecreëerd).

Toen er nog geen mediacrisis was (gecreëerd).

Toen er nog geen grondrechtencrisis was (gecreëerd).

Toen er nog geen EU-crisis was (gecreëerd).

Toen er nog geen complete vertrouwenscrisis was.

Toen gezinnen uit dorpen in Nederland niet aan hun eigen ellende dachten (want ze hadden amper ellende), maar zich bekommerden om jonge gezinnen die uit echte oorlogsgebieden gevlucht waren en die in Nederland keihard aan een nieuwe toekomst wilden bouwen.

Zoals om jullie gezin.

Mooie tijd was dat, Danny.

Hij heeft ook een naam.

Die goeie ouwe tijd.

Jeetje man, 1993.

Toen Mark Rutte nog als beginnend P en O’er opleidingen regelde bij vettenproducent Loders Croklaan in Wormerveer.

En Sigrid Kaag in Jeruzalem stiekem trouwde met een vice-minister uit het kabinet van PLO-leider Yasser Arafat.

We hadden nog geen idee in welke ellende die twee ons land bijna dertig jaar later zouden storten…

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Voor als je nog een keer gaat filmen wat die ‘boeren’ uit Ter Apel de asielzoekers buiten de poort van het aanmeldcentrum zogenaamd allemaal aandoen.

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Nieuw, tijdelijk € 19,45!)

Aan Sjoerd W. Sjoerdsma

We Mogen Weer 2022We Mogen Weer 2022

Sjoerd,

Er waren mensen die dachten dat jouw rol binnen D66 wel was uitgespeeld na de affaire-Remkes.

Dat D66 ergens toch nog integer genoeg is om te snappen dat iemand die de kabinetsinformateur probeert te beschadigen door hem valselijk te beschuldigen van drankmisbruik naar de achterste Kamerbankjes dient te worden verbannen.

Met een paar flutportefeuilles.

In afwachting van de volgende verkiezingen.

Maar zo integer is D66 natuurlijk helemaal niet.

Dus toen het beoogde 28ste EU-lid Oekraïne, bekend van de ophitsende optredens van jullie Brusselse gezicht Guy Verhofstadt op het Maidanplein in Kiev, in oorlog kwam met Rusland, zag jij je kans schoon om weer lekker te gaan hitsen.

Nu helaas niet alleen op de vierkante kilometer in Den Haag waar jullie verderfelijke soort over Nederland heerst.

Nee, op het wereldtoneel.

Gisteren resulteerde dat in een oproep (in het Nederlands en Engels) om Oekraïne te steunen “om alle bezette gebieden, van de Krim tot de Donbass, terug te veroveren”.

De Krim terugveroveren.

Tuurlijk, joh.

Het beste bewijs dat D66 jou nog serieus neemt, kwam enkele uren later van de tot minister van Defensie gepromoveerde eerste tassendrager van premier Mark Rutte, Kajsa Ollongren.

Koningin Onbenul.

Een halfjaar geleden wist deze D66-mevrouw nog geen sergeant van een majoor te onderscheiden, gisteren meldde ze via de media aan Vladimir Poetin dat Nederland een onbeperkt budget heeft om zelfs gebieden die hij jaren geleden heeft veroverd terug te laten veroveren.

“Er zit geen bovengrens aan de kosten van wapenleveranties aan Oekraïne”, zei het figuur.

Ze luisterde dus naar jou.

Zelensky vraagt, Ollongrens geldmachine draait.

Krankzinnig!

Maar ik geef eerlijk toe: ik heb gisteren óók nog een keer om je gelachen.

Dat was toen je suggereerde dat jij, voor je toetrad tot ‘de magere mannetjes’-clan binnen D66, hard op weg was naar de Militaire Willemsorde.

Dat je een soort Marco Kroon was geweest.

Want je schreef, zoals veteranen dat altijd doen: “Ik heb ons vaderland gediend in Afghanistan en de Palestijnse gebieden”.

LOL.

Je was pennenlikker op de Nederlandse ambassade, gast.

Een jaartje.

Als dát al ‘het vaderland dienen’ is, dan heb ik het vaderland sinds 23 augustus 1982 ruim veertig jaar gediend.

In (onder meer) Nederland, België, Duitsland, de Verenigde Staten, Canada, Groot-Brittannië, Frankrijk, Spanje, Portugal, Griekenland, Monaco, Egypte, Turkije, Tsjechië, Zweden, Denemarken, Hongarije en op Saba, St. Maarten, St. Eustatius, Curaçao, Bonaire en Aruba.

Niet als pennenlikker op een keurig beveiligde ambassade en vanuit een ommuurde compound, maar gewoon op straat.

Zonder enige beveiliging.

Hoe ik het vaderland heb gediend?

Door tot wel 52 procent van mijn salaris af te dragen aan de Nederlandse Staat.

Jarenlang zonder wanklank.

Maar de laatste jaren met steeds meer tegenzin.

Omdat het in handen komt van krankzinnige hitsers zoals jij en dat koplampkijkende konijn op Defensie die niet kunnen wachten tot de Derde Wereldoorlog uitbreekt.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Voor als het vaderland je weer op missie stuurt.

PS2. De Kortjakje Special van de Nare Jongens Podcast al gehoord?

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Nieuw, tijdelijk € 19,45!)

Aan Kajsa Ollongren

Mevrouw Ollongren,

Ik kan me voorstellen hoe dat is gegaan.

U appte naar de minister van Financiën: “Sigrid, heb jij nog wat geld?”

Zij antwoordde: “Waarvoor?”

“Nou, ik wil op de foto met Zelensky.”

“Aha, entreegeld. Ik regel wat!”

Vervolgens belde u met het secretariaat van de Oekraïnse president.

“Hallo.”

“Hallo, Kajsa Ollongren hier.”

“Wie?”

“Kajsa Ollongren. Minister van Defensie, Nederland. Ik wil graag naar Kiev komen om president Zelensky te ontmoeten om de steun van de Nederlandse regering uit te spreken. En Liesje wil ook mee.”

“Liesje?”

“Schreinemacher. Minister voor Buitenlandse Handel.”

“Voor?”

“Ja, een soort hulp-Sinterklaas. Bij ‘van’ ben je in Nederland een echte minister, bij ‘voor’ een soort…”

“Jaja, het zal wel. Wat brengen jullie mee?”

“Het ANP. De Nederlandse ambassadeur in Oekraïne. Wat ambtelijke sta…”

“Dat bedoel ik niet. Hoeveel?”

“Wapens en munitie bedoelt u?”

“U bent toch niet blond? Euro’s.”

“Aha, op die manier. Bovenop de 210 miljoen euro aan materieel, wapens, munitie en uitrusting die we al gaven. Boekwaarde. Nou, Liesje en ik kunnen 65 miljoen euro geven voor algemene hulp en investeringen in Oekraïne. Is dat wat?”

“Gaat u verder.”

“En 10 miljoen voor projecten om straks mijnen en andere explosieve oorlogsresten op te ruimen.”

“Ik zie de president nog niet vrolijk kijken hier op kantoor.”

“En als we nu ook alvast 1 miljoen vrijmaken voor de ondersteuning bij het maken van de eerste ontwerpplannen voor wederopbouw van de gemeenten Kherson, Odesa en Mykolaiv?”

“Weet u hoe kostbaar onze tijd is, mevrouw. Is dit het?”

“Nou, we dachten ook nog aan 2,5 miljoen euro voor de European Bank for Reconstruction and Development. Die levert kennis op het gebied van macro-economische hervormingen, goed bestuur en rechtsstate…”

(Advertentie)

“Jaja, die kennen we. Als dat het is, denk ik niet dat een photo opportunity met president Zelensky er in zit voor u en mevrouw Liesje.”

“En als we nou ook nog 2 miljoen euro in het bevolkingsfonds van de Verenigde Naties stoppen? Dat is bedoeld voor psychosociale steun aan slachtoffers van seksueel en gender-gerelateerd gew…”

“Mevrouw Olegen?”

“Ollongren.”

Whatever. Ik kom opgeteld aan 76 miljoen waar wij zelf over kunnen beschikken, als u begrijpt wat ik bedoel, en 4,5 miljoen naar buitenlandse instanties. Klopt dat?”

“Dat klopt. Zo staat het ook in het persbericht dat klaar ligt. Dus u hoeft maar te roepen wanneer president Zelensky ons kan ontvangen en we vliegen naar Kiev.”

“President Zelensky komt eerlijk gezegd zijn bed niet uit voor 76 miljoen.”

“Oh. Maar meer vond Sigrid Kaag, onze minister van Financiën, niet echt verantwoord, althans niet in één keer, nu ook onze eigen bevolking aan de geeuwhonger raakt en er Provincia…”

“Jaja, bespaar me uw probleempjes. Wij hebben grotere. Voor 76 miljoen kan ik u een foto-sessie aanbieden met onze reserve-Defensie-minister.”

“Nou ja, dat is ook wel leuk. Ik heb Oleksij Reznikov een tijd niet gesproken.”

“Kameraad Oleksij spreken gaat niet lukken voor 76 miljoen. Wat begreep u niet aan ‘reserve-Defensie-minister’?”

“Eigenlijk alles. Jullie hebben toch alleen maar één minister van Defensie. Of is er ook een minister vóór Defensie? En ga ik die dan spreken en met hem op de foto? Of met haar natuurlijk.”

“Nee, wij hebben maar één minister op Defensie. Kameraad Oleksij.”

“Dan snap ik het niet. Ik mag wel met hem op de foto, maar ik kan hem niet spreken?”

“Wij hebben ook een Madame Tussauds, mevrouw. Even op het kruisje naast het beeld staat, klik, klik, klik en weg. Niemand in Nederland die het verschil ziet!”

“Een wassen beeld? Serieus?”

“Ja, natuurlijk. Dacht u dat Kameraad Zelensky wél zelf met die Wopke Hoekstra van jullie op de foto is geweest? Wij hebben wel belangrijker dingen te doen hier.”

“Dat snap ik. De oorlog.”

“Ons geld tellen. U weet op welke rekening het gestort moet worden? Zodra het binnen is, neemt iemand van het ministerie van Voorlichting contact met u op om een geschikt moment te kiezen voor de foto. En trek wat passends aan.”

Nou, dat geschikte moment was dus gisteren.

Net echt, die foto.

Onze 76 miljoen dubbel en dwars waard!

We hebben tenslotte geen enkele crisis hier waaraan dat geld ook besteed had kunnen worden.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Dan kunt u een beetje nagenieten van uw bezoek aan Kiev.

UPDATE Oh, u wilt tóch met de hoofdrolspeler zelf op de foto:

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Nieuw, tijdelijk € 19,45!)