Aan Jesse Klaver

Films en series

Beste Jesse,

Ik leen even die legendarische zin uit Francis Ford Coppola’s film ‘Apocalypse Now’.

I love the smell of hypocrisy in the morning.

Gisteravond gooide jij het Nijmeegse kandidaat-gemeenteraadslid Huub Bellemakers in de media voor de bus.

Bellemakers had zich voor de miljoenmiljardste keer op Twitter misdragen (nu door een bijeenkomst van FvD’ers, begeleid door een foto van een nazi-bijeenkomst in Nijmegen, een nazi-manifestatie te noemen). Hij bood pas na een dag zijn duidelijk niet gemeende excuses aan. En hij dook vervolgens in de slachtofferrol. Want ‘rechts’ was tegen hem enzo. En nu wil GroenLinks in Nijmegen tot overmaat van ramp eerst eens flink met hem babbelen over de vraag of ze hem nog wel zien zitten als tijdelijke invaller voor hun raadslid dat met zwangerschapsverlof gaat.

Daar heeft GroenLinks in Nijmegen natuurlijk groot gelijk in.

Zolang zomaar een onbeduidend GroenLinks-lid vanaf zijn zolderkamertje de ene na de andere (vaak ook nog stiekem welwillend ontvangen) Godwin verspreidt, kunnen ze zo’n gast negeren. Maar als zo’n Volkert-uitlokker voor jou in de gemeenteraad zit en echt schadelijk kan worden, is het een ander verhaal.

Alleen: daar had jij je niet mee moeten bemoeien. Ze weten heus in Nijmegen zelf wel hoe ze zo’n randdebiel duidelijk moeten maken dat het voor alle partijen beter is als hij gewoon lekker zijn haatdiarree beperkt tot de social media.

Dat jij de telefoon opnam toen de pers belde en ‘volstrekt onacceptabel’ en ‘verwerpelijk’ over die Bellemakers ging lopen roepen, is dan ook volstrekt onnodig.

Je had ook gewoon níet kunnen opnemen.

En daarmee kom ik op die beroemde zin uit ‘Apocalypse Now’.

Waar was jij toen álle media wilden weten waarom je dat Moslimbroederschap-meisje op een verkiesbare plek zette voor de Tweede Kamerverkiezingen?

Toen gaf je niet thuis.

En dat is nog niet eens de grootste schandvlek sinds je op 12 mei 2015 aantrad als partijleider van GroenLinks.

Dat is natuurlijk die aanrandingszaak.

Toen die persvoorlichter van jouw Tweede Kamerfractie een stagiaire aanrandde en ’s nachts zonder geld voor een taxi achterliet in de stad.

En jullie die zaak in de doofpot stopten.

En die smeerpijp pas ontslagen werd nádat de media er lucht van kregen.

En hij meteen een baantje kreeg als persvoorlichter van GroenLinks-wethouder Liesbeth van Tongeren in Den Haag.

Liesbeth van Tongeren, die nota bene directeur van een Blijf van mijn Lijf-huis in Australië was geweest.

Tóen hoorden we jou niet.

Tóen nam je de telefoon niet op voor de media.

Dus een oud-Tweede Kamerlid en nu (naar ik begreep lachwekkend slechte) wethouder van de derde stad van Nederland kan wat jou betreft ongestoord een aanrander opnieuw in dienst nemen.

En een of andere onbeduidende sneuneus uit Nijmegen geef je wel het laatste zetje, omdat je weet dat daar toch geen ophef van komt.

Volstrekt onacceptabel.

En verwerpelijk.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Het is eigenlijk voor Ouiam. Leuke meid!

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren, waarvoor mijn dank, dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.

Aan Frits Wester

Drank

Beste Frits,

Was jij nou gisteravond bij het RTL Verkiezingsdebat alleen het vriendje van de ‘sterren’ dat kwam invliegen om ze hun ingestudeerde riedeltjes te laten afdraaien? Of voel je je ook enigszins verantwoordelijk voor het hele gebeuren?

In het tweede geval ben je een schoft.

Want dan heb je niet alleen de deelnemers aan, maar ook de kijkers thuis voorgelogen.

Ik heb het natuurlijk over dat schitterende onderdeel met kijkers die één op één spraken met de lijsttrekkers.

Over de verdrietige gewone boer die bewees dat D66-lijsttrekker Sigrid Kaag zich totaal geen raad weet als ze wordt geconfronteerd met een gewoon mens, wiens leven zij als Grote Greta namens de klimaatmaffia naar de knoppen aan het helpen is.

Over het boze gewone slachtoffer van de Toeslagenaffaire, dat VVD-lijsttrekker en de hoofddader in dat racistische schandaal Mark Rutte niet liet wegkomen met zijn gespeeld meelevende clichés.

Over het nerveuze gewone horeca-echtpaar, dat CDA-lijsttrekker Wopke Hoekstra prachtig wegzette als de ijskoude consultant die hij is.

Het waren, bezwoer RTL ‘gewone burgers’.

Ofwel: mensen die we nooit op tv zouden hebben gezien als ze niet direct het slachtoffer waren geweest van de daden (en het karakter) van de beroepspolitici met wie ze in gesprek mochten. Die begonnen met een grote achterstand in camera-ervaring en debatvaardigheid, maar die het tot grote schrik van de technocraten wonnen op inhoud.

Het was tóp.

En toen kwam Geert Wilders.

De Volkskrant schrijft vandaag over de ‘gewone burger’ die met hem ‘in gesprek’ ging: “Niemand was bozer dan de boze couscousbar-eigenaar die zich afvraagt hoe zij haar zoon moet uitleggen dat hij een tweederangs burger is.”

LOL.

De mevrouw die met Geert Wilders ‘in gesprek ging’ (het was vooral: die hem bij gebrek aan argumenten constant hinderlijk onderbrak), was allesbehalve een ‘gewone couscousbar-eigenaar’ of ‘gewone burger’.

Het was Nadia.

Nadia Zerouali.

Een ‘gewone burger’ met kilometers televisie-ervaring die momenteel een vaste rol heeft als expert in het dagelijkse KRO-NCRV-televisieprogramma BinnensteBuiten.

Een ‘gewone burger’ die samen met Hassnae Bouazza, partner van de emotioneel incontinente margeblogger Peter Breeedveld, een vaste column in NRC Handelsblad heeft.

Een ‘gewone burger’ wier schoonzusje Touria Meliani sinds 2018 namens GroenLinks wethouder is in Amsterdam.

En vooral: een ‘gewone burger’ die in 2016 één van de 6474 mensen was die bij het kruisje tekende toen de Nederlandse politie tot groot enthousiasme van de zittende macht voorgedrukte aangifteformulieren klaar had liggen tegen Geert Wilders.

Bij al die andere ‘gewone burgers’ vertelden jullie gisteren wie en wat ze waren, Frits. Bij Nadia Zerouali niet.

En dat deugt niet.

Grappig overigens dat Nadia Zerouali gisteren bij jullie verkiezingsdebat ‘in gesprek’ wilde met Geert Wilders.

Want wat zei ze op 23 november 2016 bij NPO Radio 1, waar ze zat als BN’er die aangifte tegen Wilders had gedaan?

“Ik heb eigenlijk spijt, bijna, dat ik aangifte heb gedaan. Het is eh… eh… die Grote Wilders Show. Gewoon gratis PR, gratis campagne. (…) Dit speelt hem alleen maar positief in de kaart. Dit is echt voor zijn PR fantastisch. Dit is gratis campagne.”

Dat was het gisteravond weer.

Want Wilders’ doelgroep werd bevestigd in de mening dat niet iederéén die in Nederland geboren is de ander netjes laat uitpraten tijdens een gesprek. Om het vriendelijk te zeggen.

Én bevestigd in de mening dat ‘de media’ de kartelpolitici knuffelen en Geert Wilders proberen te naaien.

Ook jij dus.

Groet,

JanD

UPDATE Misschien kun je in je reactie meteen even meenemen hoe het horeca-echtpaar Sandra en Pieter uit Voorburg in de uitzending kwam. Maakt het hele verhaal nog smeuïger :-))

PS. Cadeautje. Want als je er dan toch zo van houdt

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren, waarvoor mijn dank, dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.

Aan Jerry Afriyie

Klussen

Jerry,

Wakker worden!

Hophop, je nest uit!

Aan de slag!

Werk!

Op 30 maart moet een exclusieve Nederlandstalige editie uitkomen van ‘The Hill We Climb’ van Amanda Gorman en de hen die het aan het vertalen was, trok zich onder dwang van een uitgeverij met het Syndroom van Weke Ruggengraat terug.

Met ‘hen’ bedoel ik overigens geen kip.

‘Hen’ is ook geen taalfout van me.

‘Hen’ is hoe de vertaler zich ‘identificeert’.

Geen hij. Geen zij. Maar een ‘hen’.

Maar dat terzijde.

Punt is: die vertaler is door de uitgeverij voor de bus gegooid.

Amanda Gorman was blij met de vertaler, het management van Amanda Gorman was blij met de vertaler, de uitgeverij was blij met de vertaler, maar in Nederland waren wat beroepsjenners van kleur (je kent het type) die niet accepteerden dat de vertaler, de hen, het 40 pagina dunne werkje zou vertalen, omdat de vertaler, de hen, een beetje te weinig pigment heeft.

Een van de ergste jankmuilen was Clarice Gargard.

 Jij kent haar vanwege pigmentpercentageverwantschap, ongetwijfeld als een lieve vriendin.

Ik als de dochter van de rechterhand van Charles Taylor, de Liberiaanse dictator die in 2013 werd veroordeeld tot 50 jaar gevangenisschap wegens (onder meer) terroristische handelingen, moord, verkrachting, seksuele slavernij, inzet van kindsoldaten en ontvoering.

En als drammer.

Anyway, Clarice Gargard vindt dat die vertaler, die hen, moet worden vervangen door een ander soort vertaler.

Ik zal haar even letterlijk citeren.

Komt-ie: “Het is gwn wrang dat als je geen Engels kan, antiracisme of spokenwordwerk hebt je als wit persoon nog steeds de ‘betere’ keuze bent tov zwart persoon die dat wél allemaal doet”.

Het is een beetje houtjetouwtje-Nederlands, maar ik begrijp dat de vertaler, de hen, ‘geen Engels kan’, geen werkzaamheden heeft verricht in antiracisme-kringen en geen optredens als ‘spoken word artist’ op hens (of is het huns?) naam heeft staan.

En dat moet wel van die mevrouw Gargard.

Dus toen kwam ik uit bij jou.

Jij ‘kan’ Engels.

Jij bent een van de boegbeelden van het hele antiracisme-wereldje in Nederland.

Jij pakt regelmatig een microfoon om op een podium om een praatje te houden.

En er is nooit bewijs gezocht (en dus gevonden) dat jij die dreigbrief vorig jaar zelf schreef, dus je enige veroordeling is wegens mishandeling van een politieagent en dat is in jullie kringen eerder een aanbeveling dan een diskwalificatie.

Daarom denk ik dat jij als de sodemieter Meulenhoff moet bellen en jezelf moet aanbieden om ‘The Hill We Climb’ te vertalen.

Jij bent de aangewezen man!

Er is maar één klein probleem: ondanks dat je al bijna dertig jaar in Nederland woont, spreek je tranentrekkend beroerd Nederlands.

Maar wat boeit dat?

Als je pigmentpercentage maar deugt.

En er gaat toch geen hond 12,99 euro betalen voor een mini-boekje van 40 pagina’s met een vertaling van een speech van máánden geleden.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Dan wordt het misschien íetsje minder tranentrekkend 🙂

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren, waarvoor mijn dank, dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.

Aan Geert Mak

Meneer Mak,

Dat getuigde wel van lef, uw speech gisteren bij de herdenking van de Februaristaking in Amsterdam!

Ik zat voor de televisie en hoorde het allemaal instemmend aan.

“Wat we zien, stemt niet vrolijk.”

“Racisme en neo-fascisme bleven aanwezig in onze samenleving, maar het was aan de marge.”

“Nu, in deze jaren, maken we een omslagpunt mee.”

“Dit soort kwaad is weer gangbaar geworden.”

“Het jargon, de taal van toen, ze zijn weer onderdeel geworden van het publieke debat.”

“Het is er weer, heel concreet.”

“Plotseling staat de wolf nu werkelijk weer voor…”

“Jan! JAN!! “JA-HANN!!! Snel! Lekkerij in de badkamer!! Zet de hoofdkraan dicht!!!”

Dat zei u niet, dat riep mevrouw Dijkgraaf.

Niet bepaald de wolf, maar wel iemand naar wie men op zulke momenten maar het best kan luisteren.

Dus ik speerde naar de kelder, zette de hoofdkraan dicht, liep naar de badkamer om de schade op te nemen en toen die mee bleek te vallen, ging ik weer naar de woonkamer om de rest van uw speech te beluisteren.

Maar u was al klaar.

Ene Sam Ghilane had het podium. Ze stond haar stamboom voor te lezen. “Dochter van een Marokkaanse-islamitische vader en een Nederlands-joodse moeder…”

Maakte ook niet uit.

Ik kon wel invullen hoe uw speech verder was gegaan.

U had de wolf benoemd.

Het racisme van een nieuwe politieke partij als BIJ1 en fanatiek daarop meeliftende partijen als GroenLinks.

Partijen die dat vréselijke jargon van de terroristische Amerikaanse Black Panthers met steun van de weer enthousiast heulende media weer onderdeel van het publieke debat hebben gemaakt.

Het neo-fascisme van een nieuwe kaste.

Machtswellustelingen die het globalistische geloof aanhangen en die vanuit Brussel een politiek stelsel aan het opbouwen zijn waarin natiestaten op ondemocratische wijze hun soevereiniteit verliezen.

Het getuigde van lef dat u hen bij het standbeeld van de Dokwerker benoemde als de nieuwe wolven, want hun vertegenwoordigers stonden recht voor uw neus.

De Amsterdamse GroenLinks-burgemeester Femke Halsema, die bij die BLM-demonstratie vorig jaar op de Dam niet ingreep toen een racistische hitser beloofde blanken in hun gezicht te gaan trappen, maar vrolijk stond mee te feesten…

De Hilversums PvdA-burgemeester Pieter Broertjes, die zich in zijn vorige baan als hoofdredacteur van de Volkskrant maar wat graag, zonder daarover transparant te zijn, liet gebruiken door bevriende politici. En die lippendienst bewees aan een omstreden lid van het Koninklijk Huis

Eerste Kamervoorzitter Jan Anthonie Bruijn, die als VVD’er het gezicht was van de partij die in de openbaarheid een kritische toon aanslaat over de veroveringsdrang van het Groot Europeesch Rijk, maar die ondertussen altijd tekent bij het kruisje

Goed dat er eindelijk iemand was die ze aanpakte.

En dat u dat was.

Juist omdat dat soort lui het van u niet had verwacht.

Dan komt de waarheid extra hard aan.

Ik hoop dat veel stemgerechtigden hebben gezien hoe u de ware aard van extremistische partijen als BIJ1 en GroenLinks, van globalistische partijen als de VVD en van heulende media als de Volkskrant blootlegde.

Groet,

JanD

PS. Cadeau! Dat zult u de komende tijd wel nodig hebben als ze achter u aankomen.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren, waarvoor mijn dank, dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.

Aan de Rabobank

Beste Rabobank,

Ooit zou de wal het schip keren.

Dat is gisteren gebeurd.

Toen Rabobank-econoom en Rabobank-Directievoorzitter Barbara Baarsma zich schielijk terugtrok uit Herstel-NL, de actiegroep van artsen, wetenschappers en economen die Nederland wel even uit de lockdown zou gaan leiden.

Het kon niet anders of dat Baudetiaans narcisme van Rabobank-econoom en Rabobank-Directievoorzitter Barbara Baarsma zou een keer tot beschadiging van de Rabobank leiden.

Op D66, de partij waarbij Rabobank-econoom en Rabobank-Directievoorzitter Barbara Baarsma in de programmacommissie voor de verkiezingen van het Europees Parlement zit, straalt de afgang van Rabobank-econoom en Rabobank-Directievoorzitter Barbara Baarsma totaal niet af. Misschien wel omdat weinig mensen weten dat Rabobank-econoom en Rabobank-Directievoorzitter Barbara Baarsma ook actief is bij D66. Als Rabobank-econoom en Rabobank-Directievoorzitter Barbara Baarsma op televisie is, wordt ze namelijk nooit aangekondigd als ‘prominent D66’er Barbara Baarsma’, maar altijd als Rabobank-econoom en Rabobank-Directievoorzitter Barbara Baarsma.

Dus nu moeten jullie de klappen opvangen.

Tuin

Het kernwoord daarbij is: lafheid.

Die lafheid begint bij Rabobank-econoom en Rabobank-Directievoorzitter Barbara Baarsma zelf.

Die liet zich (omdat jullie het gedonder van jullie werknemer zat waren of misschien wel met het oog op een staatssecretariaat in Rutte 4) gisteren wegjagen uit Herstel-NL, terwijl ze letterlijk tot en met zondagavond (bij Humberto) nog een fel pleitbezorger was van dat clubje.

Die kwam met een lafhartige afscheidsverklaring via haar LinkedIn-pagina. Dat ze alleen bij de start van Herstel-NL een beetje meegedacht had. Hell no, ze was tot gisteren één van de twee gezichten van Herstel-NL – en toen waren de abri-posters al lang en breed opgehangen.

Die was een keer zelf het nieuws, en hield zich schuil voor alle media.

Veel laffer wordt het niet.

Nou ja, behalve bij jullie dan.

Want wat was jullie statement toen Omroep MAX-directeur Jan Slagter in een (inmiddels verwijderde) tweet vroeg naar de dubieuze rol van Rabobank-econoom en Rabobank-Directievoorzitter Barbara Baarsma bij het clubje dat zijn leden wil ophokken?

Tot twee keer toe dat vreselijke “op persoonlijke titel”. Hoe laf!

Want als Rabobank-econoom en Rabobank-Directievoorzitter Barbara Baarsma op televisie is om over wat blijkbaar haar hobbies zijn te praten, zit ze daar als Rabobank-econoom en Rabobank-Directievoorzitter Barbara Baarsma. Dus al die ‘advertentiewaarde’ straalt niet alleen op Rabobank-econoom en Rabobank-Directievoorzitter Barbara Baarsma, maar ook op de Rabobank als geheel af.

En het absolute dieptepunt, qua lafheid, is in jullie antwoord op Slagter het zinnetje “en tot 1 maart directeur van Rabobank Amsterdam”.

Correct me if I’m wrong, maar dat zinnetje moet toch érg de indruk wekken dat Rabobank-econoom en Rabobank-Directievoorzitter Barbara Baarsma aan haar laatste werkweek bij de Rabobank bezig is.

Terwijl de waarheid is dat Rabobank-econoom en Rabobank-Directievoorzitter Barbara Baarsma is benoemd tot CEO van de Rabo Carbon Bank.

De Rábo Carbon Bank.

‘Rábo’.

Van ‘Rábobank’.

Een initiatief waarbij Rabobank-econoom en Rabobank-Directievoorzitter Rabo Carbon Bank-CEO Barbara Baarsma overigens nauw samenwerkt met het Microsoft van Bill Gates.

Bill Gates, da’s weer een ander verhaal.

Maar de Laffe Hond-bokaal kan de Rabobank dit jaar in elk geval niet meer ontgaan.

En ik wens jullie sterkte met een mol van de #MeToo-partij als CEO van de Rabo Carbon Bank.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Om zelf voor het hele personeel een replica te maken van jullie prijs.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren, waarvoor mijn dank, dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.