Aan Ans Boersma

Sieraden algemeen

Beste Ans,

Ik begrijp dat je boos bent dat het Financieele Dagblad niks meer met je te maken wil hebben nu blijkt dat je een ex, een jihadist van de Syrische terreurorganisatie Jabhat al-Nusra, aan valse papieren hebt geholpen.

Je was tot gisteren freelance correspondent voor die krant in Turkije en nu niet meer.

Het verwijt dat het FD jou maakt is dat je niet hebt verteld van je relatie met die moslimterrorist. Ik citeer even de hoofdredactie van die krant.

“Ans Boersma is drie keer nalatig geweest in de informatie die zij aan de hoofdredactie heeft verstrekt. Voorafgaand aan haar benoeming is haar eind 2016 nadrukkelijk gevraagd naar de beweegredenen om zich in Turkije te willen vestigen. Daarbij is expliciet de vraag gesteld of er persoonlijke motieven aan ten grondslag lagen om naar Turkije te willen gaan zoals een relatie. Haar antwoord was ontkennend.

In november 2017, toen haar ex in de publiciteit kwam in het Balie-incident, informeerde zij het FD evenmin. Ook na de arrestatie van haar ex-vriend op 30 oktober 2018 heeft Ans Boersma nagelaten de hoofdredactie op de hoogte te stellen van haar voormalige relatie.

Daarmee waren er drie momenten waarop Ans Boersma het FD had moeten inlichten. De hoofdredactie is diep teleurgesteld over haar nalatigheid. De vertrouwensrelatie is hierdoor ernstig geschaad. Om deze reden heeft het FD vrijdag aan Ans Boersma meegedeeld dat zij niet meer voor ons kan werken.”

En zo kwam er na twee jaar en 45 stukken (LOL) van jou een einde aan de samenwerking tussen het FD en jou.

De journalistenvakbond NVJ staat nog volledig achter je. (“Ondoordacht handelen van het Openbaar Ministerie.”)

De website Frontaaldinges.nl staat nog volledig achter je. (“Schuld van Wierd Duk!”)

De in Turkije gevestigde schrijvende anti-Zwarte Piet- en pro-Koerden-activist Fréderike Geerdink staat nog volledig achter je. (“Seksisme! En schuld van Wierd Duk!”)

Maar ik heb nog geen normale journalist of een normale hoofdredacteur horen zeggen dat de hoofdredactie van het FD ongelijk heeft door de freelance-relatie met jou te verbreken.

Sterker: ik denk dat elke normale journalist en hoofdredacteur het volkomen begrijpt dat de hoofdredactie van een krant niks te maken wil hebben met een correspondent die het bed blijkt te hebben gedeeld met een moslimterrorist en die daarover zwijgt als die terrorist in Nederland wordt opgepakt.

En het is zelfs uitermate chic dat de hoofdredactie van het FD alleen maar dit argument aanvoert en je niet keihard veroordeelt voor het feit dat je die jihadist ook nog geholpen lijkt te hebben aan valse papieren, waardoor hij ons land in gevaar heeft kunnen brengen.

Het zal allemaal best dat verliefdheid blind maakte.

Maar krantenredacties zijn geen sociale werkplaatsen.

En freelancers zijn freelancers, met wie opdrachtgevers relaties om elke reden mogen beëindigen.

Dus ik snap het gejank niet.

Niet de krant die jou aan de kant zet is hardvochtig, maar degene die de Nederlandse samenleving in gevaar bracht door een moslimterrorist aan valse papieren te helpen.

Groet,

JanD

PS. En wat die kleine kale al zei voor het FD je bedankte.

 

Aan de VVD

Miljoenen artikelen
Een-tweetje met Wouter de Winther.

Beste VVD’ers,

Jammer voor je, joh.

Het is te laat.

Nog maar 67 dagen en de verkiezingen voor de Provinciale Staten en (veel belangrijker) de Eerste Kamer worden gehouden.

En dit gaat niet meer weg.

De stemgerechtigden vergeten niet hoe VVD-Kamerlid Dilan Yesilgöz nog maar kort geleden trots met VVD-fractievoorzitter Klaas Dijkhoff de door GroenLinks en de PvdA (!) geïnitieerde Klimaatwet stonden toe te juichen als een stel enthousiaste kleuters dat voor het eerst op schoolreis ging.

En als ze het wel vergeten, dan zórgen we dat ze het zich weer zullen herinneren.

Zo:

En de stemgerechtigden vergeten niet hoe VVD-baantjesverzamelaar Ed Nijpels nog maar kort geleden kwam vertellen dat dat waanzinnige Klimaatakkoord van hem móet worden ingevoerd. Dat wij van het gas, uit de benzine- en dieselauto en op hoge kosten moeten worden gejaagd omdat we weer eens als voorbeeldland voor de rest van de wereld moeten dienen (want dat werkte met ontwikkelingsgeld en ‘vredesmissies’ naar Mali ook zo goed). En dat VVD-minister Eric Wiebes alvast beloofde dat ‘we’ dat gaan doen.

En als ze het wel vergeten, dan zórgen we dat ze het zich weer zullen herinneren.

Zo:

Laat ik hier ook het Verdrag van Marrakesh meteen maar even meepakken.

Daar voelen de stemgerechtigden vandaag nog weinig van, maar daar gaan hun kinderen en kleinkinderen de komende decennia heel veel last van krijgen. Namelijk als ze nóg moeilijker een huis kunnen krijgen, nóg hogere zorgpremies moeten betalen en nóg meer bijstandsuitkeringen mogen opbrengen voor economische gelukszoekers.

Ook dáár zullen we ze de komende maanden fijntjes aan herinneren.

Zo:

En had ik het Groot Europeesche Rijk al genoemd? De aanval op de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van meningsvorming? De… (nee, komt wel).

‘We’ zijn trouwens niet de mainstream media.

Die lopen aan de leiband. Straks, om 12.10 uur, mag Mark Rutte een uur lang (!), ongehinderd door andere gasten zijn promopraatje komen vertellen in Buitenhof. Need I say more?

‘We’ zijn ook niet de schuldigen, de politici van VVD, CDA, D66, ChristenUnie, GroenLinks en de PvdA.

Die proberen de aandacht de komende 67 dagen uiteraard juist te verleggen. Die pakken weer, zoals in jullie geval, twee pagina’s in De Telegraaf om te mogen doen alsof de soep niet zo heet gegeten wordt als-ie wordt opgediend. Verkiezingspraat.

Nee, ‘we’ zijn de ‘alternatieve’ media.

‘We’ zijn de kiesgerechtigden zelf, die via social media opeens hun stem van de huiskamer naar het hele land kunnen brengen.

‘We’ zijn de mensen die het zat zijn dat het bestuur er niet meer voor de burger is, maar de burger voor het bestuur.

Het is te laat.

Op 20 maart worden jullie weggestemd. Jullie en jullie vrienden van CDA, D66, ChristenUnie, GroenLinks en de PvdA.

Jullie gaan ongenadig op jullie flikker krijgen.

Allemaal.

De geest is uit de fles.

En het lekkere is: ‘we’ merken aan alles dat jullie het wéten.

Het loopt jullie de hele dag dun door de broek.

Weten jullie óók eens wat hulpbehoevende bejaarden voelen die het slachtoffer zijn geworden van acht jaar Rutte c.s.

Groet,

JanD

 

Aan de Rotterdamse ‘gele hesjes’

Beste mensen,

Ik ga afscheid van jullie nemen.

Fysiek dan.

Vorig jaar, toen de censuurplannen van Brussel en Den Haag echt duidelijk werden, richtten we met een klein groepje The Post Offline op. Een papieren krantje waarvan de overheid verspreiding niet kon tegenhouden. En waarvan de overheid niet kon achterhalen wie het leest. Want dat was in onze ogen het grote plan achter die hele ‘nepnieuws’-leugen: de verspreiding van hen onwelgevallig nieuws beperken (via druk op internetbedrijven als Facebook en Twitter) of zelfs helemaal kunnen verbieden (zoals de Franse wet al mogelijk maakt). En mensen die dat nieuws omarmen of zelfs verspreiden criminaliseren (met behulp van de wel door de overheid gesteunde media, zoals de subsidieomroepen en de inlikkranten).

We noemden The Post Offline een ‘verzetskrantje’ en zeiden dat we ‘ondergronds’ gingen. En dat deden we ook. Waar andere krantenbaasjes elke gelegenheid aangrijpen om bij de publieke omroep of elkaar hun kassa via gratis reclame te spekken en hun ego te strelen, bleven wij in dat keldertje in Eesterga een krantje maken.

Tot de laatste week van november.

Toen zaten we met een paar man bij elkaar en hadden het over de Gele Hesjes-beweging in Frankrijk. Die leek ons met het oog op de verkiezingen van 20 maart en 23 mei een ideaal middel om ook hier het verzet tegen de lui die zonder ons ooit iets gevraagd te hebben het Verdrag van Marrakesh en het Klimaatakkoord door onze strot aan het duwen waren een gezicht te geven.

Alleen: we wilden niet dat die beweging kon worden weggezet als “een clubje gekkies”, zoals Prem Radakishun gisteren bij de voormalige arbeidersomroep in het programma DWDD nog deed. Sterker: we wilden keurige, doodnormale burgers die normaal nooit de straat op gaan, omdat ze zich niet veilig voelen of het gezelschap ze te ruw is, de kans geven óók te demonstreren.

Toen bedacht ons Lindnr. #1271 de variant met het liedje ’15 miljoen mensen’ en ik-zei-de-gek mocht die volgens de ‘show, don’t tell’-methode introduceren met het enige andere The Post Offline-lid van wie de identiteit bij iedereen bekend is: erelid Ebru Umar.

Een methode die, je ziet het elke week op de Erasmusbrug, waar Marco de Haas de organisatie van ons overnam, werkt. Daar is de afgelopen vier zaterdagen bij wijze van spreken nog geen papiertje van een snoepje op de grond gegooid. Laat staan geknokt met politiemensen, die door wat minder doodnormale, keurige landgenoten worden neergezet als nieuwe nazi’s, terwijl ze privé minimaal net zoveel last van acht jaar Rutte hebben als de demonstranten zelf.

De enige kritiek die je op de Erasmusbrug-methode kunt hebben, is dat er blijkbaar nog geen duizend man/vrouw op af komt, maar de ene keer 100 en de andere keer 200 mensen. Daardoor zou je kunnen denken dat het wel meevalt met die onvrede.

En het valt niet mee met die onvrede.

Wij zijn ook niet achterlijk. Er is meer nodig dan een paar honderd gele hesjes om te zorgen dat de politieke elite van VVD, CDA, D66, ChristenUnie, GroenLinks en PvdA straks op 20 maart de meerderheid in de Eerste Kamer verliest.

Ze moeten worden weggestemd.

En, minstens zo belangrijk, ál die bezorgde burgers die bij de vorige Provinciale Statenverkiezingen wegbleven, moeten op 20 maart van hun luie reet komen.

We hebben dinsdag in de redactiekelder in Eesterga een plan bedacht hoe we de opkomst op 20 maart kunnen stimuleren en hoe we ‘ze’ weg kunnen stemmen. Internet speelt daarin een rol, maar vanwege het gevaar van overheidsingrijpen via providers en social media-bedrijven kunnen we niet op internet alleen vertrouwen. Dus we gaan ook ‘analoog’. Onze duiven zijn door Kajsa Ollongren en Frans Timmermans niet te stoppen. Je raadt het al: een grote papieren campagne. We willen dat heel Nederland in de weken voor 20 maart geel kleurt.

Alleen: het opzetten van die campagne kost tijd. We moeten een stichting oprichten. We moeten de middelen (lees: het geld) ervoor binnen halen. We moeten concrete acties bedenken. We moeten ze uitvoeren. We moeten mensen mobiliseren om te helpen. We doen het, net als jullie je zaterdagse wandeling, ook maar naast ons ‘gewone leven’.

Kortom: waar halen we de tijd vandaan?

Nou, bijvoorbeeld door niet meer elke zaterdag van Eesterga naar Rotterdam te rijden.

En bovendien: het was altijd als een burgerbeweging bedoeld. Het ging juist niet om ‘bekende’ gezichten. En al helemaal niet om ‘bekende’ gezichten die zoveel vijandjes bij de mainstream media hebben, dat ze eerder de zure, rancuneuze columns haalden dan de voorpagina’s. Het was prima om even de bagger op te vangen en langs de rug te laten afglijden, maar we gingen begin vorig jaar niet voor niets ‘ondergronds’, waar het wel fijn leven is.

De Erasmusbrug ‘staat’. Marco de Haas zorgt in samenwerking met de gemeente Rotterdam en de politie al weken voor een (in onze vreedzame bezorgde burgerogen) perfect verloop. Wij kunnen dus met een gerust hart wegblijven en de zaterdagen tot 20 maart besteden aan de volgende stap: stem ze weg.

Alleen morgen niet.

Want Marco heeft andere belangrijke verplichtingen.

Dus ik loop morgen nog één keer als ‘organisator’ mee en daarna buig ik weer af naar de kelder voor de volgende stap. Waarin ik lekker weer kan weigeren om met media te praten, omdat ze bijna allemaal aan een touwtje zitten bij Rutte of vastgeroest in hun eigen GroenLinkse wereldbeeld, waarin iedereen die ‘Marrakesh’ afwijst een ‘racist’ is en iedereen die aan het gas of in zijn benzineautootje wil blijven een ‘egoïstische klimaatontkenner’. Wie er van de media ook belt of mailt, ze krijgen na morgen weer een ‘nee’ te horen.

Ik hoop dat we morgen met veel zijn.

Maar ik hoop nog harder dat we, jullie, elke week daarna met méér zijn.

Want als we met z’n allen één kans hebben om de Ruttes, de Jettens, de Buma’s, de Segersen, de Klavers en de Asschers een dik verdiend ongenadig pak op hun flikker te geven, dan is het op 20 maart.

En elke stap die jullie op de Erasmusbrug zetten, élke stap, draagt bij aan dat doel: dat er weer een bestuur komt dat er voor de burgers is, in plaats van andersom.

Koester die wetenschap.

Hopelijk tot morgen!

Groet,

JanD

PS. Later vandaag een nieuwe nieuwsbrief. Mis ‘m niet.

 

Aan de bezorgde burgers

Sale Januari 2019

Beste mensen,

Gisteren hebben we een mooi voorproefje kunnen zien van hoe het er tot de verkiezingen van 20 maart aan toe zal gaan.

Ik doel op de kwestie Kees van der Staaij.

Kees van der Staaij had bevestigd wat hij altijd al vond: het heteroseksuele huwelijk heeft qua relatievorm zijn voorkeur. Tamelijk ouderwets standpunt, maar zolang hij homo’s niet ranselt met de zweep, stenigt of van hoge gebouwen afgooit, zoals de aanhangers van dat andere fundamentalistische geloof, mag hij dat natuurlijk vinden.

Dat weten media, dat weten politici, dat weten BN’ers en dat weten politie en justitie.

Toch ontstond er gisteren een shitstorm.

Een extreem goed georkestreerde shitstorm.

Álle traditionele media, van de gesubsidieerde staatsomroepen tot de couranten van de Belgische uitgeefhuizen De Persgroep en Mediahuis, doken op Kees van der Staaij als ware hij een politicus die pleitte voor de herinvoering van de doodstraf voor iedereen die ook maar een beetje van potenstein is.

En in de verte blafte Rob Hoogland.

Álle politici, van het herhaalhomootje van D66 tot de carnavalklaas van de VVD, doken op Kees van der Staaij, met trouwfoto’s, met odes aan de liefde en met gratuite verklaringen waarin werd gesuggereerd dat Nederland dankzij Kees van der Staaij werd teruggeworpen naar de Middeleeuwen.

En in de verte glimlachten de spindocters.

Álle BN’ers, van de A-, de B-, de C- en vooral de D-categorie, doken op Kees van der Staaij, met hun tweets, hun Facebook-berichten, hun hashtags op Instagram en hun handtekening onder elke handtekeningactie die ze maar konden vinden, opdat Nederland toch maar vooral zou horen hoezeer zij –met gevaar voor eigen leven- tegen de verkondigers van een geloof zijn dat het niet zo nauw neemt met de gelijke rechten van hetero’s en homo’s.

En in de verte riep iemand ‘islam!’.

Ophef alom.

En als klap op de vuurpijl was de politie meer dan bereid de aangifte op te nemen van een mevrouw tegen Kees van der Staaij en wist het Openbaar Ministerie metéén dat er een onderzoek gaat komen naar de strafbaarheid van de opvattingen van Kees van der Staaij.

En in de verte huilde Vrouwe Justitia.

Dit ‘Briefje van Jan’ gaat niet over Kees van der Staaij.

Kees van der Staaij kan zich prima redden, geharnast als hij is in zijn ouderwetse opvattingen. En er komt never nooit een proces tegen Kees van der Staaij. Maakt u zich geen zorgen om Kees van der Staaij.

Dit ‘Briefje van Jan’ gaat over hoe media, politici, BN-achtigen én desnoods zelfs politie en justitie samenspannen.

Dit staat politici te wachten die richting 20 maart de politieke elite van VVD, D66, CDA, GroenLinks, PvdA en ChristenUnie gaan bedreigen. Dit staat opiniemakers en columnisten te wachten die dat zogenaamde ‘partijkartel’ niet stiekempjes ondersteunen, maar aanvallen.

Als er ergens in Nederland nog een PVV-raadslid te vinden is die als tiener weleens een meisje heeft klemgezet in het fietsenhok met de bedoeling haar op de wang te kussen, dan zal dat tot ‘Seksschandaal bij PVV’- achtige proporties worden opgeblazen. Als Thierry Baudet ademt, worden we geacht het geluid te horen van treinen die naar het oosten rijden. Als Syp Wynia nog maar aan de eerste drie letters van het woord ‘klimaatterreur’ is begonnen, wordt de moeilijk te ontkrachten suggestie gewekt dat hij zich als nieuwbakken zzp’er laat omkopen door de firma Gazprom en dat de eerstvolgende tsunami toch echt op het conto van hem en zijn ‘guurrechtse’ collega’s mag worden geschreven.

En in de verte zal Mark Rutte het slagveld tevreden gadeslaan.

Om vlak voor de verkiezingen als een ware staatsman nog eens te markrutteën dat hij echt, 100 procent zeker, absoluut niet al jaren aan het voorsorteren is op een baantje in Brussel. Dat dat Verdrag van Marrakesh de volgende generaties helemaal niet opzadelt met honderdduizenden primitieve Afrikaanse beroepsuitkeringsgerechtigen die homo’s willen ranselen met de zweep, willen stenigen of van hoge gebouwen willen flikkeren. Dat dat Klimaatakkoord echt niet betekent dat iedereen voor tienduizenden euro’s extra móet lenen om de natte droom van Jesse Klaver-achtigen te realiseren en dat iedereen duizenden euro’s verliest op waardeloos geworden benzine- en dieselauto’s, want daar gaat de VVD heus nog een stokje voor steken als echte Vroemmm-partij.

En hij, en zijn soortgenoten van D66, CDA, GroenLinks en in mindere mate PvdA en ChristenUnie, krijgen zoveel airtime op de staats-tv, de staatsradio en in de Brusselse couranten en kopen zoveel bereik op Facebook en Twitter, dat u het misschien nog gaat geloven ook.

Zo zal het gaan.

Aan u de nobele taak om de rug recht te houden.

Trap er niet in.

Ga vooral wél stemmen op 20 maart.

En stem ze weg.

Groet,

JanD

 

Aan Telegraaf-topper Bart Mos

Sale Januari 2019

Beste Bart,

Prachtige scoop had je gisteren in De Telegraaf over de atletiektrainer die 35 jaar lang meisjes tussen de 11 en 18 jaar seksueel misbruikte en zelfs zwanger maakte.

Pijnlijk om te lezen dat de Koninklijke (!) Nederlandse Atletiek Unie in 2009 niet eens onderzoek naar die atletiektrainer deed toen zijn toenmalige vereniging CAV Energie uit Barendrecht melding maakte van ‘grensoverschrijdend gedrag’, waardoor hij nog acht jaar lang met kinderen naar dierenporno kon kijken en onbeschermde seks kon hebben.

Pijnlijk om te lezen dat de KNAU toen deze atletiektrainer afgelopen zomer een aantal gevallen had bekend voor de tuchtcommissie van het Instituut Sport en Rechtspraak (ISR) en levenslang geroyeerd werd als KNAU-lid géén aangifte tegen hem deed.

Pijnlijk om te lezen dat die smeerpijp tijdens zijn verhoor bij de tuchtcommissie berekenend was en geen enkel inlevingsvermogen bleek te hebben in wat zijn gedrag voor zijn slachtoffers heeft betekend.

Pijnlijk om te lezen dat hij, door jou geconfronteerd met je bevindingen, “hier geen tijd voor heeft”, maar wel wil weten hoe het nieuws is uitgelekt naar De Telegraaf.

Maar wat ik me afvraag, Bart, is waarom De Telegraaf besloot om niet de volledige naam van de man te noemen, maar wel dusdanig veel informatie over hem prijs te geven, dat elke bejaarde met een internetaansluiting binnen een paar minuten de volledige naam van dat stuk ongedierte heeft gevonden door alleen maar zijn voornaam in te tikken en de naam van een van de clubs waar hij trainer was.

Waarom wel: ‘Jerry M.’. Wel: ’58 jaar’. Wel: ‘buschauffeur bij de RET’. Wel: ‘atletiekvereniging CAV Energie uit Barendrecht’. Wel: ‘Haag Atletiek’.

En waarom niet zijn volledige naam?

Of een foto van de man. Opdat schoolmeisjes die bij hem op de bus stappen gewaarschuwd zijn.

Volgens mij is het van tweeën één.

Óf je houdt het echt vaag bij ‘een atletiektrainer uit Rotterdam’.

Óf je schrijft gewoon ook zijn volledige naam op.

De oplossing die je nu koos zal vast de goedkeuring hebben van de Raad voor de Journalistiek, het Genootschap van Hoofdredacteuren en vooral de bedrijfsjurist, maar het heeft wat mij betreft vooral iets van een eh… held op sokken.

Opdat je, als het tot een rechtszaak mocht komen omdat de man zichzelf in de slachtofferrol manoeuvreert, kan roepen “Ja, maar wij hebben niet gezegd wie het was, mevrouw de rechter! Wij hebben zijn privacy gerespecteerd, hoor! Wij zijn netjes geweest!”

En in de verte hoor ik een echo grommen.

“Wíj wel. Wíj zijn wel integer.”

Het is de echo van jouw stem.

Ik hoor ‘m vlak nadat je je ruim 15.000 Twitter-volgers alsnog een foto van de man hebt gestuurd.

Groet,

JanD

UPDATE Goed dat jullie alsnog de remmen hebben losgegooid. Go get him!