Aan de Hallmark-directie

Black Friday 2021Black Friday 2021

Beste Hallmark-directie,

De activistische website De Kanttekening schreef een paar dagen geleden: “Verschillende islamitische Instagram-influencers uitten hun verontwaardiging over de samenwerking tussen Hallmark en de Meilandjes, namen contact op met de klantenservice van het bedrijf en riepen hun achterban op het bedrijf te boycotten.”

Dat heeft gewerkt, want jullie hebben de bloemen en kaarten van De Meilandjes (met wie jullie eerder nog zo blij waren) uit de collectie gehaald zonder eerst even met de Meilandjes te bellen om te vragen wat ze vonden van die ophef.

Ik wilde graag weten of jullie je wel verdiept hadden in wat Erica Renkema nou precies vond van de islam of dat jullie meteen al knipmesten voor wat boze ‘islamitische Instagram-influencers’.

Op die vraag kreeg ik van ene Duncan van de afdeling Customer Service het volgende antwoord:

“Goedendag.

Hartelijk dank voor je reactie. Onze missie richt zich op het versterken van waardevolle relaties, het uiten van emoties en het realiseren van betekenisvolle momenten voor iedereen. Hallmark is een bedrijf dat diversiteit omarmt, zowel op de werkvloer als in de producten en ervaringen die we creëren. Wij sluiten niemand uit en vinden dat iedereen erbij hoort en ertoe doet.

Wanneer een partner met wie wij samenwerken deze visie niet deelt, voelen wij ons geroepen om de producten die vanuit deze samenwerking ontstaan zijn tot nader onderzoek offline te halen. Ons doel is relaties verdiepen en mensen verbinden, nu en in de toekomst. Daar zetten we ons elke dag volledig voor in.Een fijne dag gewenst.

Met hartelijke groet/Best regards,

Duncan

Customer Service”

Dat was nog geen begin van een antwoord op mijn vraag, maar zo gaat dat bij veel afdelingen ‘Customer Service’ (ze zijn niet allemaal zo goed als Daniël van Mijndomein of Anita van Miele).

Net zo ergerlijk trouwens als die malle gedachte van al die Duncans dat ze met iedereen hebben geknikkerd en het dus volkomen normaal is dat ze meteen beginnen te jijen en jouen.

Met “Een fijne dag gewenst” bedoelde Duncan overigens “En krijg verder maar de tering”, want op mijn vervolgvraag of hij mijn eerste vraag alsnog wilde beantwoorden, kreeg ik nooit een reactie.

Dus moet ik zelf maar bedenken hoe het gegaan is.

Jullie kregen boze mailtjes van een paar opgewonden moslims.

Jullie weten uit jullie database dat jullie ook klanten hebben met een ingewikkelder achternaam dan Jansen of Pietersen.

Jullie werden bang dat het handel kostte.

Jullie cancelden de Meilandjes-collectie.

Jullie stelden een standaard-verklaring op met dat woke-geleuter over ‘onze missie’, ‘diversiteit’, ‘inclusiviteit’ en ‘verbinden’.

Jullie meldden die lui van De Kanttekening dat jullie heus wel deugden en dat ze hun aanhang gerust konden stellen.

En in alle ophef vergaten jullie om Erica Renkema te vragen wat zij nou echt had geschreven over de islam.

Een klassiek gevalletje deugen.

En weten jullie wat nou het ergste is?

Jullie steken hiermee dus een dikke (blanke!) middelvinger op naar ál die moslimvrouwen en -meisjes die het slachtoffer zijn van onderdrukking door mannen (en in veel moslimlanden ook door wetten) en voor wie Erica Renkema het juist vanuit haar feministische hart opneemt.

Wat natuurlijk mag, die middelvinger.

Maar dan is jullie missie dus iets minder fraai dan ‘het versterken van waardevolle relaties, het uiten van emoties en het realiseren van betekenisvolle momenten voor iedereen’.

Dan gaat het gewoon om kaarten verkopen.

Platte handel.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Voor alle Duncans!

UPDATE Twee uur na het verschijnen van dit ‘Briefje van Jan’ kwam er alsnog een antwoord op mijn vervolgvraag. Als mensen kerstkaarten ‘als kwetsend ervaren’ gaan ze dus ook uit de collectie 🙂

Aan de NRC-hoofdredactie

Beste hoofdredactie,

Terwijl het kabinet verdere corona-ellende voor de Nederlandse bevolking aan het voorbereiden is, wil ik het met jullie eens over een vrolijker onderwerp hebben.

Cultuur!

Boeken!

Jullie media-reporter/gelegenheidsrecensent Wilfred Takken ontraadde de lezers van jullie krant afgelopen zaterdag om een bepaald boek aan te schaffen.

Takken tikte: “Dit werk is gevaarlijker dan boeken van gelijke strekking door politici als Thierry Baudet en Geert Wilders. (…) De verhalende hoofdstukken van het boek zijn een stuk beter te doen dan de beschouwende, waarin de schrijfster haar licht laat schijnen over kwesties als de dood, het uiterlijk, het christendom. En over haar racistische overtuigingen dus – de reden dat ik u afraad dit boek te kopen.”

Nou heb ik het betreffende boek toevallig gelezen en ik zie een schrijfster die een hardcore feministe is en wier zogenaamde ‘racistische overtuigingen’ eruit bestaan dat ze vindt dat moslimmannen hun vrouwen onderdrukken. Iemand met een warm hart voor onderdrukten en mensen in nood.

Maar goed, het is natuurlijk helemaal prima dat NRC Handelsblad dat boek uit de Bestseller Top 60 wil schrijven.

We leven in een vrij land.

Wat ik alleen nogal hypocriet vind, is dat datzelfde NRC Handelsblad dat boek zélf wel verkoopt.

Kijk maar:

Ik had het telefoonnummer van die schrijfster toch, dus ik heb haar even gebeld geappt met de vraag wat ze ervan vond dat jullie enerzijds je lezers oproepen haar boek niet te kopen, maar er anderzijds zelf wél geld aan willen verdienen.

Ze moest lachen.

En ze stelde vervolgens voor dat jullie de winst die jullie maken op haar boek overmaken aan de Stichting Wakker Dier.

Vond ik een strak plan.

Want jullie weten toch wel op welke partij ze bij de laatste verkiezingen heeft gestemd?

Staat op pagina 61.

Maar dat vertelde die Wilfred Takken, die we nog kennen als de man die in een duet met NPO-baas Frans Klein Ongehoord Nederland een club van racisten en journalistenhaters noemde, er natuurlijk niet bij toen hij jullie lezers ‘adviseerde’.

Nuance is namelijk niks voor NRC.

Handel daarentegen…

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Van jullie favoriete band!

Aan Martien Meiland

BoekenBoeken

Buenos dias Martien!

Eind 2019 ging ik op bezoek bij Marieke Derksen van uitgeverij Inside om te praten over het uitgeven van jouw biografie.

Ik legde haar uit dat achter dat kijkcijferkanon van SBS6 een man schuil ging die niet alleen ‘echt zo was’ als op tv, maar ook een man met een meer dan intrigerend levensverhaal en een hart van goud.

Marieke wilde jouw biografie dolgraag uitgeven, want als uitgever van boeken als ‘Gijp’ en ‘Kieft’ snapte zij heel goed waarom jouw boek een breed publiek zou kunnen aanspreken. Bovendien was ze van mij als schrijver ook gecharmeerd, mede omdat ze eerder al een biografie van me had uitgegeven.

Marieke en ik spraken af dat zij een voorstel voor samenwerking zou uitwerken.

En toen werd het stil.

Wat bleek?

Mariekes uitgeverij Inside is een dochter van uitgeverij Overamstel en de hoogste baas van de daar dankzij bestsellerauteurs als Saskia Noort en Kluun iets belangrijker dochter Lebowski  (de later ‘in goed onderling overleg per direct vertrokken’ Oscar van Gelderen) zorgde dat zij een verbod kreeg om een boek uit te geven waarvan ik de schrijver was.

De rest is geschiedenis.

Erica en jij en Thea en ik hadden een unieke klik en besloten begin vorig jaar na nog wat losse contacten met andere uitgevers ‘Martien’ in eigen beheer uit te geven.

Erica en ik richtten een uitgeverijtje op met de door haar bedachte naam Osjato (“Nee Jan, geen osjáto, au chateau!”) en mede dankzij Wedding Nederland, drukkerij Wilco, de inkopers van de boekhandel, het Centraal Boekhuis én vooral meer dan 150.000 lezers (v/m) bereikten we ondanks dat het boek compleet genegeerd werd door de mainstream media een nominatie voor de NS Publieksprijs.

Vanavond is in het programma M bij Margriet van der Linden de bekendmaking van de winnaar.

We zitten daar aan tafel tegenover Marieke Derksens vader Johan, wiens biografie ook genomineerd is.

Ik geloof dat Johan geen fan van je is.

In zijn show Voetbal Inside liet hij immers vanachter een stapel van zijn eigen boeken weten dat hij totaal geen zin had om “met dat speenvarken aan tafel te zitten”, maar dat hij wel moest “omdat mijn dochter de uitgever is”.

Het zou toch wel de kers op onze taart zijn als wij die NS Publieksprijs nog winnen ook, hè?

Daarom hoop ik dat vandaag nog veel mensen op jouw boek stemmen.

Ik heb namelijk zó’n zin in al die welgemeende felicitaties 😉

En anders volgend jaar maar…

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Je zult het kunnen gebruiken daar!

Aan Gordon

Beste Gordon,

Ik ben helemaal klaar met social media.

Vroeger, in de beginjaren, kon je dankzij die media nog weleens in contact komen met de sterren uit de wereld van politiek, sport en entertainment.

Die tijd is helemaal voorbij.

Ik zat gisteravond met mijn goede vriend Erik de Vlieger aan een Portugees strandje lekker een visje te eten toen we te spreken kwamen over het leven in het algemeen en de vraag welke belediging ons de voorbije jaren nou het meest geraakt had in het bijzonder.

Ik riep meteen: “10 Februari 2014! Gordon! Die noemde mij ‘strontkar’!”

Waarop Erik zei: “En je weet echt de datum nog uit je hoofd? Jezus, Jan, dat móet je een keer met ‘m uitpraten, hoor. Voor het een trauma wordt. Meteen bellen!”

Aangezien hij mij net volgegooid had met drank (twee heerlijke glazen witte wijn) en ik daardoor in een vredelievende bui was, zette ik spontaan een oproep op Twitter.

“Ik ben op zoek naar het nummer van Gordon.”

En weet je wat er toen gebeurde?

Niemand gaf, zoals in de beginjaren van Twitter zou zijn gebeurd, even jouw telefoonnummer.

Alléén maar vervelende reacties.

Of ‘grappen’.

Aad Solleveld: “Als ik dat doe dan schakelt mijn iPhone zichzelf direct uit.”

Edgar Blom: “Op de muur van mannentoilet van een willekeurig tankstation gekeken?”

John Gerard: “Voor mensen die een dringende behoefte voelen om Gordon te spreken; vinger het telefoonnummer 113.”

Een anoniempje: “Probeer de Jellinek-kliniek eens!”

Alex: “Heb je verstopping?”

Rijk Vos: “69 denk ik…”

Mark Wurfbain: “Ken je z’n dealer?”

Een anoniempje: “Ik heb ook een goede dealer voor je.”

Jeroen: “Van die bipolaire coke junk wil je geen 06-nummer.”

Sinne Tolsma: “Wil jij een nummer met Gordon?”

Rob Staal: “Staat het niet op www.bruinester.nl?”

Een anoniempje: “Nr 39 met lijst en sambal bij.”

M. ten Brink: “Vroeger deelde hij ze (sukkel, JD.) nummer op flyers uit bij gaybar de Cockring in Amsterdam. Wellicht zit er nog een in een oud jasje in de kast?”

Een anoniempje: “Ga maar gebukt staan.”

Manmanman.

Sint 2021Sint 2021

Wát een treurnis.

Ik stel een doodnormale vraag op Twitter en krijg alleen maar dit soort gaapverwekkende bagger als antwoord.

Kan ik nóg de telefoon niet pakken.

Dan moet jij mij maar even bellen om je excuses aan te bieden.

Mijn nummer is 06-50208103.

Groet!

JanD

PS. Cadeautje. Omdat ik weet dat je het dolgraag wilt hebben, maar zelf niet durft te kopen.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren (waarvoor mijn dank!), dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.

Aan Ferd Grapperhaus

Sint 2021Sint 2021

Meneer Grapperhaus,

Gisteren werd bekend dat het Openbaar Ministerie acteur en rapper Bilal Wahib, die acht maanden geleden op Instragram een ventje van twaalf uitdaagde om tegen betaling zijn geslachtsdeel te laten zien, niet gaat vervolgen.

Als het Openbaar Ministerie in al zijn wijsheid in zo’n oproep geen strafbaar feit zou zien, zou ik over die hele kwestie vermoedelijk mijn schouders ophalen.

Maar het Openbaar Ministerie ziet er wél een strafbaar feit in: inbreuk op de lichamelijke integriteit van een minderjarige.

En vervolgt tóch niet.

Het argument daarvoor?

Het slachtoffer zou geen baat hebben bij een rechtszaak.

Nou, laat die kopschoppers uit Het Gooi dan ook maar meteen vrij.

Carlo Heuvelman heeft ook geen baat meer bij een rechtszaak.

Had het Openbaar Ministerie nog ondersteunende argumenten?

Jazeker!

De twaalfjarige, die een onbekend gebleven bedrag van Bilal Wahib heeft gekregen als schadevergoeding, zou volgens het OM niet willen dat er een strafzaak komt.

En verder heeft Bilal Wahib volgens het OM al forse financiële schade en imagoschade opgelopen, waardoor hij genoeg is gestraft.

Wat hij zelf overigens ook vindt, want hij ging eerder vól in de slachtofferrol.

Dus kreeg-ie de Akwasi-behandeling.

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat het OM anders had gehandeld als Bilal Wahib geen bekende acteur/rapper met een goed gevulde bankrekening was geweest die zijn slachtoffer had kunnen afkopen, maar een onbekende Marokkaanse pizzakoerier.

En daar is een woord voor.

Begint met een ‘k’, eindigt op ‘lassenjustitie’.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Opdat u zelf niet weer in opspraak raakt.

UPDATE En die straatrat heeft er echt héél veel van geleerd…

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren (waarvoor mijn dank!), dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.