Aan Sander Schimmelpenninck

Beste Sander,

Ken jij Arend Jan Boekestijn?

Ik bedoel: persoonlijk?

Ik wel.

Arend Jan is zo iemand die, als ik in Dauphine een interview heb met Wierd Duk (je kent Wierd, neem ik aan?), vrolijk aanschuift, meelacht en complimenten uitdeelt over hoe goed Wierd en ik bezig zijn.

En die gevlogen is tegen de tijd dat de rekening arriveert.

Een dag later kan ik zomaar door diezelfde Arend Jan Boekestijn geblockt worden op Twitter.

En een paar weken later bekritiseert hij ‘het verdienmodel’ van iemand die net als ik is aangesloten bij Backme.org.

Het is altijd grappig Arend Jan Boekestijn een ‘verdienmodel’ te horen bekritiseren, want Backme.org is niets meer en niets minder dan een systeem waarbij mensen je vanaf 1 euro per maand kunnen ‘sponsoren’ en je dus honderd procent afhankelijk bent van sympathie van je donateurs.

Zoals goede doelen dat ook zijn.

Je hoeft niks extra’s voor je donateurs te doen; ze vinden het gewoon leuk wat je doet en willen dat via een maandelijkse bijdrage laten weten. (Zelf stuur ik ze trouwens elke avond in de mail een exclusief ‘Toetje van Jan’, want ik ben ze heel dankbaar dat ze mij steunen en wil dat graag bewijzen)

“Supersympathiek”, zou Alexander Klöpping zeggen.

Dit is even wat anders dan het ‘verdienmodel’ van Arend Jan Boekestijn, van wie wij allen weten dat hij met evenveel enthousiasme aan de tiet van zijn vriendin van dat moment ligt, als aan die van Brussel.

Jij haakte trouwens op die tweet van Arend Jan Boekestijn over Backme.org in met (ik tik het maar even uit, want je hebt nogal wat mensen geblockt): “Ben wel benieuwd of het haar, maar ook haar verstrooide oom Wynia en debiele neef Roos lukt om aan hun achterban te verdienen, in de wetenschap dat die achterban in de regel niet erg graag bijdraagt aan wat dan ook.”

Je kent mij: altijd tot antwoorden bereid.

Van Syp Wynia en Jan Roos weet ik het niet, maar van mezelf wel.

En laat ik jou gewoon eens eerlijk vertellen hoe het zit.

Ik sloot me iets minder dan vier maanden geleden als tweede of derde aan bij Backme.org.

Backme.org kreeg, ondanks dat het is opgericht door een (helaas heteroseksuele) Marokkaan in een rolstoel, geen vliegende start door uitgebreide ondersteuningscampagnes bij de Publieke Omroep (zoals De Correspondent of Blendle of onlangs dat malle Bookaroo).

En toch heb ik inmiddels zoveel donateurs, dat de donaties uit Backme.org in Eesterga de hypotheek zouden kunnen betalen.

En die is afgesloten in 2006 en staat twintig jaar vast, dus dan weet je het wel.

Wat ik maar wil zeggen: míjn ‘achterban’ wil dus wel degelijk ‘wat bijdragen’.

En ik sluit niet uit dat mijn ‘achterban’ gedeeltelijk overeenkomt met de ‘achterban’ van mensen die jij ‘verstrooide oom’ en ‘debiele neef’ noemt.

Waar je wel een punt hebt: zo makkelijk als Arend Jan Boekestijn hebben ‘wij’ het niet. Ik ben althans nog niemand tegengekomen die mij enkele tienduizenden euro’s toeschoof en zei: “Hier, koop je maar in bij BNR voor een wekelijks propaganda-uurtje.”

Maar eerlijk gezegd wil ik dat ook niet.

Het lijkt mij vréselijk om een knecht van George Soros te zijn.

Warme groet,

JanD

PS. Als je een hekel hebt aan Marokkanen in rolstoelen, kun je ook gewoon doneren. Zal mevrouw Dijkgraaf, die vandaag trouwens jarig is, waarderen!

 

Aan de KLM

Couponactie INT boeken - Juli

Beste KLM,

Als ik in een restaurant net de eerste hap van mijn hoofdgerecht wil nemen en op de lege stoel tegenover me komt een vrouw met een baby zitten die haar linkermem naar buiten gooit om eens demonstratief borstvoeding te gaan zitten geven, ga ik heus niet van vreugde op tafel staan dansen.

Sowieso ben ik meer een billenman.

Maar ik bedoel: het zou best ongemakkelijk voelen, want ik heb mannen van 56 die aan een tweede leg beginnen altijd vrij sneu gevonden en de overige gasten zouden eens kunnen denken dat die mevrouw bij mij hoorde. En dan krijg je praatjes.

Gelukkig gebeurt zoiets niet.

Wat wel gebeurt, is dat elders in het restaurant een vrouw met een baby zit die haar baby borstvoeding heeft.

En dat lijkt mij prima.

Jullie vinden zoiets, zo heb ik begrepen, niet prima.

Jullie schrijven namelijk: “Vanzelfsprekend is het geven van borstvoeding aan boord toegestaan. Echter, als internationale maatschappij vervoeren wij passagiers met vele achtergronden, en niet alle passagiers voelen zich comfortabel wanneer er in hun nabijheid borstvoeding wordt gegeven. Soms zijn er passagiers die zich hierover bij het cabinepersoneel beklagen. Om de rust aan boord te bewaren zal men in zo’n geval proberen een oplossing te vinden die voor iedereen acceptabel is en die respect toont voor een ieders comfort en persoonlijke ruimte. Dit kan betekenen dat we een moeder vragen haar borst te bedekken.”

Ik haakte eigenlijk al af na “echter…”

Daar heb ik namelijk ooit een tegelspreuk over gemaakt.

Hier:

Want wat jullie éigenlijk zeggen is dat als één restaurantbezoeker klaagt dat er ergens in het restaurant een moeder zichtbaar borstvoeding geeft, die móeder zich moet aanpassen.

De klaaggelovige van dienst hoeft niet een andere kant op te kijken, nee, die krijgt gewoon zijn zin.

Met als argument: “de rust aan boord bewaren”.

Een goed argument, want we hebben een kleine achttien jaar geleden nog gezien wat er kan gebeuren als vliegtuigpassagiers boos worden en eisen gaan stellen aan de bemanning. Voor je het weet nemen ze de boel over en parkeren ze de kist in een hoog gebouw.

Toch denk ik: íetsje meer ruggengraat zou jullie sieren.

Want wat is anders de volgende stap?

Groet,

JanD

PS. Ik was gisteren nog even bij Veronica Inside over andere faalhazen: de leden van het Gerechtshof Amsterdam.

 

Aan de Tweep des Vaderlands

Solden juli 2019

Beste Sven,

Je hebt het instituut van de Tweep des Vaderlands gisteren te schande gemaakt.

Het bestuur van de gelijknamige stichting heeft haar best gedaan om in het kader van diversiteit elk jaar iemand met een bepaalde handicap te benoemen tot Tweep des Vaderlands. Op die manier konden we via de ‘show, don’t tell’-methode de inclusiviteit uitdragen.

Zo was het eerste jaar, 2015, het ‘Jaar van de Alopecia Androgenetica’. Een kale vrouw kon het bestuur niet vinden, dus namen ze mij.

Daarna kwam 2016, het ‘Jaar van de Genua Vara’. Toen vond het bestuur een man bereid Tweep des Vaderlands te worden bij wie een varken én een Asha ten Broeke tussen de benen door konden lopen. Tegelijkertijd!

In 2017 werden we gesponsord door O.B., van de tampons. Dat het ons ‘Jaar van de Pigmento Marrone’ was, kon het marketingmiepje daar niet schelen, dus toen namen we een neger met tieten.

Vorig jaar, het ‘Jaar van Ou Man Met Lelike Glase’, hadden we ons beste jaar. Niet in de laatste plaats wij van de stichting zelf, omdat we wegens ‘drukdrukdruk’ in zijn agenda maandelijks een lang weekend bij hém moeten ‘vergaderen’ (denk: bier, chips en lekkere wijven) in plaats van in het koude Nederland.

2019 moest het ‘Jaar van de Inclusieve Grap’ worden, dus we zochten gewoon een leuk iemand, een geadopteerde Koreaan ofzo. Dus toen kwam jij.

En wat flikte je gisteren?

Het staat er echt!

“Stond net bij de Lidl achter een heel oud vrouwtje met een halfvolle winkelwagen. Ze moest maar iets van € 30,- afrekenen, maar had niet genoeg saldo meer. En ondanks dat ze zei dat ze mijn hulp niet hoefde, drong ik aan. Binnen no-time had ik alles weer in de schappen gelegd.”

Kolere, man!

Een mop met een baard zo lang dat zelfs Ayatollah Khomeini de schaar er in gezet zou hebben.

Zelfs ik, iemand die niet bepaald in de grote stad woont, snap dat dit anno 2019 écht niet meer kan.

Waarom nou weer een vróuw die te dom is om eerst haar saldo te checken voor ze gaat pinnen? Waarom niet: een man?

Waarom nou weer een bejaarde de hoofdrol geven en Henkie Krol hoge bloeddruk bezorgen? Waarom niet: een millenial?

Waarom nou weer dat kleinerende ‘vrouwTJE’? Waarom niet: dame?

Waarom nou weer de Lidl? Waarom niet: de Tangermarkt?

Waarom nou weer een man die heel macho het beulswerk gaat verrichten? Waarom niet: Sylvana Simons?

Waarom trouwens dat aandringen? Waarom niet: het accepteren als een vrouw ‘nee’ zegt?

Waarom trouwens ‘stond’? Waarom niet, nu je de kans had om ook de rolstoeler eens in het zonnetje te zetten: zat?

En zo kan ik nog wel even doorgaan, Sven.

Het is dat je voor heel 2019 benoemd bent, maar anders zou ik het bestuur vandaag nog vertellen dat je per direct vervangen moet worden.

Nu dat niet kan, stel ik voor dat je de 2019-versie van die mop voortaan vertelt.

”Ik was bij de Tangermarkt bíjna aan de beurt bij de kassa, toen een oude boze witte man zijn overvolle winkelwagen brutaalweg voor mijn scootmobiel parkeerde. Toen ik een beetje beteuterd achterom keek, verliet een grote meneer van kleur de rij. Hij pakte zijn machete en sneed die oude witte man de keel door. Om verdere vertraging te voorkomen liep hij met de kar van die oude witte man naar buiten. De caissière, een lief meisje met een hoofddoek, zei in Nederlands waaraan hard gewerkt wordt: ‘Herstel betaling’. En binnen no time zong de hele winkel onder aanvoering van een paaldansende mevrouw het lied ‘Kill the Boer’.”

Inclusief, Sven.

Inclusief!

En ja, ik weet het.

Het is een slechte mop.

Je kunt er namelijk totaal niet om lachen.

Maar lachen wordt binnenkort toch verboden.

Groet,

JanD

PS. Wil je met rust gelaten worden? Zolang mensen lid worden van The Post Offline, mij sponsoren  via Backme.org of gewoon doneren aan mevrouw Dijkgraaf, blijf ik lekker in een land met WiFi.

 

Aan Pinokkio Halsema

Mevrouw Halsema,

Niet liegen.

Met uw “geen geschikte locatie beschikbaar”.

Met uw “Ziggo Dome zus”, “RAI zo”, “Johan Cruijff Arena dit” en “Buitenfestival met tenten dat”.

Natuurlijk was er wat te regelen geweest.

Amsterdam is de hóófdstad van dit land. Wat zeg ik? Amsterdam is, in de ogen van Amsterdam, het epicentrum van de hele wereld.

Er is maar één reden waarom Amsterdam in 2020 het Eurovisie Songfestival níet organiseert.

Homo’s.

Ja, homo’s.

De tijd dat Amsterdam de Gay Capital of the World was, ligt vele busladingen bontkraagjes achter ons.

U zag het voor zich.

Hoe in de week voor het Eurovisie Songfestival tienduizenden nietsvermoedende homo’s hand in hand door de stad zouden gaan wandelen.

Hoe al die buitenlandse cameraploegen en persfotografen die op zo’n event afkomen niet zouden wegkijken, zoals hun Nederlandse collega’s doen.

En hoe de hele wereld zou zien wat een intolerante kutstad Amsterdam in werkelijkheid is geworden.

Groet,

JanD

PS. Supergaaf dat uw man me sinds kort ook sponsort.

 

Aan Frans Timmermans

Meneer Timmermans,

Er is een Duitser opgestaan die één Europees leger wil en uiteindelijk een Groot-Europeesch Rijk.

En toch heb ik gisteravond veel, héél veel Nederlanders ontzettend blij zien worden dat niet u, maar uitgerekend die Duitser is voorgedragen om de machtigste persoon in de Europese Unie te worden, namelijk voorzitter van de Europese Commissie.

Het was alsof ze van de dokter te horen hadden gekregen dat ze toch geen kanker hebben, maar wel dementie.

Wat zegt dat over u?

Ik ga niet roomser dan de Paus zijn: ik heb gisteren ook de hele avond met een big smile op mijn bakkes het nieuws gevolgd.

Die afgang van Angela Merkel, die de christen-democraten even Frans Timmermans door de strot dacht te duwen en merkte dat de afkeer van u te diep zat. Heerlijk!

Die draai van Rutte, de VVD’er die een sociaal-democraat uit ‘eigen’ land leek te steunen, maar even vrolijk bij het kruisje tekende voor een christendemocraat uit Duitsland en deed alsof u heel tevreden mocht zijn met de hoofdprijs. Top!

Die reactie van Lodewijk Asscher, die niet tevreden kon zijn met de eerste vrouw ooit op de hoogste Europese functie, maar bleef stampvoeten omdat u het niet geworden was. Schitterend!

Helaas heb ik u bij geen televisie- of radiostation kunnen vinden. Ik had graag gezien of gehoord hoe u Ursula von der Leyen ruimhartig had gefeliciteerd met deze mijlpaal in de geschiedenis van de Europese Unie. Als feminist moet u het namelijk zeer toejuichen dat ‘we’ eindelijk een vrouw op die post krijgen. En als democraat moet u het geweldig vinden dat niemand van de 28 regeringsleiders tégen Von der Leyen stemde – dat is nog eens ‘één Europa’. Ik heb zelfs ‘Pauw’ nog even aangeslingerd om te zien of u daar misschien zat met uw felicitaties, maar daar zag ik alleen Wouter de Winther van De Telegraaf, Xander van der Wulp van de NOS en Jeroen Pauw van BNNVARA – die hun leedvermaak ook maar moeilijk konden verhullen.

Maar intussen zijn we toch een beetje Max Verstappen die juicht omdat hij de Formule 1-race in Oostenrijk heeft gewonnen, maar die nog wel even dik vier uur moet wachten om te horen of de jury hem de zege niet afneemt.

De Europese Raad heeft Ursula von der Leyen dan wel voorgedragen als voorzitter van de Europese Commissie, het Europees Parlement moet er over twee weken nog wel mee instemmen.

Als het Europees Parlement dat niet doet (bijvoorbeeld omdat u in achterkamertjes de komende weken allerlei beloftes doet aan parlementariërs uit schurkenstaten), begint het hele circus opnieuw.

Bovendien moeten we uw kwaliteiten als intrigant niet onderschatten. We weten allemaal nog hoe u in 2012 uw eigen partijleider Job Cohen pootje haakte door een e-mail uit te laten lekken. Over Von der Leyen kunt u de komende weken ook best wat ‘dirt’ vinden en per ongeluk in de mailbox van wat journalisten laten ploppen. Of na haar benoeming, waardoor ze moet aftreden.

En laten we de mogelijkheid dat haar op niet al te lange termijn ‘iets ernstigs overkomt’ en de Europese Raad toch nog op u gaat terugvallen ook niet helemaal uitsluiten. Voor een Bulgaar met een Kalashnikov is een maandsalaris van een Eurocommissaris een hoop geld, nietwaar?

Ik wil maar zeggen: u heeft de slag verloren, maar de oorlog helaas nog niet.

Er is een mooi gezegde over mensen zoals u.

Een rat met zeven levens.

Groet,

JanD

PS. Bij The Post Offline geldt vandaag een speciale Timmerfrans-korting om het toch even te vieren.

UPDATE Daar gáán we al! Stampertje krijgt steun van dé Sheila Sitalsing.