Aan Theo van Gogh

Beste Theo,

Het gaat er vandaag amper over.

Ze zijn te druk met hoe ze vanuit Hilversum en de Westergasfabriek en hun krantenkantoren Donald Trump kunnen stoppen. Bloednerveus zijn ze. Doodsbang dat de kiezers in de Verenigde Staten wéér een middelvinger durven op te steken naar het establishment.

Enfin.

Vandaag is het precies zestien jaar geleden dat er een islamitische aanslag in Amsterdam werd gepleegd.

Op jou.

Je werd geraakt door acht kogels uit een KS 2000-pistool en je keel werd doorgesneden met een kukri-machete die daarna in je borst werd gestoken. Vervolgens kwam er nog een fileermes in je buik met een briefje waarin Ayaan Hirsi Ali met de dood werd bedreigd.

Geen half werk.

Daarna huurden ze een tijdje vrachtwagens en busjes en reden ze gewoon op de massa in. Of maaiden ze met automatische wapens om zich heen.

Sinds kort doen ze, zo lijkt het, wat moeilijker bij Hertz en Avis. Daarom is de Theo-methode weer van stal gehaald.

Mes.

Keel.

En natuurlijk: “Allahu Akbar”.

Gezondheid

Altijd weer dat “Allahu Akbar”.

God is de grootste.

Maar die barbaarse slachtingen hebben niks te maken met de islam. Echt niet! Wie anders beweert, ies rassies.

Bij mij gaat het er vandaag wel over, Theo. Want je wordt nog altijd node gemist.

Het is doodzonde dat je anno 2020 niet meer op je fiets, met Albert Heijn-tas met floppy-disk, een pakje Gauloises en een aansteker van een euro aan het stuur, naar de redactie van ons ‘treinkrantje’ rijdt om je column af te leveren.

Door die kut-islam.

Groet,

JanD

PS. Beetje raar misschien, een cadeautje voor een dooie. Maar ze zeggen dat het aankomt

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)