Aan Raisa Blommestijn

Zomer 2020

Beste Raisa,

Jij bent één van de opstellers van het manifest ‘ter verdediging van het vrije debat’.

Ik had ook het verzoek ontvangen die open brief te tekenen.

Niet gedaan.

Vooral omdat ik vind dat het vrije debat in Nederland prima gevoerd kan worden. Misschien niet bij de Staatsomroep en in zwaar gesubsidieerde zaaltjes waar deugers de scepter zwaaien. En welzeker met mogelijke sociale en financiële consequenties voor de deelnemers met onwelgevallige meningen.

Maar verder sta ik er sympathiek tegenover, hoor.

Net als ik het volledig eens ben met de stelling dat levens van pigmentverwenden er in Nederland net zo toe doen als levens van kaaskoppen. Ik vind alleen ook in dat geval dat een manifest ‘Black Lives Matter’ volstrekt onnodig is, omdat het suggereert dat dat in Nederland niet het geval zou zijn.

Zou ik dus ook mijn handtekening niet onder zetten.

Maar waar ik je vooral even over wil spreken is de nasleep van jouw manifest.

Ik las een ‘ingezonden opiniestuk’ van je bij Elsevier waarin je “uitlegt waarom de strijd voor de vrijheid van meningsuiting en tegen de zogeheten ‘cancel culture’ noodzakelijk is”.

En mijn oog bleef hangen bij de passages waarin je uitlegde welke conseqenties een televisieoptreden op de ‘Themadag tegen racisme’ bij de Staatsomroep allemaal voor jou had gehad.

Ik citeer: “Ik kreeg nadat ik een fragment op Twitter had gedeeld een ongekende lading bagger over me heen. Mijn werkgever werd veelvuldig de vraag gesteld ‘waarom een racist aan de Universiteit Leiden doceert’, ik werd bestempeld als ‘Arische prinses’, maar ook als ‘seksrobot’ (‘hoewel die nog ergens goed voor zijn’), ‘schildmaagd van radicaal-rechts’ en ‘extreem-rechts’. Ik zou erger zijn dan Anders Breivik en werd verantwoordelijk gehouden voor zijn wandaden (lees: 77 doden en meer dan 300 gewonden). Er werden pogingen gedaan om mijn sociale media-accounts te hacken, er werden foto’s van mij gedeeld, ik werd op lijstjes met ‘verdachten’ gezet en geconfronteerd met hijgers. Tot slot vroegen mijn vrienden, zelfs goede vrienden die ik al meer dan tien jaar ken, om foto’s met hen van sociale media te verwijderen, bang als ze waren om slachtoffer te worden van dezelfde intimidatie.”

Sale/Zomerdeals 2020

Hoofdschuddend las ik je opsomming.

En ik dacht een paar dingen.

Ten eerste: je weet toch dat Twitter het afvoerputje is van extreemlinks schorremorrie?

Ten tweede: je wilt toch niet werken voor een werkgever die zou lúisteren naar dat Twitter-tuig?

Ten derde: schelden doet toch geen pijn?

Ten vierde: je weet toch dat het recht op vrijheid van meningsuiting óók geldt voor randdebielen die jou met Anders Breivik willen vergelijken?

Ten vijfde: het is jou toch wel bekend dat je naar de politie of de rechter kunt stappen wegens smaad en/of laster als je ziel te teer is om dat soort aantijgingen langs een gladde rug te laten afglijden?

Ten zesde: die Raisa gaat toch niet net zo’n jankmuil worden als die pipo’s die kinderfeestjes verpesten omdat ze zogenaamd worden uitgescholden en gepest (of een Ashaan)?

En tenslotte: dat je wel héél slecht bent in het kiezen van je vrienden.

Welkom in de grotemensenwereld!

Groet,

JanD

PS. Gevonden! Een cadeautje dat je in de toekomst kan vrijwaren van al die ‘ellende’. Veel plezier ermee!

UPDATE Die cancel culture gaat nog eens heel groot worden. Waar kan ik tissues kopen?

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (Bunq me). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)