Aan Nynke de Jong

Lees alle reviews over Vrouw kijkt sport

Beste Nynke,

Het is altijd weer vermakelijk om te lezen hoe jij in je column in het Algemeen Dagblad probeert serieuze onderwerpen aan te pakken.

Je zet eerst een groep neer die al lang niet meer bestaat en dommedoost dan kinderlijk enthousiast met wat voorbeelden uit het particuliere leven van Nynke de Jong richting je eigen gelijk.

Ik wed dat je die stukjes voor je ze naar de eindredactie stuurt aan je vriend laat lezen en dat die dan telkens roept: “Goed gezegd, schat! Daar hebben de boze witte mannen niet van terug!” En die eindredactie is weer dezelfde die de opstelletjes van Hanina Ajarai al een jaar laat passeren, dus daar zit ook niemand die denkt: zal ik de argumentatieleer hier eens op loslaten?

Dus wat krijg je dan?

Dan poneer jij de stelling: “Als je tegenwoordig een vermakelijk verjaardagsfeest wilt hebben, moet je eens midden in de kring het woord ‘genderneutraal’ laten vallen. Gegarandeerd dat er een paar ooms en tantes woedend hun leverworst uitspugen. Vreselijk! Jongens zijn jongens, meisjes zijn meisjes! Hou op met die moderne onzin!”

Nu zie ik intelligente dames als Nausicaa Marbe niet zo snel woedend op een verjaardag leverworst uitspugen (sowieso verwacht ik bij haar familie geen kleinburgerlijke kring op een verjaardag), maar goed…

We gaan verder.

Want hoe onderbouw jij je stelling dat genderneutraal helemaal de bom is?

“Ik ben opgegroeid in de jaren ‘80. Door de week droeg ik vaak de oude kleren van mijn broers. Truien met trucks erop, blauwe trainingspakken. En op zondag, als we naar opa en oma gingen, droeg ik een bloemenjurk met witte kantkraag. Dat kon toen gewoon. Daar deed niemand gek over. Als je het woord ‘genderneutraal’ weglaat, hoor je ineens veel minder mensen mopperen.”

Als je er nog een keer over nadenkt, Nynke, stél dat, zie je dan zelf ook waar je redenering spaak loopt?

Of zal ik het maar zeggen?

Komt ie: op welke dag van de week droegen jouw broers dan bloemenjurken met witte kantkraag?

Het zal mij werkelijk jeuken of er ‘meisjes’ of ‘jongens’ bij kinderkleding van de HEMA staat. Maar dat mijn vak is gedevalueerd door zoveel onbenul met eigen hoekjes, dat vind ik wel pijnlijk. Naast het feit dat de HEMA de hoofddoekjes allesbehalve genderneutraal maakt en nog altijd spullen verkoopt die gemaakt zijn door kinderhandjes natuurlijk.

Maar voor dat soort zaken moet je dan weer bij tante Nausicaa zijn.

Jij hebt een andere agenda.

Groet,

JanD

UPDATE Wel pijnlijk voor me dat je ‘weer (?, JD) mijn hele column onderuit haalt‘ trouwens.