Aan meneer Halsema (2)

Beste meneer Halsema,

Met uw vrouw kom ik morgen einde van de middag nog wel te spreken, maar ik wil het met u toch nog even over één zinnetje hebben in dat verhaal dat u samen met die twee jongens van NRC Handelsblad construeerde over die revolver in de ambtswoning.

U zei: “De berichtgeving in De Telegraaf is het gevolg van puur seksisme en zuivere haat – alleen omdat er een vrouw in de ambtswoning zit.”

Dat van die haat wil ik nog wel een beetje geloven, want die is geheel wederzijds. Was het niet uw vrouw die het tot dan prima verlopende contact met een journalist verbrak toen die bij De Telegraaf ging werken? Check dat, als u precies wil weten hoe het zat, eens bij de chef van de parlementaire redactie daar, Wouter de Winther.

Maar ‘seksisme’?

Ik denk eerlijk gezegd niet dat De Telegraaf er minder hard zou zijn ingegaan als de 15-jarige dochter van de Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb met een revolver betrapt was bij een inbraak in een woonboot.

Of had u dan de schuld gegeven aan ‘islamofobie’?

Ja, hè?

Nou, de 15-jarige zoon van welke willekeurige mannelijke VVD-burgemeester van welke willekeurige grote stad dan.

En als dan ook nog zou blijken dat die revolver (zonder bijbehorend certificaat of wapenvergunning) in de ambtswoning van die willekeurige mannelijke VVD-burgemeester was neergelegd door zijn echtgenote (v/m), zou De Telegraaf er nog veel harder zijn ingegaan dan De Telegraaf nu al deed toen het – in de woorden van uw vrouw – nog om een ‘beetje klieren’ met een ‘klappertjespistool’ ging.

En terecht.

Waar ik gisteren trouwens erg om moest lachen na dat interview met u in NRC waren al die analyses dat het een briljante strategische zet was van de Halsema’tjes en hun mannetjesmakers.

U zou alle schuld op zich nemen, waardoor uw vrouw juridisch en baantechnisch uit de wind kon blijven.

Mensen die dat denken, hebben blijkbaar echt geen idee hoezeer iemand die geacht wordt braafjes burgemeestersvrouw (v/m) te spelen in de knel kan komen met zijn ego en de behoefte ontwikkelt om de middelvinger op te steken naar de hele wereld.

Er is één eerder voorbeeld van: Gusta Peper. De toenmalige Rotterdamse burgemeester Bram Peper liet zich in zijn begintijd door Ischa Meijer samen met zijn echtgenote interviewen voor Vrij Nederland. Net als alles rond uw revolver en jullie arrogante houding héérlijk leesvoer.

Maar niet veel later scheidde Bram wel van Gusta (of andersom) en moest hij afscheid nemen van zijn tweede grote liefde, omdat anders zijn burgemeesterschap misschien zelfs in gevaar kwam: de alcohol.

Kortom: Albert Verlinde blijft voorlopig de enige burgemeestersvrouw (m/v) die zijn man geen schade heeft berokkend met zijn publieke optredens. Al kon Onno Hoes dat prima zelf, zonder steun van een partner beschadigen.

Net als uw Langetenenvrouwtje.

Groet,

JanD

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (via Back me) en door incidentele giften (via Bunq me).