Aan Marietje Schaake

Naar Buiten - Genieten

Marie!

Je verlaat het Europees Parlement omdat je een paar maanden geleden de lijsttrekkersverkiezing bij D66 verloor van zakkenvuller Sophie in ’t Veld.

Dat was voor NRC Handelsblad aanleiding tot een afscheidsinterview.

Het was een bijzonder gesprek, want voor het eerst in al die jaren hoorden we niet de machine, maar de mens aan het woord.

Onderwerp van gesprek? Eerst alles, maar op jouw verzoek werd de focus verlegd naar seksuele intimidatie in en om het Europees Parlement.

Een interessant onderwerp, waar niet voor niets een complete slachtofferwebsite (MeTooEP.com) over bestaat.

Moedig, dacht ik.

De voor de hand liggende vraag is wel waarom je ruim tien jaar dingen hebt meegemaakt en zien gebeuren en pas je mond open trekt nu je bijna weg bent en niet meer van de vermeende daders afhankelijk. Want dat is precies waarom uitschot uitschot kan blijven: iedereen zwijgt.

Maar goed, ik ging geïnteresseerd lezen.

Ik dacht: als Marie dan eindelijk los gaat, dan zal ze de kool en de geit vast niet sparen en niet alleen in algemeenheden praten. Want dat lost niks op.

Wat wel wat oplost: namen en rugnummers.

Een voorbeeld.

Een Barbertje dat gaat hangen.

Even had ik hoop. Toen je op de vraag waar je last van had, antwoordde: “Vooral seksuele toespelingen en machtsmisbruik. Mensen die menen dat ze een positie tegenover jou hebben en dat gebruiken. Bewindspersonen die op rare tijdstippen berichten sturen. Dat je om elf uur ’s avonds een berichtje krijgt dat hij tijd heeft voor een afspraak met een drankje, en dat je het beste even naar zijn hotel kan komen.”

Hé, dacht ik, nu gaat het gebeuren. ‘Bewindspersonen’, dat zijn geen eenzame ambtenaren of geile Zuid-Europese machootjes, dat zijn ministers, staatssecretarissen of leden van de Europese Commissie.

Dus ik rekende op de vraag: “Wélke bewindspersonen?”

Stom.

Ik vergat even dat het een NRC-interview was.

Wel kreeg je de vraag: “Hoe ging u daarmee om?”

En je antwoord was: “Ik probeerde het te ontwijken. In dit geval stuurde ik in de ochtend een antwoord terug in de trant van: ‘O, ik sliep al, ik zie nu pas dat je me een bericht had gestuurd’. Het nare is: je moet vaak weer werken met deze mensen. Je kan dan moeilijk het contact helemaal verbreken.”

Aha.

“In dit geval.”

‘Bewindspersonen’ moet dus ‘bewindspersoon’ zijn.

Slechts één bewindspersoon probeerde jou in die tien jaar ’s avonds om elf uur naar zijn hotel te krijgen om je in zijn witte onderbroek te bespringen en zijn tong bij je naar binnen te werken (of zoiets).

Kijk, en dan is het dus politiek relevant.

Want een minister, een staatssecretaris of een lid van de Europese Commissie die zijn positie op die manier misbruikt, daar vinden we sinds de MeToo-hype in 2017 losbarstte iets van.

Die moet aan de hoogste boom.

En dat deed je niet.

Gemiste kans.

En weinig solidair met al die vrouwen die nog moeten werken in die Brusselse (en Straatsburgse) snoepwinkel voor machtsmisbruikende mannen.

Je bent de klokkenluider die alleen maar naar de klepel kíjkt.

Groet,

JanD

 

One thought on “Aan Marietje Schaake

  1. Dat hele seksuele intimidatie gedoe is niks anders dan een middel voor vrouwen om oneigenlijke gronden onwelgevallige mannen uit de weg te ruimen.

    Nu is het argument vaak dat het zo nodig is omdat er anders niks aan gedaan wordt. Dat is natuurlijk onzin, want er kan prima wat worden gedaan aan seksuele intimidatie of geweld. Daar zij ettelijke organen voor opgetuigd, van vertrouwenspersonen binnen bedrijven, bedrijfsartsen, anonieme tiplijnen en natuurlijk simpelweg de politie waar aangifte kan worden gedaan. Dat laatste schrikt nogal wat vrouwen af omdat daar aan waarheidsvinding wordt gedaan en zoals bekend is het overgrote deel van de (pogingen tot) aangiftes vals, gedaan door wraakzuchtige vrouwen. Vrouwen lafhartig wraak willen nemen maar te laf zijn om dit zelf te doen dus dan maar by-proxy via de politie. Zoals vrouwen wel vaker geneigd zijn vuile klusjes door derden te laten uitvoeren, niet geheel toevallig mannen want die laten zich nogal eens misbruiken door zich zielig voordoende zich als zielig voordoende vrouwen met vaak grote tranen op de wangen in een perfect gespeeld toneelstukje. Dat talent zit bij heel veel vrouwen ingebouwd en het zegt wat dat de biologie dit kennelijk opportuun achtte.

    Deze manier van strijden is niet raar of onverwacht want je strijd met de middelen die beschikbaar en effectief zijn en vrouwen zijn fysiek nu eenmaal het zwakkere geslacht en gemiddeld emotioneler; vandaar dat overmatige huilen dat niet altijd een uiting van emotie is maar vaak ook een middel in een strijd. Om deze reden hebben mannen vrouwen duizenden jaren uit de wind gehouden en beschermd maar nu zij hebben besloten om op alle fronten mannen te bestrijden vallen die beschermingswallen weg. Dat daar niemand beter van wordt behoeft geen argumenten want zo worden de zwakke kanten naar voren gehaald en de sterke kanten verketterd. Zowel man als vrouw zullen hierdoor sneller conflicteren en onderpresteren omdat zij elkaar bestrijden op hetzelfde vlak en niet de aangeboren talenten uitbuiten. Dit alles slechts voor de socialistische utopie van gelijkheidswaan.

    Ondertussen is het gestoorde gedrag zo ver gekomen dat in het meest ‘geëmancipeerde’ land ter wereld juridisch vantevoren instemming moet worden gecontracteerd voor (eventuele) seks, terwijl tegelijkertijd datzelfde land wereldwijd kampioen is in het binnenhalen van verkrachters waardoor het nu de verkrachtingshoofdstad van de wereld is geworden. Over het verschil tussen bewuste en onbewuste behoeftebevrediging van die ‘geëmancipeerde’ vrouwen gesproken! Tegelijkertijd met het binnenhalen van die verkrachters worden de geëmancipeerde Zweedse mannen, ooit Vikingen die nu zitplasknotjes zijn geworden en hun aars regelmatig als vagina laten gebruiken, collectief veracht, verworpen en gediscrimineerd door die vrouwen. Niet raar want welke gezonde vruchtbare vrouw wordt er nou geil van een zitplasknotje dat zich ook druk maakt om allerlei vrouwenzaken? Daar hebben die vrouwen wel vrouwen voor, en de mannen die zij behoeven zijn echte mannen die hen kunnen en zullen bevruchten – eventueel met wat gespeeld overweldigende harde seks, en het gezin kunnen voorzien van een huis, middelen en bescherming. Niet voor niets is met het wegvallen van de die rol het gezin grotendeels uiteengevallen en gaan de eengezinshuishoudens waar diezelfde ‘geëmancipeerde vrouw alle taken op zich neemt maar wel (op afstand) financiële middelen van de man eist. Uiteraard niet meer in ruil voor seks wat ook ten koste van de binding tussen man en vrouw gaat en dus uiteindelijk ten koste van het welbevinden van het kind. Immers, een gezond huishouden bestaat uit een liefdevol hecht gezin met vader en een moeder in goede harmonie. Dat geeft de kinderen een veilig gevoel van waaruit zij zich kunnen ontwikkelen en het leven verkennen; leren vallen en opstaan en doorgaan. Dát is de basis voor gezonde kinderen die vrij van psychische stoornissen opgroeien.

    Ziedaar de basis voor de burnout golf en andere psychische stoornissen die het Westen teistert.

     

Comments are closed.