Aan Johan Derksen

Beste Johan,

Uiteindelijk kost je loyaliteit aan John de Mol je de kop.

Omdat je het in ‘Vandaag Inside’ dinsdag voor de zoveelste keer wilde opnemen voor het zoontje van de baas, verzon je een verhaal dat moest aantonen dat niemand zonder (jeugd)zonde is.

Johnny de Mol had een uur voor jullie uitzending aangekondigd dat hij voorlopig stopt met het presenteren van zijn talkhow ‘HLF8’.

Er was namelijk een nieuwe beschuldiging tegen Johnny binnengekomen. Deze keer niet van mishandeling en poging tot doodslag, maar van het drogeren en seksueel misbruik van een vrouw.

En daardoor, zei hij, werd hem en zijn redactie het werken onmogelijk gemaakt en ging hij zich “volledig richten op zijn verdediging”.

Dat besluit van Johnny (lees: papa) kwam objectief gezien één beschuldiging te laat.

Het duimendikke dossier dat Johnny’s ex over die (vermeende) mishandelingen en poging tot doodslag heeft overlegd aan de politie en waarvan we inmiddels via HP/De Tijd kennis hebben mogen nemen, was bij iedere andere presentator dan het zoontje van de baas namelijk reden geweest om onmiddellijk in te grijpen.

Zélfs als van die beschuldigingen geen zak klopt en het allemaal een opzetje was waarbij de verwondingen moedwillig waren veroorzaakt om financieel wraak te nemen op een stinkend rijke ex-schoonfamilie.

Doordat John de Mol niet ingreep na het HP-verhaal, kon dus gebeuren wat er dinsdag gebeurde.

Jij wilde voor de zoveelste keer kwijt dat het allemaal zo zielig is wat Johnny de Mol overkomt.

En dus verzon je (volgens de Veendam-doelman met wie je beweerde die bewuste avond ergens rond 1973 op pad te zijn geweest) dat verhaal over die kaars.

Ik denk niet dat je je toen realiseerde dat je twee avonden later je laatste optreden zou beleven in je eigen talkshow ‘Vandaag Inside’.

Ik weet wel zeker dat je je geen seconde realiseerde dat je álles zou verliezen.

Maar dan ook echt álles.

Je Stella e-bike (linktip voor een betere!).

Je theatertour.

Je privé-chauffeur.

Je programma’s op de radio.

Misschien straks ook nog je bluesfestival in Grolloo.

Van de een op de andere dag zijn nagenoeg alle schijnwerpers gedoofd.

Terwijl die de zuurstof in jouw leven waren.

Je bent een 73-jarige ambteloos burger die veroordeeld is om met vrouw en hond zijn laatste jaren in Grolloo te gaan doorbrengen en die zijn levensvreugde gaat halen uit reizen naar de Verenigde Staten, waar hij niet de ogen in zijn rug voelt priemen van een menigte hongerige hyena’s.

En dat allemaal omdat je loyaal was aan John de Mol en een ranzig verhaal verzon over een stapavondje in Veendam, ergens in 1973.

Als John de Mol ook loyaal is aan jou, geeft-ie je binnenkort als dank voor al je steun aan dat verwende pestjong van ‘m gewoon weer een eigen programma.

Maar ik vrees dat John de Mol de zegen van staatssecretaris Gunay Uslu van media en de directrice van de D66-doofpotten Sigrid Kaag momenteel belangrijker vindt.

Anders had-ie je wel, net als toen je wilde stoppen bij de Akwasi-rel, aan je contract gehouden.

En ondertussen verheug ik me ontzettend op de herhalingen van de complete Chateau Meiland-serie, vanaf maandag op ‘jouw’ tijdslot.

Zou het voor Martien een beetje voelen als zoete wraak dat (ik citeer je) “die hysterische gek”, “dat gillende speenvarken” en “die abnormale homo” de kijkcijfers van SBS6 weer mag redden nu jij het zo gigantisch verpest hebt met die stoere praat van je?

Groet,
JanD

PS. Cadeau. Daar heb je nu alle tijd voor!

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door incidentele donaties via Bunq en vaste donaties via Backme. Waarvoor dank!

One thought on “Aan Johan Derksen

Comments are closed.