Aan Jan Driessen

Beste Jan,

Tussen alle treurige berichten over het Turkse referendum gisteren zorgde jij gelukkig toch nog voor een glimlach.

Je plaatste op Twitter een Telegraaf-bericht over toeterende 010-Turken met de tekst: “Waarom accepteren we dat geclaxoneer? Waarom grijpt de politie niet hard in? Moet ik niet proberen op een gewone dag”.

Even eerlijk: geintje toch?

Of vind je echt dat de politie hard moet ingrijpen als een stelletje Erdogan-fans een tijdje toeterend door de stad rijden om hun ook voor mij onbegrijpelijke vreugde over herinvoering van de dictatuur in hun vaderland te vieren?

Van iedere andere VVD-mastodont zou ik die roep om law and order meteen begrijpen. Maar van jou niet, Jan. Voor mij blijf jij voor altijd de man die de crimineel Camiel Eurlings halsstarrig blijft verdedigen. Die blijft suggereren dat Camiel Eurlings helemaal niet schuldig is aan mishandeling van zijn ex-vriendin.

Ik heb niks met feestende pro-Erdogan-stemmers. Maar ik heb nog minder met apologeten van mannen die hun vrouw slaan.

Misschien moet je zelf eens wat minder toeteren.

Groet,

JanD