Aan het welkom-in-mijn-landvolk

Gezondheid

Beste Welkom-roepers,

Op het Griekse eiland Lesbos is dinsdagnacht een opvangvoorziening voor vluchtelingen en economische gelukszoekers afgebrand.

De brand ontstond nadat de Griekse overheid had besloten een hek om het kamp te zetten, om zo verdere verspreiding van het daar aangetroffen coronavirus te voorkomen (een beetje wat Nederland vanaf maart met de mensen in de verzorgingstehuizen deed).

Op het moment dat zoiets gebeurt, ruiken jullie je kans.

Linksdragende politieke partijen, goede doelenorganisaties en advocaten voor wie dergelijke migranten niet meer zijn dan potentieel stemvee, potentiële donatie-aanjagers en potentiële handelswaar roepen dan om het hardst dat Nederland vliegtuigen moet sturen om de bewoners van het kamp naar Nederland te halen.

Eén van de gezichten van die industrie, advocaat Wil Eikelboom, vond het zelfs geen probleem om het migrantenkamp Moria “een concentratiekamp” te noemen. Alsof het leed van mensen die in een oorlog per trein werden afgevoerd om te worden vergast te vergelijken is met dat van mensen die vrijwillig op een bootje stapten in de hoop op gratis geld, gratis zorg en gratis wonen.

De Nederlandse media stimuleren maar wat graag jullie deugklier.

Die concluderen op basis van informatie van ‘vluchtelingen’organisaties én hun wens om in hun ogen ‘hardvochtige’ partijen als de VVD en het CDA eens lekker te kunnen bashen: “Zielig!”

Ik volg het allemaal wel, maar als ik wil weten hoe het écht zit, ga ik toch liever af op informatie van mijn Griekse makker George Mastropavlos.

George heeft wat achtergrondinformatie over hoe “zielig” die mensen in dat kamp echt waren verzameld.

Hij constateerde dat de meeste bewoners van het kamp bepakt en bezakt waren toen de branden uitbraken.

Hij constateerde dat ze “Burn, Moria, burn” en “Bye, bye” zongen toen ze het brandende kamp verlieten.

Hij constateerde dat ze niet in paniek en rennend het kamp verlieten, maar in alle rust.

Hij constateerde dat de brandweer het blussen van de branden onmogelijk werd gemaakt door de bewoners van het kamp, die onder meer stenen gooiden naar de brandweerlieden.

Hij constateerde dat, ondanks het compleet afbranden van het kamp, er núl doden en núl gewonden zijn gevallen bij het afbranden van het kamp.

Kortom: dit riekt niet naar morele chantage, dit ís morele chantage.

En deze gelukszoekers hópen dat jullie zo stom zijn om er in te trappen.

Net als hun ‘helper whiteys’, de linksdragende politici, goede doelenorganisaties en het advocatentuig het hopen, zodat hun handel intact blijft.

En weten jullie wat nou het ergste is?

Jullie doen het nog ook.

Met boter en suiker.

Stelletje sukkels.

Groet,

JanD

PS. Hier! Een cadeautje dat jullie goed kunnen gebruiken in deze voor jullie ook zo zware tijd.

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)