Aan Frans Timmermans

Meneer Timmermans,

Er is een Duitser opgestaan die één Europees leger wil en uiteindelijk een Groot-Europeesch Rijk.

En toch heb ik gisteravond veel, héél veel Nederlanders ontzettend blij zien worden dat niet u, maar uitgerekend die Duitser is voorgedragen om de machtigste persoon in de Europese Unie te worden, namelijk voorzitter van de Europese Commissie.

Het was alsof ze van de dokter te horen hadden gekregen dat ze toch geen kanker hebben, maar wel dementie.

Wat zegt dat over u?

Ik ga niet roomser dan de Paus zijn: ik heb gisteren ook de hele avond met een big smile op mijn bakkes het nieuws gevolgd.

Die afgang van Angela Merkel, die de christen-democraten even Frans Timmermans door de strot dacht te duwen en merkte dat de afkeer van u te diep zat. Heerlijk!

Die draai van Rutte, de VVD’er die een sociaal-democraat uit ‘eigen’ land leek te steunen, maar even vrolijk bij het kruisje tekende voor een christendemocraat uit Duitsland en deed alsof u heel tevreden mocht zijn met de hoofdprijs. Top!

Die reactie van Lodewijk Asscher, die niet tevreden kon zijn met de eerste vrouw ooit op de hoogste Europese functie, maar bleef stampvoeten omdat u het niet geworden was. Schitterend!

Helaas heb ik u bij geen televisie- of radiostation kunnen vinden. Ik had graag gezien of gehoord hoe u Ursula von der Leyen ruimhartig had gefeliciteerd met deze mijlpaal in de geschiedenis van de Europese Unie. Als feminist moet u het namelijk zeer toejuichen dat ‘we’ eindelijk een vrouw op die post krijgen. En als democraat moet u het geweldig vinden dat niemand van de 28 regeringsleiders tégen Von der Leyen stemde – dat is nog eens ‘één Europa’. Ik heb zelfs ‘Pauw’ nog even aangeslingerd om te zien of u daar misschien zat met uw felicitaties, maar daar zag ik alleen Wouter de Winther van De Telegraaf, Xander van der Wulp van de NOS en Jeroen Pauw van BNNVARA – die hun leedvermaak ook maar moeilijk konden verhullen.

Maar intussen zijn we toch een beetje Max Verstappen die juicht omdat hij de Formule 1-race in Oostenrijk heeft gewonnen, maar die nog wel even dik vier uur moet wachten om te horen of de jury hem de zege niet afneemt.

De Europese Raad heeft Ursula von der Leyen dan wel voorgedragen als voorzitter van de Europese Commissie, het Europees Parlement moet er over twee weken nog wel mee instemmen.

Als het Europees Parlement dat niet doet (bijvoorbeeld omdat u in achterkamertjes de komende weken allerlei beloftes doet aan parlementariërs uit schurkenstaten), begint het hele circus opnieuw.

Bovendien moeten we uw kwaliteiten als intrigant niet onderschatten. We weten allemaal nog hoe u in 2012 uw eigen partijleider Job Cohen pootje haakte door een e-mail uit te laten lekken. Over Von der Leyen kunt u de komende weken ook best wat ‘dirt’ vinden en per ongeluk in de mailbox van wat journalisten laten ploppen. Of na haar benoeming, waardoor ze moet aftreden.

En laten we de mogelijkheid dat haar op niet al te lange termijn ‘iets ernstigs overkomt’ en de Europese Raad toch nog op u gaat terugvallen ook niet helemaal uitsluiten. Voor een Bulgaar met een Kalashnikov is een maandsalaris van een Eurocommissaris een hoop geld, nietwaar?

Ik wil maar zeggen: u heeft de slag verloren, maar de oorlog helaas nog niet.

Er is een mooi gezegde over mensen zoals u.

Een rat met zeven levens.

Groet,

JanD

PS. Bij The Post Offline geldt vandaag een speciale Timmerfrans-korting om het toch even te vieren.

UPDATE Daar gáán we al! Stampertje krijgt steun van dé Sheila Sitalsing.