Aan Femke Halsema

Beste Femke,

Goddank.

Ze zijn er nog!

Politici met gezond verstand.

En dan is het er nog eentje van GroenLinks ook.

Jij.

Tijdens je trip naar Suriname heb je laten zien dat er een grens is.

En niet één, maar twee keer.

De eerste keer ging over geld.

Blijkbaar dachten ze in Suriname dat je na die malle excuses van het Amsterdamse stadsbestuur voor het slavernijverleden met een vliegtuig vol geld naar Paramaribo was gevlogen.

En dat het schip vol geldcontainers uit Amsterdam snel zou volgen.

Want wie ‘sorry’ zei, moest betalen.

‘Herstelbetalingen’ noemen ze dat.

Van ons belastinggeld.

Terwijl de overweldigende meerderheid van onze overoveroveroveroverovergrootouders de overoveroveroveroverovergrootouders van de inwoners van Suriname helemaal niets heeft aangedaan.

Jij liet de mensen in Suriname weten dat je na die excuses helemaal niet van plan was de poeplap te trekken.

Die Armand Zunder van de Nationale Repartie Commissie Suriname, die in de media mocht stampvoeten dat “herstelbetalingen onlosmakelijk verbonden zijn met excuses”, kon je rug op.

In Het Parool zei je daarover: “Ik vind het pijnlijk dat je de waarde van excuus afhankelijk maakt van geld.”

LOL.

Het gaat mensen als Armand Zunder (en zijn Surinaamse vrienden in Nederland in het algemeen en Amsterdam in het bijzonder) helemaal niet om excuses.

Het gaat ze uitsluitend om de poen.

Wie dat járen geleden al doorzag?

Die gozer die de URL herstelbetalingen.nl heeft vastgelegd voor de verkoop aan een of ander Amsterdams activistenclubje.

Voor de hoofdprijs.

Die dacht waarschijnlijk: mijn overoveroveroveroverovergrootouders waren ook maar arme drommels die zich op Voorne-Putten lieten uitbaten door rijke boeren, als er dan toch mensen geld gaan verdienen aan die onzin, laat ik dan maar een graantje meepikken.

Nee, geintje.

Even serieus: ik prijs je dat je een ‘Tot hier en niet verder’-piketpaaltje hebt geslagen.

Laat ze gewoon gaan werken voor hun centen.

Maar dat was niet de enige grens die je stelde.

Ze wilden ook nog dat je tijdens de ‘Boni Trail’, een plantage tour in Frederiksdorp, een tijdje als een slaaf met een ketting om je pols zou gaan lopen.

Zodat je kon doorvoelen wat de overweldigende meerderheid van onze overoveroveroveroverovergrootouders de overoveroveroveroverovergrootouders van de inwoners van Suriname niet hebben aangedaan.

En dat weigerde je.

Tot grote woede van de organisatie.

Die rekende zich al rijk met foto’s en filmpjes waarop een vertegenwoordiger van de slavendrijvers zelfs eens kon voelen hoe dat nou was, slaaf zijn.

Jij doorzag die PR-stunt, maar wilde ook weer geen zout in de wond strooien, en zei fijntjes: “Wij hebben misschien een andere behoefte aan beleving van slavernij dan de mensen in Suriname”.

Waarna je het ‘Disneyficiatie’ noemde.

Nou, toen waren de poppen helemáál aan het dansen.

Je “bekeek misstanden en vraagstukken niet vanuit het perspectief van de onderdrukten, maar vanuit een cultureel imperialistische gedachte”.

Kortom: ook het tweede ‘Tot hier en niet verder’-piketpaaltje viel niet in goede aarde.

Met jouw piketpaaltjesbezoek aan Suriname heb je hopelijk ook andere Nederlandse politici (en de media) de moed gegeven om te stoppen met buigen voor de herstelbetalingsactivisten.

Ik leerde trouwens vroeger op school dat de achternamen van Surinamers vaak waren gekozen door de eigenaar van ‘hun’ plantage of een koloniaal ambtenaar.

Dan kregen ze achternamen als Van Dijk (naar hun eigenaar), Kenswil (omdraaiing van Wilkens, de eigenaar van plantage Osembo) of Braafheid (naar het karakter).

Stel je eens voor dat dat nu nog zo zou gebeuren.

Dan zouden er heel andere namen uitkomen.

Meneer Hierdiepoen.

Mevrouw Nooitgenoeg.

Sylvana Stampvoet.

Misschien leuk om te gebruiken bij je volgende werkvakantie die kant op.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Om de eerste collegevergadering na je Suriname-trip ongeschonden door te komen.

Disclaimer: Het is de Mevrouw Dijkgraaf Doneer 7-Daagse! Van elke euro gaat de helft naar mevrouw Dijkgraaf. Ook haar dank is groot.

3 thoughts on “Aan Femke Halsema

  1. Na Curacao weten we allemaal dat Femke Halsema geen geld meeneemt met het vliegtuig.

  2. Das heel erg on-Groen Links van haar. Of wil ze die herstelbetalingen alleen aan alle nakomelingen van slaven in Nederland invoeren? Want dat levert stemmen op. Geld naar Suriname juist niet.

  3. Het tweede punt van de besprekingen ging over de ontwikkelingshulp die Suriname in de toekomst van Nederland zou krijgen. De Nederlandse hadden zich voorgenomen 800 miljoen gulden te geven, maar de Nederlandse politici gingen erg voorzichtig de onderhandelingen in. De Surinaamse onderhandelaars wisten er daarom 3,5 miljard gulden van te maken. Dit was in ongeveer 10.000 gulden per hoofd van de Surinaamse bevolking! Het geld zou over een periode van tien tot vijftien jaar aan Suriname worden gegeven.

Comments are closed.