Aan Dominique Weesie

Beste Dominique,

Ik heb de afgelopen dagen, vanwege het demasqué van ‘De Wereld Draait Door’, BNNVARA en de NPO, vaak moeten terugdenken aan mijn zeven weken bij PowNed in 2010.

Jij had mij daar binnengehaald op een moment dat nog volstrekt onduidelijk was wat ik moest gaan doen.

“Daar komen we wel uit, joh. Ik wil jou er gewoon bij hebben”, zei je.

Het avontuur trok, als altijd, dus ik kwam.

Tussen het moment dat het contract werd getekend (vijf jaar, 144.000 euro per jaar) en mijn daadwerkelijke komst bracht ik in mijn oude functie als hoofdredacteur van HP/De Tijd samen met de hoofdredacteuren van andere Audax-bladen een eenmalig roddelblad over politici uit.

Daar maakten Alexander Pechtold wegens iets met een zwangerschapstest (bij zijn eigen vrouw) en Femke Halsema wegens een peuk in haar mond op de coverfoto een heel nummer van.

Sinterklaas 2022Sinterklaas 2022

“Daar ben ik niet zo blij mee”, zei je, “want Rutger riep meteen: ‘Flikker ‘m eruit’. Maar afspraak is afspraak.”

Je vertelde ook nog dat je in gesprek was met Henk Spaan en Hugo Borst over een voetbalprogramma en zei: “Hugo Borst komt alleen als jij er niet bij betrokken bent, want die wil niks met je te maken hebben.”

Dat was niet de Hugo Borst die ik kende, want bij Panorama had ik als chef sport prima met hem samengewerkt als buffer tussen hem en een hoofdredacteur die niets van sportjournalistiek snapte.

Maar goed, ik realiseerde me toen al dat ik bij PowNed geen droomstart zou maken.

Dat bleek een eufemisme.

De dagelijkse redactievergaderingen verliepen, toen we eenmaal begonnen, volgens een vast stramien.

Een stuk of tien ambitieuze redacteuren lepelden hun ideeën voor die dag op.

Afwisselend riep Rutger Castricum “kutonderwerp”, “Is geen PowNed”, “kutonderwerp”, “kutonderwerp”, “Is geen PowNed” en “kutonderwerp”.

Op het eind van de vergadering vroeg jij aan mij: “En Jan, wat hebben we?”

En dan antwoordde ik: “Niks Dominique, want alles was een kutonderwerp.”

Natuurlijk voelde ik me verantwoordelijk.

Want je had mij binnengehaald vanwege mijn creativiteit. Ik was volgens jou iemand met goeie ideeën. En ook ik leverde uitsluitend “kutonderwerpen”.

Na zeven weken, waarin ik meerdere keren vergeefs probeerde van jou te horen wat dan géén “kutonderwerpen” waren en wat dan wel “PowNed is” en jij telkens zei: “Dat komt vanzelf wel”, escaleerde de boel.

Ik bezocht mijn huisarts omdat ik, geheel tegen mijn natuur in, mensen letterlijk te lijf wilde.

Jou niet.

Wat mensen ook van je vinden: tegen mij was je altijd eerlijk.

Wie ik dan wel op zijn bek wilde timmeren?

Rutger Castricum.

Een klassieke voorvoetloper.

Bij hem voelde ik aan alles dat hij iemand zat na te papegaaien.

Die ‘iemand’ was een Amsterdammer met blond haar met daarin permanent een zonnebril die als ‘adviseur’ aan PowNed was verbonden.

Die bij onze eerste kennismaking zei: “Ik heb dus ‘De Wereld Draait Door’ groot gemaakt” en die mijn reactie (“Aha, dat was de tijd met Francisco van Jole”) zichtbaar niet waardeerde.

Die bij jou, zo gaf je later toe, vanaf de eerste dag aandrong op mijn vertrek.

En die in de televisiewereld toen al een ‘naam’ was en nog altijd een ‘naam’ is.

Een naam die in de Matthijs van Nieuwkerk-verhalen in de Volkskrant zijdelings voorkwam.

“Nog véél harder dan Dieuwke Wynia”, las ik over hem.

Dat geloof ik meteen, want hij was letterlijk haar leermeester bij ‘De Wereld Draait Door’.

Ewart van der Horst.

His Master’s Voice van types als Rutger Castricum (en Hugo Borst).

Begrijp me goed, Dominique, Ewart van der Horst  had volkomen gelijk dat jij mij, een totaal groentje in de televisiewereld, niet had moeten binnenhalen. Bij zo’n beginnend programma als ‘PowNews’ had op mijn stoel een ervaren televisiemaker moeten zitten.

Maar bij alles wat ik afgelopen weekend las over het perfide gedrag van Matthijs van Nieuwkerk en Dieuwke Wynia herkende ik de hand van Ewart van der Horst.

Jou neem ik verder niks kwalijk.

Nou ja, op dat incidentje na dan waarin je tíjdens de uitzending van ‘Echte Jannen’ op Radio 1 belde om te zeggen dat Jan Roos en ik een “kutprogramma” maakten.

Black Friday 2022Black Friday 2022

Dat was me net effe te lomp.

Had ook de volgende ochtend gekund.

Waar ik dit weekend vooral over nadacht: wat zou er gebeurd zijn als ik geen vrouw had gehad die er volledig achter stond dat ik na slechts zeven weken PowNed van de ene op de andere dag die voor mij toxische omgeving verliet en ons gezin in financiële onzekerheid stortte?

Was ik dan net zo gelukkig geworden als ik nu ben?

Ik denk het niet.

Ik denk eerder dat ik het niet had kunnen navertellen.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Omdat je alleen spijt krijgt van de dingen die je niet deed.

Dank voor jullie donaties!