Aan Diederik Samsom

Beste Diederik,

Toen ik op mijn 16e lid werd van de Partij van de Arbeid, zat jij in de tweede klas van de kleuterschool. De partij had bij de laatste Tweede Kamerverkiezingen onder Joop den Uyl 53 zetels gehaald. Den Uyl had de jaren ervoor geregeerd en won bij die verkiezingen 10 zetels.

Jij maakte gisteren bekend dat je bij de komende Tweede Kamerverkiezingen weer lijsttrekker van de PvdA wilt worden. Vier jaar geleden was dat met 38 zetels een succes. Daarna heb je geregeerd. Nu sta je in de peilingen op 9 zetels. Niet 9 zetels winst, of verlies, nee, je stáát op 9 zetels. Op 29 zetels verlies dus. Zo’n 75 procent van je kiezers uit 2012 rende weg.

Normale mensen in functies van enige importantie die zulke resultaten overleggen, krijgen (terecht) een schop in hun lendenen – of het verzoek om in goed onderling overleg op zoek te gaan naar een nieuwe uitdaging elders. Zelfkritische mensen in functies van enige importantie die zulke resultaten overleggen, hebben die schop of dat verzoek helemaal niet nodig; die houden de eer aan zichzelf.

Dat beide niet is gebeurd, betekent dat niet alleen de partijleider, maar de hele partij lijdt aan een storing in het autistisch spectrum.

Hoewel ik mijn lidmaatschap van de Partij van de Arbeid al heb opgezegd toen jij in de tweede klas van de lagere school zat, gun ik die partij een beter lot dan dit. Maak alsnog plaats. En dan dus niet voor Lodewijk Asscher (want ook in zijn glibberige praatjes trapt de weggelopen PvdA-stemmer niet), maar voor Ahmed Aboutaleb.

En anders moet je het zelf maar weten.

Groet,

JanD