Aan de Denkdinges des Vaderlands

Beste mevrouw Huijer,

Dankzij mijn vrienden van Geenstijl hoorde ik hoe u denkt over de opvoeding van jongens en meisjes.

“Wat je moet doen is een genderdiverse opvoeding geven. Dat je een meisje de mogelijkheid geeft om een tijdje volledig als jongen te opereren. Dus je kan zeggen: scheer je haar eens een keer af, ga eens helemaal als een jongen. Maar vervolgens mag je ook helemaal als meisje. Dus dat je verschillende identiteiten aanbiedt en niet veronderstelt dat een kind al een identiteit heeft en dat het alleen nog maar hoeft te kiezen welk speelgoed daar bij past.”

Zei u bij de talkshow ‘Jacobine op Zondag’. Op de Staatsomroep. Bij de KRONCRV.

Mij zal dat hele gendergedoe al jaren een biet zijn. Als Monique Samuel Mounir Samuel wil heten, of Ferry van der Veer Kelly van der Veer… Het zal me werkelijk worst wezen. Evenals he-, ho-, bi-, trans-, inter- en hoe het ook allemaal mag heten tegenwoordig. Iedereen gaat maar lekker zijn goddelijke gang.

Maar ik ben allergisch voor het woord ‘moeten’.

“Wat je móet doen…”, zei u.

En ik dacht: die is van Lotje getikt. De naam ‘Lotje’ is trouwens een vervorming van Charlotte. En ‘Charlotte’ van ‘Karel’. ‘Karel’ is een Germaanse naam die ‘vrij man’ betekent. Of: kerel. Dus dat werd allemaal weer te ingewikkeld.

Laat dat Lotje maar.

Ik houd het er op dat je van veel denken niet per se verstandig wordt.

Groet,

JanD