Aan de anoniempjes op social media

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

Beste anoniempjes,

Nu de steenrijke zakenman Elon Musk van Twitter weer een plek lijkt te gaan maken waar de vrijheid van meningsuiting belangrijker is dan overheidsmanipulatie, heb ik goede hoop dat internet nog niet helemaal verloren is.

Daarom is dit een prima moment dat wij het eens gaan hebben over jullie zelfgekozen ‘anonimiteit’ op social media.

Stel: jullie bellen aan bij mijn huis. Ik ken jullie niet. Maar jullie willen wel een verhaal aan me kwijt. Normale mensen stellen zich dan eerst even netjes voor. Jullie doen dat niet. Het ligt aan mijn beleefdheid of nieuwsgierigheid of ik desondanks naar jullie verhaal ga luisteren. Wat nu als jullie verhaal mij niet aanstaat? Ik meld dat ik geen interesse heb en maak een einde aan het gesprek.

Wat nu als jullie verder gaan dan wat geleuter en onvriendelijk tegen me doen? Antwoorden van me eisen? Tegen me gaan lopen zeuren? Misschien zelfs gaan schelden? Nou, dan meld ik niet eens dat ik geen interesse heb, maar pleur ik de deur voor jullie neus dicht.

Als jullie je wel eerst netjes hadden voorgesteld (en jullie waren geen Jehova’s Getuigen die met hun rechtervoet tussen de voordeur huisvredebreuk pleegden), was dat misschien anders geweest.

Zo ben ik.

Ik ben bekend met de excuses die anoniempjes zoals jullie opvoeren voor hun zelfgekozen anonimiteit (niet in de laatste plaats omdat ze altijd boos worden als je iets zegt van die anonimiteit en het gaan lopen uitleggen).

“Ik wil mijn werk niet verliezen”, is de meest gebruikte smoes. Snap ik op zich. Je moet de hypotheek of huur betalen, het gezinnetje moet eten, de auto rijdt niet op water, enzovoort, enzovoort.

“Als mijn baas leest wat ik allemaal op social media schrijf, heb ik een probleem”, volgt meestal als nadere uitleg. Eerlijk gezegd vind ik dat een heel slechte smoes. Je kunt ook gewoon alleen dingen op social media zetten die géén reden zijn voor ontslag. Zeg maar: je als een fatsoenlijk mens gedragen. En als je dat doet, hoeft het per definitie niet anoniem. Het zou heel wat vullis schelen…

Krijg je ondanks fatsoenlijke bijdragen op social media tóch gezeur met je werkgever (of opdrachtgever), dan moet je je misschien afvragen of je wel voor zo iemand wilt werken. Je gaat toch niet een substantieel deel van je leven werken voor iemand die ook wil bepalen wat jij allemaal in je vrije tijd doet? Daar word je toch niet gelukkig van?

Naast angst voor de werkgever, hoor ik vaak ‘veiligheid’ als argument van anoniempjes. “Anders komt Die-en-die langs”.

Negen van de tien keer moet ik lachen om dat argument. Het getuigt doorgaans vooral van zelfoverschatting (of een rijke fantasie) als mensen denken dat ze belangrijk genoeg zijn om een ‘crimineel’ zover te krijgen dat-ie op reis gaat, een steen meeneemt, die steen door de ruit gooit en daarmee bereid is het risico te lopen om uit nijd om een tweetje of een Facebook-post een tijdje in het gevang te belanden (voor langskomen met een fakkel staat tegenwoordig zes maanden).

Áls er al iets gebeurt, is het online schelden (schelden doet geen zeer) of een dreiging om langs te komen (wie daarmee dreigt, komt nooit).

Ook een mooi argument van anoniempjes: “Het gaat er niet om wie het zegt, het gaat om wat ik zeg”.

De filosofische benadering.

Strikt formeel klopt dat natuurlijk. Er zijn bijvoorbeeld mensen geneigd om allerlei kolder over het klimaat van weerman (dus niet: klimaat-expert!) Gerrit Hiemstra eerder te geloven dan heel verstandige dingen van een Jan Doedel die eens een keer een extreem helder moment heeft.

Wat mij betreft gaat het echter voorbij aan het gegeven dat je liever met een ‘mens’ communiceert, dan met een chatbot.

En een nog veel belangrijker punt: anoniempjes die beweren dat het gaat om wat ze zeggen en niet wie het zegt, blinken over het algemeen bepaald juist níet uit in verstandige uitspraken. Integendeel. Het is zogezegd een k*tsmoes. Misschien wel omdat ze zich als beroepswerklozen niet kunnen beroepen op een werk- of opdrachtgever en een ander logisch klinkend argument hebben gezocht voor hun lafheid.

Oh ja, want dat bedoel ik eigenlijk: ík vind anoniempjes vooral laf. Als je niet onder je eigen naam voor je mening durft uit te komen, weet ik ook niet zeker hoe stevig je ruggengraat is als – bij wijze van spreken – de Duitsers weer komen.

En ik realiseer me dat ik met dit standpunt geen vrienden maak.

Maar eerlijk gezegd zal me dat worst wezen.

Is het dan niet erg als Elon Musk straks over je naam en een foto van je (deels onleesbaar gemaakte) identiteitsbewijs beschikt?

Nou, eerlijk gezegd vertrouw ik hem meer dan de Twitterpolizei in Brussel.

Kortom: kom uit de kast, lafbekjes!

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Allemaal extra aanmoedigingen om ballen te tonen.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door incidentele donaties via Bunq en vaste donaties via Backme. Waarvoor dank!

6 thoughts on “Aan de anoniempjes op social media

  1. Zie niet hoe anoniem of onder valse identiteit tweeten kan worden tegengegaan. Zou ook een status kunnen krijgen door beschermde registratie. Beroeps twitteraars die in dit verdienmodel hun geld verdienen met ‘meningen’, boeken en lezingen aan de man te brengen nemen het schelden maar voor lief als een rotte tomaat of boegeroep uit hun ‘publiek’. Verdienen ze vaak gewoon…
    In één dubieuze tweet kan meer worden beweerd dan 1000 verstandige mensen kunnen ontkrachten binnen 144 leestekens.. dat maakt soms erg boos.
    Bedreiging, reeël of niet, is het enige dat wmb hard moet worden aangepakt.., schelden en tieren doet geen pijn..

  2. Als Twitter niet meer kan dienen als het digitale lynch vehikel voor links extremisten om andersdenkenden het zwijgen op te leggen, als Twitter niet meer arbitrair bant voor zogenaamde rechtste hatespeach rechtse twitteraars bant maar link-extremisten de grootste haat laat uitkramen, als Twitter niet meer zomaar nieuws kan blokken wat de Democraten wel eens verkiezingen kan kosten, zoals het Hunter Biden schandaal, dan mag Elon wat mij betreft een Nobel prijs krijgen. Alles meer dan dat, zoals mensen netjes naar elkaar laten zijn. geen bot accounts, das mooi meegenomen. Kortom, een onpartijdig Twitter die zijn regels voor iedereen toepast, das al win-win voor iedereen.

    En ja, Jan, soms wil je inderdaad niet dat je werkgever weet wat je post, als je bijvoorbeeld voor de overheid of semi-overheid werkt en een andere mening bent toegedaan dan hare Kaagheid en de diversiteits cultus. Wil dan nog werken voor zo’n club? Dat is een goede vraag, Waarom mijn antwoord zou zijn, eigenlijk hoort zoiets niet een issue te zijn, want werkgevers horen niet aan moraal geridder te doen. En best wel veel doen dat tegenwoordig, ook in de private sector. Maar zelfs dan geldt wat mij betreft, wat ik privé doe is. zelfs al is dat helemaal in overeenstemming met mijn werkgever. niet iets wat hem of haar ook maar 1 bal hoort aan te gaan. Dat is mijn recht op privacy. En ik zou zelf ook niet willen weten wat iemand op asociale media loopt te roepen. Ik heb een goede vriend die zulke onzin op facebook loopt te posten dat ik zijn meldingen blok. Want onwetendheid maakt zalig en zo kan ik goede vrienden met hem blijven. Anonimiteit is een groot goed. Wat mij dan ook echter geen vrijbrief geeft om anderen anoniem uit te lopen schelden. Je kan ook zonder schelden met iemand van mening verschillen. En het schaamrood staat me dan ook echt op de kaken als ik zie wat sommige mensen je toewensen.

  3. Als ik hier reageer, vul ik ook mijn e-mail adres in. Met echte voorletters en echte achternaam. Ging er van uit dat u dat kunt zien. Verder hoeft niemand die gegevens te hebben, vind ik.

  4. Taco Tersteeg was niet anoniem en kijk hoe dat is geëindigd 😉
    Maar hij schreef natuurlijk wel rare dingen.

  5. Dit is van alle tijden en ook al van voor het internet tijdperk. Vroeger stuurde je een briefkaart, een telefoontje (waar is de jaren 80 nachtelijke hijger gebleven?), een ingezonden brief in de krant of een ellenlange boze brief naar de Tros of Vara. Vaak kreeg je ook nog eens keurig antwoord. Schavuiten die het te bont maakten, kregen de lokale wijkagent van de gemeentepolitie aan de deur voor een goed vaderlijk gesprek. Tegenwoordig heb je gelijk de aivd of nctv op je dak. Er is wel degelijk een grens bij schelden, intimidatie en bedreigingen. De dagelijkse bagger die een Wilders (ironisch genoeg geschorst), Kaag, Raisa, Hugo en Wierd over zich heen krijgen is ronduit crimineel. Gefrustreerde huisvrouwen, bejaarden, ambtenaartjes, studenten en tokkie losers die denken dat ze anoniem zijn. Ja maar vpn, anti-trackers en ‘speciale’ software. Ik heb nieuws voor jullie, zij met autoriteit en bevoegdheden hebben binnen 10 seconden je lokatie tot op de vierkante meter nauwkeurig getraceerd. Van je studentenkamertje in Nieuwegein via de camping in Renesse en je kantoor in Woerden tot aan je rijtjeshuis in Oss. Denk dus goed na voor je iemand meent te moeten bedreigen. Als diegene aangifte doet ben je 100% de sjaak. Ook als je het allang alweer vergeten bent en denkt de dans te ontspringen. Dan helpt het smoesje ja maar bier en dronken ook niet meer. Je kunt de valse illusie hebben anoniem te zijn voor derden, maar je dient je wel aan de wet te houden. Ga maar eens naar een openbare zitting in een willekeurige rechtbank. Al die huilende en smekende kneusjes, ja maar zo bedoelde ik het niet en zo ben ik normaal niet. Enfin, dit probleem zal in de toekomst harder worden aangepakt. De EU heeft in alle stilte een nieuwe wet aangenomen. Tegen desinformatie, geweld, haatzaaien, opruiing, propaganda en fake news op facebook, instagram, twitter, enz. Maar wie en wat gaat nu bepalen wat fake is en wat niet? Wat propaganda is en wat niet? Wat haat is en wat niet? Tja, laat dat maar aan die pennelikkers uit Brussel over. Er zullen wel complete handvesten en richtlijnen komen. Van corona tot Oekraine en van islam tot klimaat. Ik hou mijn hart al vast. Leuk he, dat internet en (a)social media. Iedere generatie krijgt wat het verdient. Pax quaeritur bello.

  6. Even wat heel anders in al het strijdgewoel en valse retoriek her en der, aan de vooravond van WW3. Het alwetende “Brussel” heeft in haar onmetelijke wijsheid besloten weer arbeidsmigranten uit Marokko, Tunesie en Egypte toe te laten. Tuurlijk joh, de vorige keer was ook een daverdend succes, met name de gezinsherenigingen en super geslaagde integratie.. We hebben ‘pas’ 50 miljoen moslims in Europa. Zo wordt de islam natuurlijk nooit de grootste religie in Europa in 2050. Dan helpen we maar een handje. Toch? Ik zeg; heel veel stemzetels en electoraal gewin.

Comments are closed.