Aan Chris Aalberts

Zomer 2019 - Reizen

Beste Chris,

Ik twijfelde of ik een briefje aan je moest richten, want doorgaans schrijf ik alleen aan bekende Nederlanders.

Maar sinds je als chroniqueur van de opkomst van Forum voor Democratie stad en land afreist, weten de mainstream media je te vinden en word je een tijdje door ze uitgemolken als de useful idiot die Thierry Baudet en de zijnen voor ze kan bashen.

Toen ik zelf nog geen kluizenaar was, speelde ik diezelfde rol met grote regelmaat bij WNL. Dan nodigden ze politici, vakbondsmensen of artiesten van linkse signatuur uit en die moest ik dan à raison van 500 euro per optreden een beetje gaan zitten provoceren.

Voor minder zou ik het niet doen als ik jou was.

Maar terzake.

Ik zag gisteren dat je bij Margriet van der Linden’s ‘M’ zou zitten.

Nadat ik afgelopen weekend op Twitter allemaal verontrustende signalen zag langskomen dat die FvD’ers je min of meer naar het leven stonden, dacht ik: toch even kijken.

Maar het was een tegenvaller, Chris.

Je bagatelliseerde het allemaal nogal (“Ik voel me op geen enkele manier geïntimideerd of bedreigd”) en wilde liever meteen de analyse induiken.

Tot overmaat van ramp viel in Eesterga na een minuutje of twee het geluid uit en toen moest ik het met alleen de beelden doen.

Toen zag ik dit:

En dit:

En dit:

En dit:

En toen dacht ik: zo ziet inderdaad een journalist er uit die objectief verslag doet van de opkomst van een nieuwe politieke partij. Dit is niet iemand die hoopt dat-ie niet alleen getuige is van de opkomst, maar vooral van de ondergang van die partij.

Dit is ook helemaal geen jankmuiltje dat constant de slachtofferrol zoekt als-ie op een kinderachtige manier te kakken wordt gezet door Theo Hiddema of als een TPO-collega hem niet de klamme hand komt schudden.

Dit is de kruising tussen Bob Woodward en Carl Bernstein.

Dit is het toonbeeld van afstandelijkheid, objectiviteit en integriteit.

Dit is de man wiens foto op alle Scholen voor Journalistiek aan de wand moet hangen.

Dit is Chris Aalberts.

Dé Chris Aalberts.

Ons aller voorbeeld.

Ze moeten dringend een prijs naar je vernoemen, Chris: de Chris Aalberts Award.

Groet,

JanD

PS. En nu maar hopen dat je niet, net als dat malle Anne Fleur Dekker-dingetje destijds, tijdelijk verliefd wordt op zo’n FvD-balletje, want dan worden het verwarrende tijden voor de mensen.

 

7 thoughts on “Aan Chris Aalberts

  1. Ik kende Chris niet van gezicht. Toen ik hem zag dacht ik dat moet Wouter de Winther zijn die het kunstgebit van Paul Jansen heeft in gedaan in plaats van zijn eigen.

     
  2. Een partij die in de belangstelling staat en snel groot wordt, trekt allerlei gevogelte van verschillende pluimage aan, Geert Wilders heeft met de PVV daarom ook maar één lid, dit deed hij bewust om LPF achtige toestanden te voorkomen.
    Explosief groeiende politieke partijen hebben een enorme aantrekkingskracht op avonturiers, in de toekomst moet blijken of deze mensen het succes van deze partij wel aankunnen, anders kunnen ze zelfs de teloorgang inluiden van iets wat zo goed begon!
    Het FvD heeft nu nog Baudet en Hiddema aan het roer staan, aan hen rust de schone taak om deze partij te mennen, gebeurt dit niet op de goede wijze, dan kan de winst van deze partij verdwijnen als sneeuw voor de zon.

     
  3. Hetgeen Jan hier in zijn briefje aangeeft, was voor mij dan ook de reden dat ik geen gebruik heb gemaakt heb van de overstap weken.
    Het zou dan ook zomaar eens kunnen gebeuren, dat het FvD straks als een kaartenhuis in elkaar zakt, de toekomst zal gaan uitwijzen in hoeverre Jan Dijkgraaf goed zat met deze analyse, ik blijf in ieder geval nog steeds PVV stemmen!

     
  4. Het is vooral de afzeikerige toon van Chris Aalberts die irriteert. Ik zit niet te wachten op een beschrijving van chronisch sarcastische en negatieve gevoelens over zijn interpretatie van wat er gebeurd.

    Iedereen weet dat FvD een lopend project is dat net is begonnen. Daar worden fouten gemaakt, hoewel kan worden betwist of wat de buitenwereld als fout ziet binnen die partij niet juist als kracht ziet, zoals diverse meningen, ongepolijste meningen, niet geframed commentaar, persoonlijke van de partij afwijkende meningen, enz. Want de aantrekkingskracht bestaat voor een deel juist in bovengenoemde waardoor mensen het misschien niet altijd eens zijn met een incidentele mening of gebeurtenis, maar dat zij in ieder geval weten dat zij met echte en oprechte mensen te maken hebben en niet met een neppe anale neukbot zoals Jetten, of door Carolien voorgekauwde volledig ingestudeerde antwoorden van Rutte die altijd, maar dan ook altijd, een leugen blijken, of de opportunistische mes-in-rug specialist Asscher waar de gespeelde verontwaardiging van afknalt maar iedereen terstond misselijk van wordt bij het zien van die achterbakse gluiperigheid.

    Het siert (mogelijk) Aalberts dat hij de partij lijkt te willen behoeden voor fouten (in zijn ogen), maar het omgekeerde lijkt te gebeuren.
    Gewoon eerlijk verslag doen. Dat is sowieso uniek in Nederland en de gehele politiek correcte wereld en daarmee onderscheidend en daarmee goed genoeg.

     
  5. Van begin af aan loopt Chris op Thierry te vitten als n afgewezen jongeling.
    Na n half jaartje Chris volgen en zelfs nog bijdragen aan zn Brusselse Burelen project besloten dat het hier een naar mannetje betreft dat leeft in een zelf geschapen en dwars vacuüm.

     
  6. Als Chris bij de TPO zo door blijft drammen zonder enige echte onderbouwing en of diepgang, dan loopt men daar de kans aan Chris zijn Baudet gebash ten onder te gaan. Iedere lezer zowat, is net als ik, chronisch geirriteerd door Chris de afzeiker.

     

Comments are closed.