Aan de KLM

 
Couponactie INT boeken - Juli

Beste KLM,

Als ik in een restaurant net de eerste hap van mijn hoofdgerecht wil nemen en op de lege stoel tegenover me komt een vrouw met een baby zitten die haar linkermem naar buiten gooit om eens demonstratief borstvoeding te gaan zitten geven, ga ik heus niet van vreugde op tafel staan dansen.

Sowieso ben ik meer een billenman.

Maar ik bedoel: het zou best ongemakkelijk voelen, want ik heb mannen van 56 die aan een tweede leg beginnen altijd vrij sneu gevonden en de overige gasten zouden eens kunnen denken dat die mevrouw bij mij hoorde. En dan krijg je praatjes.

Gelukkig gebeurt zoiets niet.

Wat wel gebeurt, is dat elders in het restaurant een vrouw met een baby zit die haar baby borstvoeding heeft.

En dat lijkt mij prima.

Jullie vinden zoiets, zo heb ik begrepen, niet prima.

Jullie schrijven namelijk: “Vanzelfsprekend is het geven van borstvoeding aan boord toegestaan. Echter, als internationale maatschappij vervoeren wij passagiers met vele achtergronden, en niet alle passagiers voelen zich comfortabel wanneer er in hun nabijheid borstvoeding wordt gegeven. Soms zijn er passagiers die zich hierover bij het cabinepersoneel beklagen. Om de rust aan boord te bewaren zal men in zo’n geval proberen een oplossing te vinden die voor iedereen acceptabel is en die respect toont voor een ieders comfort en persoonlijke ruimte. Dit kan betekenen dat we een moeder vragen haar borst te bedekken.”

Ik haakte eigenlijk al af na “echter…”

Daar heb ik namelijk ooit een tegelspreuk over gemaakt.

Hier:

Want wat jullie éigenlijk zeggen is dat als één restaurantbezoeker klaagt dat er ergens in het restaurant een moeder zichtbaar borstvoeding geeft, die móeder zich moet aanpassen.

De klaaggelovige van dienst hoeft niet een andere kant op te kijken, nee, die krijgt gewoon zijn zin.

Met als argument: “de rust aan boord bewaren”.

Een goed argument, want we hebben een kleine achttien jaar geleden nog gezien wat er kan gebeuren als vliegtuigpassagiers boos worden en eisen gaan stellen aan de bemanning. Voor je het weet nemen ze de boel over en parkeren ze de kist in een hoog gebouw.

Toch denk ik: íetsje meer ruggengraat zou jullie sieren.

Want wat is anders de volgende stap?

Groet,

JanD

PS. Ik was gisteren nog even bij Veronica Inside over andere faalhazen: de leden van het Gerechtshof Amsterdam.

Aan Irene Timmermans

 
Bouwmarktcampagne 2019

Beste mevrouw Timmermans,

Wat een opluchting moet dat gisteren voor u geweest zijn.

Twee weken geleden kwam uw altijd zo positieve man opeens woedend thuis.

“Ik ben geflikt!”, riep hij. “Ze kunnen doodvallen. Ik stop met Facebook. Ik stop met Twitter. Ik stop met dat gekut in al die zaaltjes. Ik stop met al dat gereis. Ik ga toch potverdorie niet onder een mislukte Duitse minister werken. Een vróuw, ook nog! Weet je wat, schat? Jouw Frenske gaat lekker een paar jaar tijd aan zijn gezin besteden. Ik heb jullie verwaarloosd. Ik heb jou verwaarloosd. De komende vijf jaar doet deze meneer he-le-maal niets meer voor Europa.”

Hij pakte nog één keer zijn telefoon op en las hardop voor: “’Vijf jaar lang 13.500 euro wachtgeld per maand, twee assistenten, een auto met chauffeur plus een eigen kantoor in het kantoor van de Europese Commissie’. Hebben we nog te danken aan die Seymar-deal. Dus financieel hoeven we ons ook geen zorgen te maken.”

U zult wel gedacht hebben…

Vijf jaar lang Frans Timmermans 24/7 op je nek. In je huis. In je toilet. In je bed!

De gruwel.

Maar de laatste dagen zag u dat het toch weer begon te kriebelen bij uw man. Hij keek zelfs af en toe stiekem op zijn telefoon. Hij las zijn e-mails weer. De televisie ging weer aan. De gordijnen weer open. Hij sprak zichzelf in de spiegel moed in, hoorde u zelfs een keer ’s avonds. “Je hebt geen ego. Je hebt een missie. Doe het dan voor Europa!”

En gisteravond, om 19.37 uur precies, gebeurde het!

Hij pakte zijn mobieltje en tikte een tweet: “Van harte gefeliciteerd Ursula von der Leyen. Met deze duidelijke ruggesteun van het Europees Parlement kan het groene, eerlijke en sociale programma worden uitgevoerd dat je vanochtend presenteerde. Verheug mij op een constructieve samenwerking om de EU sterker en socialer te maken.”

Hier, kijk maar:

Van harte gefeliciteerd @vonderleyen! Met deze duidelijke ruggesteun van het @Europarl_NL kan het groene, eerlijke en sociale programma worden uitgevoerd dat je vanochtend presenteerde. Verheug mij op een constructieve samenwerking om de EU sterker en socialer te maken.

— Frans Timmermans (@TimmermansEU) 16 juli 2019

Uw man bleek, grootmoedig als hij is, bereid het arme schaap te helpen in de missie om te komen tot een Groot Europeesch Rijk.

Niet zonder een sneer natuurlijk, want “duidelijke ruggesteun” kun je 383 van de 751 stemmen niet noemen. Maar dat slijt de komende maanden wel. 35.000 euro is toch meer dan 13.500, nietwaar?

Ik denk dat er gisteren geen vrouw meer opgelucht was dan u.

Hij blijft niet thuis, hij gaat weer.

Eigenlijk ligt er nog maar één hobbel op de weg.

Die Von der Leyen beloofde het Europees Parlement plechtig dat minimaal de helft van haar Europese Commissie uit vrouwen gaat bestaan.

En we kunnen veel van uw man zeggen, maar hij heeft -in tegenstelling tot bijvoorbeeld Sigrid Kaag- geen bors…

…eh…

…wel een piemel.

Maar goed, uw man heeft het afgelopen jaar zo vaak “Ik ben een feminist!” geroepen, dat dat heus wel tot die Von der Leyen moet zijn doorgedrongen.

En laten we wel zijn: nu uw man eenmaal de macht weer ruikt, is hij zelfs bereid dat dingetje er voor de goede zaak af te laten halen en verder als ‘Francisca’ door het leven te gaan.

Dan móet-ie voortaan wel zittend plassen 😉

Groet,

JanD

PS. Als u wilt dat ik ‘m blijf stimuleren in zijn “strijd tegen de populisten”, ga me dan van die 35 ruggen eens heel rap sponsoren. Gewoon doneren mag ook. En als u lid wordt van The Post Offline, leert u de vijand wat beter kennen.

Aan Frans Timmermans

 
Sale juli 2019

Meneer Timmermans,

Ik denk vandaag, de dag waarop u wellicht definitief uw kansen op het voorzitterschap van de Europese Commissie ziet vervliegen, aan Zineb el Rhazoui.

Ik geloof dat we al een keer contact over haar hadden.

Zij is de Frans-Marokkaanse journaliste, die de aanslag op Charlie Hebdo overleefde en die sinds ze zich tot islamcriticus bekeerde een Wilders-achtige beveiliging nodig heeft.

Die aanslag op Charlie Hebdo, waarover u op 7 januari 2015 op Facebook schreef: “Shocked by the horrific terrorist attack on Paris and Charlie Hebdo. We mourn the victims and our thoughts are with their loved ones. This attack is an attack on all of us, on our fundamental values, on the freedoms our European societies are built upon. That is why all Europeans need to stand firm in our solidarity with the French people. Barbarism will not prevail, terrorism will be defeated if we stand up for our liberty and express our resolve to defend our values, shoulder to shoulder.”

U kreeg begin vorig jaar de kans die Zineb el Rhazoui te ontmoeten.

Uw kantoor had Yoeri Albrecht van het Amsterdamse debatcentrum De Balie benaderd. U wilde op Internationale Vrouwendag dolgraag in Amsterdam spreken en vroeg of De Balie iets wilde organiseren. U wilde uitleggen hoe belangrijk vrouwenrechten zijn. U wilde uitleggen hoezeer de EU zich bezighoudt met vrouwenrechten. U was namelijk echt betrokken bij ‘that sort of things’.

Albrecht zei toen: “Dat komt mooi uit, want wij hebben een halfjaar geleden voor die dag een vrouw uitgenodigd die echt iets weet van het belang van vrouwenrechten, die echt recht van spreken heeft. Misschien kunt u samen spreken”.

U zou dat volgens Albrecht een erg goed idee hebben gevonden en er over nadenken. Daarna vroeg u om informatie over die vrouw. En meer informatie. En nóg meer informatie. Om ruim drie weken later te zeggen: toch maar niet…

U vond het toch niet zo’n goed idee om samen met een vrouw voor wie het allemaal écht dichtbij kwam en komt een statement te maken over de fundamentele waarden en de vrijheden waarop de Europese gemeenschappen gebouwd zijn. Om uw solidariteit te tonen met de slachtoffers van barbarisme. Om te staan voor onze vrijheden. Schouder aan schouder.

Bewijs?

Hier:

Sinds ik dat hoorde, neem ik uw praatjes over feminisme, uw geschoktheid, uw treurnis en uw medeleven met ‘loved ones’ nóg minder serieus dan ik toch al deed, mede door die mondkapjesverzinsels.

Laat, ook voor vrouwen als Zineb el Rhazoui, vanavond in godsnaam dan die Ursula von der Leyen maar voorzitter van de Europese Commissie worden.

Niet omdat zij de best denkbare kandidaat is.

Aan Ursula von der Leyen is ook weinig goeds.

Maar minder sléchts dan aan u.

Groet,

JanD

UPDATE Na 22 dagen radiostilte: hij gooit de handdoek!

PS. Met geen miljoen aan Brussels omkoopgeld krijgt u mij stil.  Zolang mensen mij sponsoren  via Backme.org, gewoon doneren aan mevrouw Dijkgraaf of lid worden van The Post Offline, blijf ik jeuken als een eikenprocessierups.

Aan de Tweep des Vaderlands

 
Solden juli 2019

Beste Sven,

Je hebt het instituut van de Tweep des Vaderlands gisteren te schande gemaakt.

Het bestuur van de gelijknamige stichting heeft haar best gedaan om in het kader van diversiteit elk jaar iemand met een bepaalde handicap te benoemen tot Tweep des Vaderlands. Op die manier konden we via de ‘show, don’t tell’-methode de inclusiviteit uitdragen.

Zo was het eerste jaar, 2015, het ‘Jaar van de Alopecia Androgenetica’. Een kale vrouw kon het bestuur niet vinden, dus namen ze mij.

Daarna kwam 2016, het ‘Jaar van de Genua Vara’. Toen vond het bestuur een man bereid Tweep des Vaderlands te worden bij wie een varken én een Asha ten Broeke tussen de benen door konden lopen. Tegelijkertijd!

In 2017 werden we gesponsord door O.B., van de tampons. Dat het ons ‘Jaar van de Pigmento Marrone’ was, kon het marketingmiepje daar niet schelen, dus toen namen we een neger met tieten.

Vorig jaar, het ‘Jaar van Ou Man Met Lelike Glase’, hadden we ons beste jaar. Niet in de laatste plaats wij van de stichting zelf, omdat we wegens ‘drukdrukdruk’ in zijn agenda maandelijks een lang weekend bij hém moeten ‘vergaderen’ (denk: bier, chips en lekkere wijven) in plaats van in het koude Nederland.

2019 moest het ‘Jaar van de Inclusieve Grap’ worden, dus we zochten gewoon een leuk iemand, een geadopteerde Koreaan ofzo. Dus toen kwam jij.

En wat flikte je gisteren?

Het staat er echt!

“Stond net bij de Lidl achter een heel oud vrouwtje met een halfvolle winkelwagen. Ze moest maar iets van € 30,- afrekenen, maar had niet genoeg saldo meer. En ondanks dat ze zei dat ze mijn hulp niet hoefde, drong ik aan. Binnen no-time had ik alles weer in de schappen gelegd.”

Kolere, man!

Een mop met een baard zo lang dat zelfs Ayatollah Khomeini de schaar er in gezet zou hebben.

Zelfs ik, iemand die niet bepaald in de grote stad woont, snap dat dit anno 2019 écht niet meer kan.

Waarom nou weer een vróuw die te dom is om eerst haar saldo te checken voor ze gaat pinnen? Waarom niet: een man?

Waarom nou weer een bejaarde de hoofdrol geven en Henkie Krol hoge bloeddruk bezorgen? Waarom niet: een millenial?

Waarom nou weer dat kleinerende ‘vrouwTJE’? Waarom niet: dame?

Waarom nou weer de Lidl? Waarom niet: de Tangermarkt?

Waarom nou weer een man die heel macho het beulswerk gaat verrichten? Waarom niet: Sylvana Simons?

Waarom trouwens dat aandringen? Waarom niet: het accepteren als een vrouw ‘nee’ zegt?

Waarom trouwens ‘stond’? Waarom niet, nu je de kans had om ook de rolstoeler eens in het zonnetje te zetten: zat?

En zo kan ik nog wel even doorgaan, Sven.

Het is dat je voor heel 2019 benoemd bent, maar anders zou ik het bestuur vandaag nog vertellen dat je per direct vervangen moet worden.

Nu dat niet kan, stel ik voor dat je de 2019-versie van die mop voortaan vertelt.

”Ik was bij de Tangermarkt bíjna aan de beurt bij de kassa, toen een oude boze witte man zijn overvolle winkelwagen brutaalweg voor mijn scootmobiel parkeerde. Toen ik een beetje beteuterd achterom keek, verliet een grote meneer van kleur de rij. Hij pakte zijn machete en sneed die oude witte man de keel door. Om verdere vertraging te voorkomen liep hij met de kar van die oude witte man naar buiten. De caissière, een lief meisje met een hoofddoek, zei in Nederlands waaraan hard gewerkt wordt: ‘Herstel betaling’. En binnen no time zong de hele winkel onder aanvoering van een paaldansende mevrouw het lied ‘Kill the Boer’.”

Inclusief, Sven.

Inclusief!

En ja, ik weet het.

Het is een slechte mop.

Je kunt er namelijk totaal niet om lachen.

Maar lachen wordt binnenkort toch verboden.

Groet,

JanD

PS. Wil je met rust gelaten worden? Zolang mensen lid worden van The Post Offline, mij sponsoren  via Backme.org of gewoon doneren aan mevrouw Dijkgraaf, blijf ik lekker in een land met WiFi.

Aan Rosanne Hertzberger

 
Bouwmarktcampagne 2019

Beste Rosanne,

Er waren momenten dat ik me echt afvroeg of je ze wel alle 147 op een rijtje had.

Toen je gesteund door de hoofdredacteuren Peter Vandermeersch van NRC en Phillippe Remarque van de Volkskrant samen met 140 andere mediakipjes de jou onwelgevallige website Geenstijl financieel de nek om probeerde te draaien bijvoorbeeld.

En toen je mij het stempel neonazi op mijn voorhoofd plakte.

Maar ik ben niet rancuneus.

Dus als je eens een keer wél iets verstandigs zegt, vind ik dat ik je ook wel even wat shine mag geven buiten het publiek van NRC-bejaarden.

Je column gisteren ging over de boekenwereld.

Er komt een nieuw bedrijf (Bookaroo) waar je online boeken kunt bestellen, die dan niet ergens in een centraal magazijn in een envelop worden gestopt, maar bij je lokale boekhandelaar of een andere boekhandelaar (die het heeft gekregen van dat centrale magazijn).

Waarom zou je dat als consument willen?

Omdat honderd in hun kringen bekende schrijvers (de Asha ten Broeke-, Daan Heerma van Vos– en Mano Bouzamour-achtigen) dat willen.

En om de lokale boekhandel te steunen.

Terecht vroeg jij je af waarom je in godsnaam de lokale boekhandel zou moeten willen steunen.

Je schreef: “Als een winkel met uitgeprinte teksten zich anno 2019 niet heeft weten te vernieuwen, en zichzelf interessant te houden voor de consument, dan hoort die te verdwijnen.”

En je deed dat in een papieren NRC, die ik met de auto vier kilometer verderop bij de boekhandel was wezen kopen, omdat ik in het weekeinde nou eenmaal even wil lezen hoe eurofielen op een wittemensencourantenredactie denken.

Daarna kocht ik online natuurlijk meteen het boek van je man, waarvoor je weinig subtiel in je column reclame maakte.

Dat boek van jouw man, met “iets van zeven of acht nominaties”, wordt vandaag, op zondag, door mijn eigen Bookaroo hier in Eesterga bezorgd.

Dus je hebt hélemaal gelijk.

Zou jij Bookaroo doen?

Ik ook niet.

Groet,

JanD

PS. Wil je dat ik mijn stomme bek hou? Zolang voldoende mensen lid worden van The Post Offline, mij sponsoren  via die Marokkaan in die rolstoel of gewoon doneren aan mevrouw Dijkgraaf, kun je mijn kloten kussen. Spreekwoordelijk, uiteraard.