Aan mijn lezers (v/m)

Lees alle reviews over Zwarte pieten pak maat XL

Beste lezers (v/m),

Ik zag onlangs een plaatje langskomen op social media dat me niet meer los laat.

Het ging – wat mij betreft – over de agressieve wijze waarop sommige ‘people of colour’ de laatste paar jaar de blanke medemens tegemoet treden. Ik noem ze weleens ‘herstelbetalingsactivisten’. Mensen die bijvoorbeeld de Zwarte Piet-discussie aangrijpen om ‘ons’, blanken, er op te wijzen dat ‘we’ allemaal racisten zijn. En als ‘we’ dat ontkennen stellen dat dat ‘white privilege’ is. Je kent het type wel. Een vertegenwoordiging van het vrouwelijke smaldeel krijgt regelmatig een plaatsje aan tafel bij VARA-programma’s als Pauw en De Wereld Draait Door, de leden van het mannelijke smaldeel kopen een baret en doen net of ze Malcolm X. zelf zijn.

Tegen dat soort redeneringen is niet op te discussiëren. Want ik ben blank en mijn overoveroveroveroverovergrootvader was geen slaaf en dus moet ik mijn muil houden en als ik dat niet doe gedraag ik me net als de slaveneigenaren vroeger.

Kom ik nu op dat plaatje.

Daarop stond: ‘I never owned any slaves, you never picked any cotton. Case closed’.

Het was geen nieuwe uitspraak, bleek na een Google-search. En misschien komt ie oorspronkelijk wel uit een heel foute hoek. Maar dat zal allemaal wel. Hij raakte me.

Het zal wel vreselijk naïef van me zijn (pardon: white privilege), maar dit is in de kern wel de reden waarom de Sylvana Simonsen, de Quinsy Gario’s en hun blanke helpers mij de strot uit komen.

Ze willen niet verbinden, ze willen de boel slopen.

En daar ben ik net zo klaar mee als met de huidige generatie Oranje-voetballers.

Zij, de Sylvana’s, de Quinsy’s én ik hebben hier een fantastisch leven, vol kansen. En zij, de Sylvana’s, de Quinsy’s nóch ik zijn het slachtoffer van welke ongelooflijke misstand dan ook. Dus kap met dat gezeik.

Fijn weekend verder allemaal!

Groet,

JanD

PS. Dit briefje was een test.

 

Aan al mijn lezers en lezeressen

Beste lezers en lezeressen,

Ik zag gisteren een plaatje langskomen op social media dat me niet meer los laat.

Het ging – wat mij betreft – over de agressieve wijze waarop sommige ‘people of colour’ de laatste paar jaar de witte medemens tegemoet treden. Ik noem ze weleens ‘herstelbetalingsactivisten’. Mensen die bijvoorbeeld de Zwarte Piet-discussie aangrijpen om ‘ons’, witten, er op te wijzen dat ‘we’ allemaal racisten zijn. En als ‘we’ dat ontkennen stellen dat dat ‘white privilege’ is. Je kent het type wel. Een vertegenwoordiging van het vrouwelijke smaldeel krijgt regelmatig een plaatsje aan tafel bij VARA-programma’s als Pauw en De Wereld Draait Door, de leden van het mannelijke smaldeel kopen een baret en doen net of ze Malcolm X. zelf zijn.

Tegen dat soort redeneringen is niet op te discussiëren. Want ik ben wit en mijn overoveroveroveroverovergrootvader was geen slaaf en dus moet ik mijn muil houden en als ik dat niet doe gedraag ik me net als de slaveneigenaren vroeger.

Kom ik nu op dat plaatje.

Daarop stond: ‘I never owned any slaves, you never picked any cotton. Case closed’.

Het was geen nieuwe uitspraak, bleek na een Google-search. En misschien komt ie oorspronkelijk wel uit een heel foute hoek. Maar dat zal allemaal wel. Hij raakte me.

Het zal wel vreselijk naïef van me zijn (pardon: white privilege), maar dit is in de kern wel de reden waarom de Sylvana Simonsen, de Quinsy Gario’s en de Stephanie Afrifa’s mij de strot uit komen.

Ze willen niet verbinden, ze willen de boel slopen. 

En daar ben ik helemaal klaar mee.

Zij, de Sylvana’s, de Quinsy’s, de Stephanie’s én ik hebben hier een fantastisch leven, vol kansen. En zij, de Sylvana’s, de Quinsy’s, de Stephanies nóch ik zijn het slachtoffer van welke ongelooflijke misstand dan ook. Dus kap met dat gezeik.

Fijn weekend allemaal! (waarin ik ga genieten van de première van ‘Zo Kan Het Ook’ van mijn gabber Jörgen Raymann, die na drie jaar afwezigheid – goddank gezond! – weer solo in het theater staat).

Groet,

JanD

 

Aan Quinsy Gario

Geachte heer Gario,

U stond ooit met Jerry King Luther Afriyie (beter bekend als Kno’Ledge Cesare) aan de basis van het kunstproject ‘Zwarte Piet is Racisme’. Het institutioneel racisme van de kaaskoppen moest maar eens wat duidelijker voor het voetlicht worden gebracht.

Op de een of andere manier is de bekendheid die dat project u opleverde u naar het hoofd gestegen.

Dusdanig dat uw vroegere strijdmakker nu niet langer kan zwijgen. Hij meldt op Facebook dat u de afgelopen vier jaar alles heeft gedaan om hem te beschadigen en de geschiedenis van ‘Zwarte Piet is Racisme’ te vervalsen. Hij zegt zelfs dat u een dief bent, een gedragsstoornis hebt en last hebt van een superioriteitsgevoel en uw broeders en zusters als minderwaardige schepsels behandelt.

Het is een goede zaak dat nu ook uit uw eigen zwarte activistische gemeenschap het geluid komt dat weldenkend Nederland (hoi, ome Rob!) al een jaartje of wat verkondigt: die Quinsy is een koekwaus.

Groet,

JanD