Aan Piet Dijkgraaf

Pa,

Het is vandaag precies negen jaar geleden.

We waren de dag ervoor met de camper terug komen racen uit Noorwegen. We waren gebeld. Het ging niet goed. Zeg maar: slecht. We verzamelden die donderdag met z’n allen in het ziekenhuis in Gouda en nadat u daar “Het is goed zo” had gezegd, zorgde morfine voor de eerste echte tegenslag in mijn leven. Ik zie die vreselijke film negen jaar later nog beeldje voor beeldje voor me.

Afgelopen nacht, toen de 10e juli net begonnen was, reed ik met een lege bus weg bij het huis van Petra. Ik had er de laatste spullen gebracht uit het huis van ma.

Haar huis was niet ons ouderlijk huis, want ze ging er pas een halfjaar na uw dood wonen. Het was wel het huis waar u nog samen met ma had wíllen wonen; u had de folders zelf opgehaald toen het appartementencomplex nog in aanbouw was. Maar die kutziekte voorkwam dat.

En sinds gisteren staat het dus leeg.

Op 9 juni kwam ze u namelijk achterna. Zij geloofde richting hemel, u zou zeggen: richting urn.

Ze heeft het die bijna negen jaar alleen geweldig gedaan. Beter dan iedereen verwachtte. Haar zaakjes op orde. Toch weer genoten van het leven. Een geweldig sociaal netwerk gehouden.

U kneep er destijds tamelijk onverwachts tussenuit. Zonder mensonterende lijdensweg, gelukkig. Zij deed het nog sneller. Van optimistisch het ziekenhuis in voor een vaatoperatie binnen negen dagen in een kist.

En ik?

Ik jank en ik jank en ik jank.

Wees worden is, als je ouders zelf niet verlangden naar de dood, zo ontzettend klote. Want je rouwt niet om één ouder, je rouwt om béide ouders.

Je bent opeens niemands kind meer.

En ik schrijf hier wat ik toen in Gouda in het ziekenhuis tegen u zei en onlangs in het ziekenhuis in Nieuwegein: tegen u ik ben trots op je, ik ben je dankbaar en ik hou van je.

 

Want zo leg dat.

x

JanD

PS. Dat boekje komt er!

Aan de schoorsteen

Beste schoorsteen,

Je moet weer roken.

Life goes on.

Ja, ze had het niet anders gewild.

“Koester de mooie herinneringen en… doorrr!”

Maar het kan me nog niet echt boeien.

Die foute zus van Aboutaleb… Dat verbindingsgekruip van al die politie-eenheden op die iftars… De voorspelbaarheid van de PvdA als vierde coalitiepartner wegens ‘het landsbelang’… Annie Schreijer-Gauwdief…. Bedreigingsexploitant Eus… Toch weer achthonderdvijftig miljard centen naar de Grieken… Politiecamera’s die allemaal tegelijk nét even de verkeerde kant op kijken… Het NSB-fonds van DENK… Sylvana’s aanstaande verhuizing… Fikkende politieauto’s bij Sywert in de straat… Nieuw fraudegevalletje bij de VVD…* De beveiligingsfaal rond Wilders die tekenen van moedwil begint te vertonen… De verdachte van de moord op Savannah die aangifte doet wegens smaad… Wierd Duk die hapt… Jeanine Hennis en haar materieel… Het geflirt tussen Tofik Dibi en Henk Bres… Van Persie naar Feyenoord… Thierry Baudet die suggereert dat alle gasopbrengsten sinds de jaren ’50 rechtstreeks naar de Islamitische Staat gaan…

Sorry.

Misschien morgen.

Maar zeker overmorgen.

Dan laat ik je weer roken.

Discipline hè…

Zo is me dat geleerd.

Groet,
JanD

* Ja sorry, ik las niet al het nieuws de afgelopen week, dus dit was een gokje.

Muziek algemeen

Aan Piet Dijkgraaf

Lieve pa,

Ik weet nog dat we eind jaren ’70 samen ‘in de politiek zaten’. Het was de (geweldige) tijd van Hans Wiegel, Dries van Agt en Joop den Uyl. Jij werkte in een timmerfabriek in Bergambacht. Weliswaar inmiddels op kantoor, maar je voelde je nog altijd ten diepste verbonden met de mannen in de fabriek (ook de Marokkaanse). En ik was piepjong, vanzelfsprekend links, dus ook ik sloot me (zodra het qua leeftijd mocht) bij de PvdA aan.

We zijn nu een kleine veertig jaar verder.

Jij bent er vandaag op de kop af achtenhalf jaar niet meer.

En je hebt dus nogal wat gemist.

Het meest verrassende in de privésfeer is vermoedelijk wel dat je zoon toch nog ‘de politiek in’ is gegaan.

Waarom?

Ik kan dat wel omstandig uit gaan leggen, maar ik kan het je ook laten zien. In de week nadat bekend werd dat ik lijsttrekker van GeenPeil zou worden, verscheen in diverse regionale kranten deze cartoon:

 

Dit is hoe de gevestigde macht van politiek, media, opiniemakers en verder iedereen die direct of indirect aan de geldtiet hangt van de machthebbers tegenwoordig de kiezer ziet. Als een luie, onderuitgezakte, slecht geklede vetzak die vooral niet in staat is om zelf op verstandige wijze te bepalen wat hij van de belangrijke thema’s van dit moment vindt. Die ‘de onderbuik’ laat regeren. De haat op de gewone man spat van zo’n tekeningetje af.

Dáárom ga ik de politiek in.

Als timmermanszoon uit Bergambacht.

Maar dan als eentje die in tegenstelling tot de vorige wél van de Nederlandse burger en democratie houdt. En die het (jouw woorden) ‘de pis niet lauw maakt’ als ie wordt afgebeeld als buikspreekpop of (door een andere cartoonist) naakte hond. Sterker: die vindt dat een volksvertegenwoordiger juist de buikspreekpop moet zijn van de kiezer. Want de kiezer is niet dom. En de collectieve kennis van alle kiezers is véél groter dan die van al die beroepspolitici in Den Haag die nog nooit een druppel zweet in een timmerfabriek hebben verloren bij elkaar.

Kus, ouwe!

JanD

PS. Ma is trouwens ook lid van GeenPeil geworden. Voor het eerst van haar leven lid van een politieke partij! En in tegenstelling tot wat een VVD-politicus ‘grapte’: ze is nog helemaal bij de pinken.