Aan Frans Weisglas

Geachte heer Weisglas,

Het doet mij deugd dat u weer normaal doet, sinds ik mijn rentree aan de zijlijn heb gemaakt.

Dat maandenlange meisjesgevit op Twitter over mijn keuze voor GeenPeil vond ik eerlijk gezegd een beetje pijnlijk. Het stond de oud-voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal slecht. “Waar maakt iemand van Weisglas’ statuur zich druk om”, zeiden mijn vrouw en ik in die tijd (met een schuin oog op de opiniepeilingen van Maurice de Hond) weleens tegen elkaar.

Goed dus dat u nu de grote jongens weer aanpakt.

Zoals u zaterdag Geert Wilders op zijn nummer zette: meesterlijk!

Ik bedoel: u hoeft maar een tweetje naar AD-hoofdredacteur Hans Nijenhuis te sturen en een berichtje dat de menselijke kant van de PVV-leider laat zien wordt door Nijenhuis hoogstpersoonlijk van de website van die krant verwijderd.

Opdat ook Wilders weet: met de heer Weisglas valt niet te spotten! Diens tentakels reiken verder dan het glas wijn op de salontafel! It ain’t over till Magere Hein sings the blues!

Goede groet!

JanD

 

Aan Frans Weisglas

Geachte heer Weisglas,

Tot voor kort hadden wij op Twitter zo nu en dan prettige gesprekjes. Wat ik vooral zo aan u waardeerde, was dat u in tegenstelling tot zo ongeveer alle andere prominente VVD’ers ook gewoon kritisch durfde te zijn op het beleid van uw voorman Mark Rutte. En u noemde mij consequent ‘heer Dijkgraaf’.

Uw houding jegens mij eindigde subiet toen duidelijk werd dat ik lijsttrekker zou worden van GeenPeil. Uw vriendelijkheid veranderde in een vorm van venijn, die vooral op mijn achgossie-spieren werkte. Toen ik zei dat Rutte zich rond het Oekraïne-referendum gedroeg als de verkrachter die het meisje wel ‘nee’ hoort zeggen, maar die dan later uitlegt dat ze eigenlijk ‘ja’ bedoelde, was voor u de maat vol. U verbrak, min of meer officieel, onze ‘Twitter-relatie’.

Collateral damage, maar jammer.

Wat mij nu zo verdriet, heer Weisglas, is dat u sedertdien zo bent afgegleden.

Vanochtend zei u over de ‘Trump-memo’s’, waarvan iedereen met een beetje beoordelingsvermogen onmiddellijk ziet dat ze net zo fake zijn als de eerlijkheid van Mark Rutte, het volgende: “Waar of niet; het geeft een zeer onbehagelijk gevoel #Trump”.

Hoe kunt u dat nu zeggen, heer Weisglas?

Als de memo’s zouden kloppen (moest u ‘golden shower’ ook googelen?), is het te erg voor woorden en moet Trump worden afgezet nog voor de inauguratie. Maar als ze niet kloppen, is er helemaal niets aan het handje. En geen enkele reden tot een onbehaaglijk gevoel.

Dat u dat sowieso heeft, zegt misschien meer over u dan over de heer Trump.

Hij is niet een van ‘uw soort’, dus lopen u sowieso de rillingen over de rug.

Net als u dat heeft bij mensen van een burgerbeweging, die er in gelooft dat de collectieve kennis van de kiezers leidt tot betere beslissingen dan die van 149 ex-ambtenaren, ex-onderwijzers en ex–politiek medewerkers in de Tweede Kamer (ik maak een uitzondering voor Pieter Omtzigt).

Maar ik heb een vraag aan u. Stél dat wij bij GeenPeil een talkshow gaan maken en die live streamen op internet gaan praten voor het oog van den camera en die beelden met geluid op hetzelfde moment straalzenden via de beeldbuistypemachine, wilt u dan een keer onze gast zijn? Dan kan ik terugkomen op dat ‘verkrachter’ en u op dat ‘onbehaaglijke gevoel’.

Opdat wij weer nader tot elkander komen, heer Weisglas.

Ik hoor graag van u!

Hartelijke groet,

JanD

PS. U snapt toch wel dat de leden van GeenPeil mij nooit richting die schoft van een Guy Verhofstadt gaan dwingen? Retweet die onzin van de Jesse- en Lodewijkbode dan ook niet. Ik krijg daar een onbehaaglijk gevoel van.