Aan rapper Boef

Knul,

Ik volgde gisteren de strafzaak tegen jou. Deze keer stond je voor de rechter wegens belediging van een politieagent en het niet nakomen van je meldplicht.

Door heel droog de feiten te noteren, zorgde Telegraaf-journaliste Saskia Belleman voor een even hilarisch als (voor jou en de mensen die ooit trachtten je op te voeden) pijnlijk verslag.

Ik pik er een paar dingetjes uit.

Eerst wat feitjes. Je hield je capuchon met bontkraag op. Je sprak de rechter regelmatig met ‘jij’ aan. Je viel de rechter regelmatig in de rede. Je zei dat je na je vrijlating destijds alleen met RTL Boulevard had gesproken. Ehhh… Journalisten die je na afloop wat wilden vragen, moesten daarvoor betalen. Je had geen tijd om een uurtje te wachten tot de rechter uitspraak deed.

Dan wat citaten. Je zei tegen die agent: “Flikker, ik neuk de dochter van de recherche. Fuck you.” En: “Jullie zijn jaloers op mij. Je mag mijn Rolex wel even omdoen.” Je zei nu: “Ik heb toch ook artistieke vrijheid? Ik ben een artiest!” En: “De media hebben het groter gemaakt dan het is.” En: “Dit is toch kunst? Alles wat ik film in mijn leven is enigszins kunst.” Plus: “Ik lever een product waarmee mensen blij zijn. Van Gogh doet dat ook.”

Ik zag het allemaal voorbij komen en ik twitterde: “Als rapper Boef mijn zoon was, had Saskia Belleman vanmiddag vrij”. En ik geloof dat ik je ook nog een strontvlieg noemde. Of een stuk vullis, daar wil in van af zijn.

Uiteraard is er dan altijd wel een heldere geest die me er op wijst dat ik zulke dingen na 15 maart niet meer kan zeggen. Zaak onder de rechter… Onparlementair taalgebruik… Je kent het wel. Misschien.

Nou, geen zorgen, pik.

Ik laat me ook als Kamerlid van GeenPeil mijn artistieke vrijheid niet ontnemen. Alles wat ik schrijf, is enigszins kunst. Ik lever een product waarmee mensen blij zijn. Van Gogh doet dat ook. En als ze dan doorzeuren, zeg ik gewoon: fuck you.

Maar tot die tijd zeg ik: 40 uur schoffelen, 150 euro boete én toestemming om je muts met bontkraag op te houden in de rechtbank? We zijn in dit land echt te lief voor uitschot.

Groet,

JanD

Aan Frans Weisglas

Geachte heer Weisglas,

Tot voor kort hadden wij op Twitter zo nu en dan prettige gesprekjes. Wat ik vooral zo aan u waardeerde, was dat u in tegenstelling tot zo ongeveer alle andere prominente VVD’ers ook gewoon kritisch durfde te zijn op het beleid van uw voorman Mark Rutte. En u noemde mij consequent ‘heer Dijkgraaf’.

Uw houding jegens mij eindigde subiet toen duidelijk werd dat ik lijsttrekker zou worden van GeenPeil. Uw vriendelijkheid veranderde in een vorm van venijn, die vooral op mijn achgossie-spieren werkte. Toen ik zei dat Rutte zich rond het Oekraïne-referendum gedroeg als de verkrachter die het meisje wel ‘nee’ hoort zeggen, maar die dan later uitlegt dat ze eigenlijk ‘ja’ bedoelde, was voor u de maat vol. U verbrak, min of meer officieel, onze ‘Twitter-relatie’.

Collateral damage, maar jammer.

Wat mij nu zo verdriet, heer Weisglas, is dat u sedertdien zo bent afgegleden.

Vanochtend zei u over de ‘Trump-memo’s’, waarvan iedereen met een beetje beoordelingsvermogen onmiddellijk ziet dat ze net zo fake zijn als de eerlijkheid van Mark Rutte, het volgende: “Waar of niet; het geeft een zeer onbehagelijk gevoel #Trump”.

Hoe kunt u dat nu zeggen, heer Weisglas?

Als de memo’s zouden kloppen (moest u ‘golden shower’ ook googelen?), is het te erg voor woorden en moet Trump worden afgezet nog voor de inauguratie. Maar als ze niet kloppen, is er helemaal niets aan het handje. En geen enkele reden tot een onbehaaglijk gevoel.

Dat u dat sowieso heeft, zegt misschien meer over u dan over de heer Trump.

Hij is niet een van ‘uw soort’, dus lopen u sowieso de rillingen over de rug.

Net als u dat heeft bij mensen van een burgerbeweging, die er in gelooft dat de collectieve kennis van de kiezers leidt tot betere beslissingen dan die van 149 ex-ambtenaren, ex-onderwijzers en ex–politiek medewerkers in de Tweede Kamer (ik maak een uitzondering voor Pieter Omtzigt).

Maar ik heb een vraag aan u. Stél dat wij bij GeenPeil een talkshow gaan maken en die live streamen op internet gaan praten voor het oog van den camera en die beelden met geluid op hetzelfde moment straalzenden via de beeldbuistypemachine, wilt u dan een keer onze gast zijn? Dan kan ik terugkomen op dat ‘verkrachter’ en u op dat ‘onbehaaglijke gevoel’.

Opdat wij weer nader tot elkander komen, heer Weisglas.

Ik hoor graag van u!

Hartelijke groet,

JanD

PS. U snapt toch wel dat de leden van GeenPeil mij nooit richting die schoft van een Guy Verhofstadt gaan dwingen? Retweet die onzin van de Jesse- en Lodewijkbode dan ook niet. Ik krijg daar een onbehaaglijk gevoel van.

Aan Piet Dijkgraaf

Lieve pa,

Ik weet nog dat we eind jaren ’70 samen ‘in de politiek zaten’. Het was de (geweldige) tijd van Hans Wiegel, Dries van Agt en Joop den Uyl. Jij werkte in een timmerfabriek in Bergambacht. Weliswaar inmiddels op kantoor, maar je voelde je nog altijd ten diepste verbonden met de mannen in de fabriek (ook de Marokkaanse). En ik was piepjong, vanzelfsprekend links, dus ook ik sloot me (zodra het qua leeftijd mocht) bij de PvdA aan.

We zijn nu een kleine veertig jaar verder.

Jij bent er vandaag op de kop af achtenhalf jaar niet meer.

En je hebt dus nogal wat gemist.

Het meest verrassende in de privésfeer is vermoedelijk wel dat je zoon toch nog ‘de politiek in’ is gegaan.

Waarom?

Ik kan dat wel omstandig uit gaan leggen, maar ik kan het je ook laten zien. In de week nadat bekend werd dat ik lijsttrekker van GeenPeil zou worden, verscheen in diverse regionale kranten deze cartoon:

 

Dit is hoe de gevestigde macht van politiek, media, opiniemakers en verder iedereen die direct of indirect aan de geldtiet hangt van de machthebbers tegenwoordig de kiezer ziet. Als een luie, onderuitgezakte, slecht geklede vetzak die vooral niet in staat is om zelf op verstandige wijze te bepalen wat hij van de belangrijke thema’s van dit moment vindt. Die ‘de onderbuik’ laat regeren. De haat op de gewone man spat van zo’n tekeningetje af.

Dáárom ga ik de politiek in.

Als timmermanszoon uit Bergambacht.

Maar dan als eentje die in tegenstelling tot de vorige wél van de Nederlandse burger en democratie houdt. En die het (jouw woorden) ‘de pis niet lauw maakt’ als ie wordt afgebeeld als buikspreekpop of (door een andere cartoonist) naakte hond. Sterker: die vindt dat een volksvertegenwoordiger juist de buikspreekpop moet zijn van de kiezer. Want de kiezer is niet dom. En de collectieve kennis van alle kiezers is véél groter dan die van al die beroepspolitici in Den Haag die nog nooit een druppel zweet in een timmerfabriek hebben verloren bij elkaar.

Kus, ouwe!

JanD

PS. Ma is trouwens ook lid van GeenPeil geworden. Voor het eerst van haar leven lid van een politieke partij! En in tegenstelling tot wat een VVD-politicus ‘grapte’: ze is nog helemaal bij de pinken.