Aan Frans Timmermans

Meneer Timmermans,

Ik hoorde CDA-Kamerlid Pieter Omtzigt zich terecht afvragen waarom we u de afgelopen tijd over alles hebben gehoord, behalve kritisch over de omvorming van de democratie Turkije in een dictatuur.

En dan denk ik: ja, ik moet die zak hooi ook weer eens een briefje schrijven. Maar eigenlijk ben ik wel uitgepraat tegen u. Als ik aan u denk, komen er alleen nog maar scheldwoorden op. Steeds grovere scheldwoorden.

Het is ook niet meer nodig.

Sinds de aanslag op de MH17 is er (buiten de leden van het onanistenclubje in Brussel) geen weldenkend mens meer bij wie u niet voor altijd door de mand bent gevallen. Die naar beneden dwarrelende echtparen uit dat vliegtuig die elkaar volgens u nog een laatste maal liefdevol in de ogen keken… Dat mondkapje waarmee u die walgelijke schoffering van de nabestaanden probeerde recht te praten…

‘Onverbeterlijke schoft’, ‘slecht mens’, ‘rat’, het zijn allemaal scheldwoorden die in feite tekortschieten als ik aan u denk. U bent een… een… een Frans Timmermans. En dat is van alle walgelijke mensensoorten de ergste soort.

De Britten hebben voor uw type trouwens wel een mooi woord. U gebruikte het zelf ook in die pathetische speech voor de Verenigde Naties. Despicable. Verachtelijk.

Despicable.

Als je het goed uitspreekt, komt er een beetje spuug mee bij de s-klank.

Heel toepasselijk.

Groet,

JanD