Aan Fouad Sidali

Meneer Sidali,

Iemand vroeg mij laatst hoe rot de PvdA nou eigenlijk van binnen is.

Omdat ook ik soms kort van memorie ben, noemde ik natuurlijk die twee loopjongens van dictator Erdogan, Kuzu en Öztürk, die vier jaar geleden vol enthousiasme door Diederik Samsom en Hans Spekman de Tweede Kamer in werden gestuurd en die (grijze) wolven in schaapskleren bleken.

Maar ik was u helemaal vergeten!

Gelukkig hebben we tegenwoordig dankzij internet en social media het collectieve geheugen van heel Nederland tot onze beschikking. Dus daar was ie gisteren opeens weer: uw tweet van 14 maart 2014.

Hitler is onder ons. In de gedaante van Geert Wilders.”

Ik moest denken aan die Nederlanders die niet durven zeggen dat ze op de PVV stemmen omdat ze bang zijn hun werk te verliezen of anderszins uitgekotst te worden. En ik vroeg me af: zou iemand met een openbare functie zoals u dat nou ook hebben? U was toen directeur van Stichting Connect Initiatieven in Amsterdam, kandidaat-raadslid voor de PvdA in in de gemeente Haarlemmermeer en landelijk bestuurslid van de PvdA, onder meer belast met het samenstellen van de kandidatenlijst voor de Eerste en Tweede Kamer en (grappig!) integriteit.

En wat blijkt?

Op 11 december 2014 kreeg u via de PvdA-banenmachine keurig een wethouderschap in de gemeente Culemborg in de schoot geworpen. En daar zit u nog altijd.

Als iemand me dus voortaan vraagt hoe rot de PvdA nou eigenlijk van binnen is, zeg ik: “Zo rot als een mispel”.

Groet,

JanD

PS. En ja, ik weet dat Tofik Dibi van GroenLinks het ook deed. Maar die is erkend koekwaus.

 

Aan Jacques Monasch

Beste meneer Monasch,

“Twintig…” Hahahahaha.

“…tot…” Hahahahahahaha.

“…dertig…” Hahahahahahahahahahaha.

“…zetels.” Hahahahahahahahahahahahahaha.

Na – hoe lang is het? – 38 jaar in en dankzij de Partij van de Arbeid te hebben meegedaan aan al die smerige politieke spelletjes, aan dat ordinaire baantjesjagen, aan dat verkwanselen van de stem van de middenklasse, aan dat cliëntelistisch opkomen voor groepen ‘nieuwe Nederlanders’ die immers nuttig stemvee waren, na ál die tijd heeft u het licht gezien: u begint een eigen politieke partij die het Allemaal Anders gaat doen. ‘Nieuwe Wegen’ heet uw clubje. En u zei dus echt bij Pauw dat u twintig tot dertig zetels gaat halen.

Zullen we wedden om een goede fles Meursault?

Nul zetels.

Eén vraagje nog wel. U bent een man in bonis. U gaat straks toch wel afzien van wachtgeld?

Groet,

JanD

 

Aan alle (kandidaat-)Kamerleden

Beste (kandidaat-)Kamerleden,

Afgelopen week maakte DENK-voorman Tunahan Kuzu bekend dat zijn medewerkster Sylvana Simons dermate ernstig werd bedreigd dat ze “zichtbaar en onzichtbaar” moest worden beveiligd.

Dit weekend vertelde Piratenpartij-lijsttrekker Ancilla van de Leest op een ledenbijeenkomst van haar partij dat ze ook met de dood was bedreigd. En ze zei erbij: “Maar omdat ik geen Kamerlid ben en geen Sylvana heet, krijg ik geen beveiliging”.

Manmanman.

De schaamteloze wedstrijd tussen aandachtjunks om wie het ergste slachtoffer is, kent blijkbaar nu al geen grenzen.

Mij verbaast het nog het meest dat die dames die vermeende bedreigingen en de eventuele maatregelen die zijn genomen niet voor zich houden.

Ik zal wel een ouwe lul zijn. Maar in mijn tijd, toen ik hoofdredacteur was van Metro en ‘mijn’ columnist Theo van Gogh ritueel werd vermoord en we om de haverklap uit de haatbaardenhoek werden bedreigd, stond zo ongeveer de doodstraf op wat ik tegenwoordig ‘slachtofferexhibitionisme’ noem. Je meldde het bij je ‘mannetje’ van de politie en zweeg tegen de media.

Er is in die twaalf jaar veel veranderd. Niet ten goede, in dit geval.

Ik roep alle kandidaat-Kamerleden (en hun fractievoorzitters) dan ook op om te kappen met het publicitair (laten) uitmelken van vermeende bedreigingen.

Het is pissen op het graf van Theo van Gogh. En van die kale. De enige twee in het publieke domein die deze eeuw écht wat overkwam.

Groet,

JanD